Interpelacja w sprawie wdrażania dyrektywy EPBD oraz przygotowania Krajowego Planu Renowacji Budynków
Data wpływu: 2026-01-30
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł pyta o postęp prac nad Krajowym Planem Renowacji Budynków oraz o ocenę kosztów modernizacji wynikających z wdrażania dyrektywy EPBD, szczególnie dla właścicieli budynków i samorządów. Wyraża obawę o wysokie koszty i potrzebę wsparcia finansowego dla obywateli i samorządów.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie wdrażania dyrektywy EPBD oraz przygotowania Krajowego Planu Renowacji Budynków Interpelacja nr 15008 do ministra rozwoju i technologii w sprawie wdrażania dyrektywy EPBD oraz przygotowania Krajowego Planu Renowacji Budynków Zgłaszający: Marcin Skonieczka Data wpływu: 30-01-2026 Szanowny Panie Ministrze, w związku z trwającymi pracami nad wdrożeniem unijnej dyrektywy w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (EPBD) oraz przygotowaniem Krajowego Planu Renowacji Budynków w debacie publicznej pojawia się coraz więcej pytań dotyczących tempa, zakresu oraz kosztów modernizacji krajowego zasobu budowlanego.
Dyrektywa EPBD, jako akt wyznaczający długofalową strategię renowacji zasobu budowlanego do 2050 roku, ma charakter dokumentu kierunkowego wpływającego nie tylko na nowe inwestycje, lecz również na planowanie modernizacji budynków mieszkalnych, publicznych i komercyjnych. Jej wdrożenie będzie miało istotne znaczenie dla polityki mieszkaniowej, energetycznej oraz inwestycyjnej państwa.
Wielu właścicieli budynków, a także jednostki samorządu terytorialnego zwracają uwagę, że realizacja celów wynikających z EPBD może wiązać się z istotnymi kosztami, w szczególności w zakresie termomodernizacji, wymiany źródeł ciepła oraz modernizacji instalacji energetycznych. Skala tych wyzwań jest szczególnie widoczna w przypadku starszego zasobu mieszkaniowego oraz budynków użyteczności publicznej. W przestrzeni medialnej i eksperckiej omawiane są również kwestie ewentualnych obowiązków wprowadzanych stopniowo od 2026 r., w tym m.in.
dotyczących montażu instalacji fotowoltaicznych na budynkach publicznych lub komercyjnych, tam gdzie jest to uzasadnione ekonomicznie i technicznie. Rodzi to pytania o harmonogram działań, zakres zobowiązań oraz dostępne instrumenty wsparcia. Zrozumiałe jest zatem oczekiwanie na jasne i precyzyjne informacje dotyczące założeń Krajowego Planu Renowacji Budynków, planowanych terminów wdrażania standardów wynikających z EPBD oraz mechanizmów finansowych, które mają umożliwić modernizację zasobu budowlanego w sposób realny i dostępny dla obywateli oraz samorządów.
Uzyskanie takich informacji pozwoli nie tylko na rzetelne informowanie mieszkańców, lecz także na odpowiednie przygotowanie jednostek samorządu terytorialnego do wdrażania nowych standardów, w tym do planowania finansowania oraz działań renowacyjnych w długim horyzoncie czasowym. W związku z powyższym zwracam się z uprzejmą prośbą o odpowiedź na następujące pytania: 1. Na jakim etapie znajdują się obecnie prace nad Krajowym Planem Renowacji Budynków oraz kiedy planowane jest przedstawienie jego ostatecznego projektu wraz z harmonogramem wdrażania standardów wynikających z dyrektywy EPBD? 2.
Czy Ministerstwo Rozwoju i Technologii dokonało oceny potencjalnych kosztów modernizacji wynikających z wdrażania EPBD zarówno dla właścicieli budynków mieszkalnych, jak i dla jednostek samorządu terytorialnego, oraz czy przewidziano mechanizmy wsparcia finansowego (krajowe lub unijne), które umożliwią stopniowe i realne dostosowanie zasobu budowlanego do nowych wymogów? 3.
Czy planowane jest opracowanie jednolitych wytycznych, katalogu dobrych praktyk lub materiałów informacyjnych dla jednostek samorządu terytorialnego oraz właścicieli budynków dotyczących poprawy efektywności energetycznej, instalacji odnawialnych źródeł energii (w tym instalacji fotowoltaicznych) oraz innych elementów wynikających z dyrektywy EPBD w celu zapewnienia spójności działań i ograniczenia niejasności interpretacyjnych na etapie wdrażania? Z poważaniem Marcin Skonieczka Poseł na Sejm RP
Poseł Marcin Skonieczka pyta Ministerstwo Edukacji o interpretację przepisów dotyczących egzaminów klasyfikacyjnych w edukacji domowej, szczególnie w kontekście dopuszczalności egzaminów online. Wyraża zaniepokojenie chaosem informacyjnym i potencjalnymi negatywnymi skutkami ograniczenia egzaminów do formy stacjonarnej.
Poseł pyta o harmonogram wdrożenia dyrektywy NIS2 i nowelizacji ustawy o KSC, szczególnie w kontekście JST i podmiotów kluczowych/ważnych, oraz o wsparcie finansowe i techniczne. Wyraża obawy o koszty i trudności związane z implementacją nowych przepisów.
Poseł pyta o działania Ministerstwa Cyfryzacji w zakresie zapewnienia dostępności i odporności systemów tożsamości cyfrowej po zmianach w 2026 roku, analizę barier technicznych dla obywateli oraz harmonogram rozszerzania funkcjonalności mObywatela. Wyraża zaniepokojenie potencjalnymi problemami technicznymi i potrzebą jasnej komunikacji planowanych zmian.
Poseł Marcin Skonieczka pyta ministra o monitoring skutków zniesienia krajowego minimum miejsc parkingowych w specustawie mieszkaniowej oraz o planowane rekomendacje dla gmin w zakresie ustalania minimalnej liczby miejsc parkingowych. Poseł wyraża obawę o potencjalne negatywne skutki braku regulacji na obciążenie infrastruktury i jakość życia mieszkańców.
Poseł Marcin Skonieczka pyta ministra rozwoju i technologii o analizę wpływu umowy UE-Mercosur na polską gospodarkę, w szczególności w kontekście szans i zagrożeń dla sektorów wrażliwych, takich jak rolnictwo. Pyta również o planowane działania ministerstwa w celu minimalizacji ryzyk i maksymalizacji korzyści dla polskich przedsiębiorców.
Projekt ustawy ma na celu nowelizację Prawa energetycznego i innych ustaw, wdrażając dyrektywy UE dotyczące efektywności energetycznej i poprawy struktury rynku energii elektrycznej. Wprowadza definicje nowych typów umów (np. z gwarancją stałej ceny, elastyczne umowy przyłączeniowe) i zmienia zasady przyłączania do sieci. Ustawa ma także na celu wzmocnienie ochrony konsumentów, w tym odbiorców dotkniętych ubóstwem energetycznym, oraz promowanie racjonalnego zużycia energii. Zmiany obejmują także kwestie związane z liczeniem zużycia paliw gazowych i przyłączaniem instalacji oraz magazynów energii elektrycznej.
Projekt ustawy o zmianie Prawa energetycznego ma na celu implementację prawa Unii Europejskiej oraz realizację priorytetów polityki Rady Ministrów w zakresie deregulacji. Ustawa wprowadza zmiany dotyczące m.in. definicji umów sprzedaży energii, przyłączania do sieci, programów wsparcia dla odbiorców dotkniętych ubóstwem energetycznym oraz promocji oszczędnego zużycia energii. Proponowane regulacje mają również na celu wdrożenie tzw. pakietu antyblackoutowego, mającego na celu poprawę bezpieczeństwa energetycznego kraju. Dodatkowo, projekt zmienia inne ustawy związane z rynkiem energii, takie jak ustawa o OZE czy ustawa o rynku mocy.
Projekt ustawy nowelizuje Prawo budowlane oraz inne ustawy. Zmiana dotyczy przepisów przejściowych, a konkretnie sposobu stosowania nowych regulacji do postępowań w toku. Określa, że nowe przepisy ustawy mają zastosowanie do spraw, w których przed dniem jej wejścia w życie złożono wnioski o pozwolenie na budowę lub dokonano zgłoszenia budowy, a postępowanie nie zostało zakończone. Celem jest ujednolicenie stosowanych przepisów w odniesieniu do trwających procesów budowlanych.
Projekt ustawy ma na celu ograniczenie biurokracji i barier prawnych poprzez wprowadzenie zmian w szeregu ustaw. Proponowane zmiany dotyczą m.in. podatków i opłat lokalnych, samorządowych kolegiów odwoławczych, ewidencji podatników, utrzymania czystości w gminach, prawa o ruchu drogowym, ograniczenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne, systemu ubezpieczeń społecznych, podatku zryczałtowanego, broni i amunicji, ubezpieczeń obowiązkowych, VAT, ochrony przyrody, kosztów sądowych, odpadów, rzeczy znalezionych i obrony Ojczyzny. Ustawa ma uprościć procedury, dostosować przepisy do aktualnych potrzeb oraz wesprzeć przedsiębiorczość.
Prezydent RP odmawia podpisania ustawy o deregulacji w energetyce, argumentując to wątpliwościami dotyczącymi ochrony interesów obywateli i stabilności systemu energetycznego. Główne zastrzeżenia dotyczą zmiany formy faktur na elektroniczną z potencjalną dyskryminacją osób wykluczonych cyfrowo oraz liberalizacji przepisów budowlanych dla instalacji fotowoltaicznych, co osłabia nadzór i kontrolę nad bezpieczeństwem inwestycji. Prezydent obawia się również podniesienia progu koncesjonowania instalacji OZE do 5MW, co ograniczy nadzór nad rozwojem sektora i stabilnością dostaw energii. W rezultacie Prezydent wnosi o ponowne rozpatrzenie ustawy przez Sejm.