Interpelacja w sprawie inicjatywy "prawa do bycia zapomnianym" w kontekście onkologicznym

Szanowna Pani Minister,

po zakończonej terapii i wyjściu z choroby onkologicznej pacjent powinien wrócić do normalnego życia zawodowego, społecznego i rodzinnego.

Pacjenci onkologiczni powinni mieć zagwarantowany powrót do normalnego funkcjonowania w społeczeństwie po leczeniu. Niestety, zdarza się, że pacjenci spotykają się z uprzedzeniami i trudnościami, związanymi np. z powrotem do pracy, ubezpieczenia, lub uzyskania pożyczki bankowej.

W odpowiedzi na takie trudności, powstała inicjatywa chroniąca osoby po zakończonym leczeniu przed dyskryminacją, szczególnie przy ubieganiu się o kredyty, ubezpieczenia czy zatrudnienie – prawo do bycia zapomnianym.

W kontekście onkologicznym prawo to odnosi się do sytuacji, w której ubezpieczyciel nie może brać pod uwagę przebytego nowotworu po upływie zdefiniowanego prawem okresu od zakończenia skutecznego leczenia.

Prawo do bycia zapomnianym pomaga pacjentom po zakończonym leczeniu rozpoczęcie nowego etapu życia bez obaw o negatywne skutki swojej choroby.

W raporcie PE 2020/2267(INI) „Wzmocnienie Europy w walce z rakiem” stwierdza się, że „najpóźniej do 2025 r. wszystkie państwa członkowskie powinny zagwarantować prawo do bycia zapomnianym” pacjentom, którzy przeżyli chorobę nowotworową.

W niektórych krajach Europy chorzy na raka po kilku latach od zakończenia leczenia mają prawo do nieujawniania choroby, kiedy ubiegają się o kredyt czy ubezpieczenie.

Pani Minister, czy rząd zajmuje się wdrożeniem stosownych przepisów gwarantujących pacjentom po terapii onkologicznej prawo do bycia zapomnianym?

Z wyrazami szacunku

MONIKA WIELICHOWSKA Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej