Interpelacja w sprawie zaliczania do przychodu pracowników wartości noclegów pracowniczych finansowanych przez pracodawcę
Data wpływu: 2024-07-01
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł pyta, czy Ministerstwo Finansów jednoznacznie wskaże, że koszty noclegów pracowników mobilnych nie są przychodem pracownika i czy rozważy zmiany legislacyjne w celu zaadresowania tego problemu, np. poprzez zwolnienia podatkowe. Poseł argumentuje, że obciążanie pracowników kosztami noclegów jest niesprawiedliwe i utrudnia efektywną organizację pracy.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie zaliczania do przychodu pracowników wartości noclegów pracowniczych finansowanych przez pracodawcę Interpelacja nr 3606 do ministra finansów, ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie zaliczania do przychodu pracowników wartości noclegów pracowniczych finansowanych przez pracodawcę Zgłaszający: Franciszek Sterczewski Data wpływu: 01-07-2024 Szanowna Pani Ministro, Szanowny Panie Ministrze, definicja przychodów ze stosunku pracy zawarta w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2024, poz.
226) (dalej jako: PDOF) przysparza licznych problemów interpretacyjnych w zakresie zaliczania do przychodów pracownika określonych kategorii wydatków ponoszonych przez pracodawcę w związku z zatrudnianiem pracowników. Jeden z nich dotyczy nieodpłatnych świadczeń ponoszonych za pracownika przez pracodawcę. W obecnym stanie prawnym nie jest możliwe jednoznaczne określenie, które wydatki ponoszone przez pracodawcę zaliczają się do nieodpłatnych świadczeń na rzecz pracownika, co prowadzi do niepewności w zakresie zobowiązań publicznoprawnych.
Szczególnie dotkliwe, zarówno dla pracodawców, jak i pracowników, są w ostatnich latach interpretacje dotyczące kosztów noclegów pracowniczych, jakie ponoszą pracodawcy w związku z wykonywaniem przez pracowników pracy w różnych miejscach oddalonych, czy to od miejsca zamieszkania pracownika, czy siedziby pracodawcy. Problem dotyczy różnych branż, w których zatrudniani są tzw. pracownicy mobilni (przedstawiciele handlowi, serwisanci, pracownicy budowlani etc.).
Bardzo często zdarza się, że pracownik mobilny, czyli taki, którego praca jest ściśle związana z przemieszczaniem się, jest zmuszony do skorzystania z noclegu przy okazji wykonywania obowiązków. Dzieje się tak np. w sytuacji, gdy warunki atmosferyczne nie pozwalają pracownikowi na bezpieczny powrót do miejsca zamieszkania, czy np. gdy miejsce wykonania obowiązków pracowniczych jest położone w znacznej odległości od miejsca zamieszkania pracownika, a kolejnego dnia pracownik ma bądź to wrócić do tego samego miejsca, bądź np. przemieścić się do miejsca położonego bliżej aktualnego pobytu pracownika, aniżeli miejsca zamieszkania.
Urzędy skarbowe, jak i ZUS coraz częściej stoją na stanowisku, iż koszty noclegów winny obciążać nie pracodawcę, ale pracownika i z tego tytułu uznają ponoszone przez pracodawców koszty noclegów za przychód pracownika podlegający obciążeniom publicznoprawnym. Organy wskazują przy tym, że zapewnienie pracownikom noclegów leży w interesie pracowników, a nie pracodawców. Tymczasem zapewnienie pracownikom noclegów pozwala pracodawcy na optymalne wykorzystanie czasu pracy pracowników, którzy nie muszą tracić czasu na przejazdy z miejsca pracy do stałego miejsca zamieszkania.
Zapewnienie noclegów umożliwia też wykorzystywanie przez pracowników wymaganego przepisami Kodeksu pracy odpoczynku dobowego i tygodniowego, co z kolei zmniejsza chociażby ryzyko wystąpienia wypadków w drodze do/z pracy i powoduje, że są oni bardziej efektywni w pracy. Zaznaczyć wypada również, że żadne przepisy Kodeksu pracy nie przewidują, by pracownik był zobowiązany do ponoszenia za pracodawcę wydatków związanych ze świadczeniem pracy. Jak wynika z art. 22 Kodeksu pracy, obowiązkiem pracownika jest wyłącznie wykonywanie pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem, w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę.
Nawiązać też należy do treści art. 94 Kodeksu pracy, który stanowi, że pracodawca jest zobowiązany m.in. do organizowania pracy w sposób zapewniający pełne wykorzystanie czasu pracy, jak również osiąganie przez pracowników, przy wykorzystaniu ich uzdolnień i kwalifikacji, wysokiej wydajności i należytej jakości pracy (pkt 2) oraz do organizowania pracy w sposób zapewniający zmniejszenie uciążliwości pracy (pkt 3). Obowiązek zapewnienia prawidłowej organizacji pracy nie może być utożsamiany tylko z zapewnieniem biurka, materiałów biurowych czy pokryciem kosztów eksploatacji samochodu służbowego lub kosztów zużytej energii elektrycznej (jak np.
przy pracy zdalnej). Obowiązek ten trzeba odnosić i analizować w kontekście konkretnych obowiązków pracowniczych i wynikających z tych obowiązków oczekiwań pracodawcy. Skoro więc prawidłowe i efektywne wykonywanie obowiązków pracowniczych wymaga od pracownika nocowania w takim miejscu, aby w określonym czasie miał możliwość wykonania powierzonego mu zadania, to obowiązkiem pracodawcy powinno być zapewnienie pracownikowi takiej możliwości. To pracodawca ma bowiem obowiązek prawidłowego organizowania pracy tak, aby była ona wydajna i należytej jakości.
Poseł Sterczewski wyraża zaniepokojenie konsekwencjami ustawy o wygaszaniu ośrodków zbiorowego zakwaterowania dla uchodźców z Ukrainy, zwłaszcza w kontekście ryzyka bezdomności i braku wystarczającego wsparcia. Pyta o wytyczne, analizy ryzyka, dane dotyczące zatrudnienia uchodźców, wsparcie dla samorządów i programy aktywizacji zawodowej.
Poseł pyta o postęp prac nad implementacją dyrektyw UE dotyczących przeciwdziałania przemocy wobec kobiet i transparentności wynagrodzeń, wyrażając obawę o dotrzymanie terminów transpozycji. Interpelacja kwestionuje tempo wdrażania unijnych przepisów w Polsce.
Poseł Franciszek Sterczewski pyta o deportacje do Afganistanu i Pakistanu w kontekście trwającego konfliktu zbrojnego, wyrażając obawę, że deportacje naruszają prawo międzynarodowe i nie uwzględniają aktualnej sytuacji w tych krajach. Kwestionuje zasadność kontynuowania deportacji pomimo konfliktu i braku gwarancji bezpieczeństwa.
Poseł pyta o realizację Europejskiej Deklaracji Rowerowej, rozwój e-rowerów i transportu "pociąg + rower", wydatki z Funduszu Klimatycznego na infrastrukturę rowerową oraz o powód likwidacji stanowiska pełnomocnika ds. rozwoju transportu rowerowego i plany dotyczące jego ponownego obsadzenia. Wyraża zaniepokojenie spowolnieniem działań rządu w zakresie polityki rowerowej.
Projekt porządkuje obowiązki związane z prowadzeniem i elektronicznym przekazywaniem podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ksiąg rachunkowych oraz ewidencji środków trwałych. Zmiany obejmują też CIT i ryczałt, a więc wzmacniają cyfryzację rozliczeń i doprecyzowują pełnomocnictwa do podpisywania tych dokumentów. Dokument nie zmienia konstrukcji podatków, lecz przede wszystkim sposób dokumentowania i raportowania danych.
Projekt doprecyzowuje definicje jednorazowych i wielorazowych papierosów elektronicznych w ustawie akcyzowej oraz dostosowuje do nich obowiązki rejestracyjne. Wprowadza też okres przejściowy, aby rynek mógł dostosować produkcję, sprzedaż i zgłoszenia do nowych reguł. To zmiana fiskalno-regulacyjna, która może przełożyć się na koszty i ceny wyrobów.
Projekt upraszcza i cyfryzuje obowiązki związane z prowadzeniem ksiąg podatkowych i ich przesyłaniem do administracji skarbowej. Zmiany obejmują zarówno PIT, CIT, jak i ryczałt, a ich wspólnym mianownikiem jest elektronizacja, spójniejsze nazewnictwo oraz przesunięcie terminów przesyłania danych. Dokument ma charakter techniczno-podatkowy, ale dla przedsiębiorców oznacza realną zmianę procesową.
Projekt wzmacnia ochronę pracownic w ciąży w obszarze wynagrodzenia i zasiłku chorobowego. Modyfikuje Kodeks pracy oraz ustawę zasiłkową tak, by zlikwidować część dotychczasowych ograniczeń i zapewnić 100% podstawy wymiaru w określonych sytuacjach. To zmiana o wyraźnym charakterze socjalnym i pracowniczym.
Projekt uchwały dotyczy ustanowienia dnia 19 września Dniem Służby Bezpieczeństwa i Higieny Pracy w Polsce. Ma to na celu podkreślenie wkładu tej służby w zapewnianie bezpiecznych warunków pracy oraz jej fundamentalnego znaczenia dla ochrony zdrowia i życia pracowników. Uchwała nawiązuje do historycznych początków służby BHP w Polsce, sięgających lat 20. XX wieku i oficjalnego powołania służby 19 września 1953 roku. Ustanowienie tego dnia ma na celu uhonorowanie roli pracowników BHP w tworzeniu bezpiecznego środowiska pracy w Polsce.