Interpelacja nr 3665

Fragment treści interpelacji

HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript

Interpelacja w sprawie podjęcia działań mających na celu poprawę sytuacji mieszkańców zmagających się z problemami zdrowotnymi, w tym uzależnieniami, zaburzeniami psychicznymi i innymi schorzeniami o podłożu somatycznym Interpelacja nr 3665 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie podjęcia działań mających na celu poprawę sytuacji mieszkańców zmagających się z problemami zdrowotnymi, w tym uzależnieniami, zaburzeniami psychicznymi i innymi schorzeniami o podłożu somatycznym Zgłaszający: Łukasz Horbatowski, Iwona Małgorzata Krawczyk, Marek Jan Chmielewski, Sylwia Bielawska Data wpływu: 04-07-2024 Szanowna Pani Minister, zwracamy się z uprzejmą prośbą o podjęcie działań mających na celu poprawę sytuacji mieszkańców zmagających się z problemami zdrowotnymi, w tym uzależnieniami, zaburzeniami psychicznymi oraz innymi schorzeniami o podłożu somatycznym.

Problemy te zostały zdiagnozowane przez zespół przedstawicieli zarządców budynków w zasobach komunalnych i spółdzielczych, przedstawicieli Urzędu Miejskiego oraz Ośrodka Pomocy Społecznej w Głogowie. Jedno ze spotkań zespołu odbyło się w biurze poselskim posła Łukasza Horbatowskiego. Zdiagnozowane problemy są wynikiem codziennych doświadczeń członków zespołu, mamy nadzieję, że poruszone tu kwestie przyczynią się do poprawy funkcjonowania systemu pomocy dla ww. osób, a pośrednio również dla ich rodzin i otoczenia. Wprowadzenie Z roku na rok wzrasta ilość osób, które nie potrafią samodzielnie funkcjonować m.in.

ze względu na uzależnienia, zbieractwo, stan obojętności na funkcjonowanie w społeczeństwie. Skutki takiego zachowania dość dotkliwie najczęściej dotyczą sąsiadów, którym osoby te utrudniają normalne funkcjonowanie, poprzez uciążliwości typu zarobaczywienie nieruchomości, brud, brzydkie zapachy, libacje, awantury, trudne towarzystwo, które często korzysta z klatek schodowych lub korytarzy piwnicznych m.in. w celach fizjologicznych. Prowadzone procedury eksmisyjne nie rozwiązują problemu danej osoby, tylko zmieniają jej adres oraz sąsiadów.

Ponadto wszelkie działania eksmisyjne najczęściej odbywają się z udziałem komornika czyli rodzą wysokie koszty. Sytuacja w takich przypadkach wygląda najczęściej tak, że człowiek de facto potrzebujący pomocy i opieki specjalistycznej – jest jedynie w drodze eksmisji przesiedlany na inny lokal. Przeprowadzone czynności sądowo-komornicze wpływają jednocześnie na wzrost zadłużenia takiej osoby, która ponadto pozostawia najczęściej w stanie drastycznym – wymagającym generalnego remontu – dotychczasowy lokal.

Ze względu na fakt, iż zmiana miejsca zamieszkania danej osoby nie wpływa na rozwiązanie problemów zdrowotno-psychicznych – lokal pod nowym adresem w okresie kilku miesięcy najczęściej zostaje doprowadzony do stanu zaniedbania, dewastacji, brudu czyli do stanu z poprzedniego lokalu. Nie bez znaczenia pozostaje również przyczyna występowania opisanych problemów. Najczęściej dotyczy to zaburzeń sfery psychicznej, problemów uzależnień jak i problemów z funkcjonowaniem osób w wieku senioralnym z postępującymi stanami demencyjnymi. Funkcjonujące przepisy nie korespondują z aktualnie występującymi problemami społecznymi.

Zasadne jest takie ich doprecyzowanie, aby możliwe było skuteczne pomaganie osobom wymagającym wsparcia. 1. Umieszczenie osoby niezdolnej do wyrażenia własnej woli w zakładzie opiekuńczo-leczniczym Podnoszony problem dotyczy osób nieubezwłasnowolnionych wymagających umieszczenia w zakładzie opiekuńczo leczniczym (ZOL), tj. podmiocie leczniczym zapewniającym świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze w ramach opieki długoterminowej, które ze względu na stan zdrowia nie są w stanie świadomie wyrazić zgody na udzielenie im takich świadczeń zdrowotnych.

Obowiązujące przepisy prawa nie regulują kwestii odnoszącej się bezpośrednio do kierowania osób do ZOL bez ich zgody, jak ma to miejsce w przypadku kierowania osób do domu pomocy społecznej. Jak wynika z art. 33a ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, świadczeniobiorcy przysługują świadczenia pielęgnacyjne lub opiekuńcze w ramach opieki długoterminowej, na podstawie skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego. Z wydanego na podstawie delegacji z ust. 2 tego przepisu rozporządzenia Ministra Zdrowia z 25 czerwca 2012 r.

w sprawie kierowania do zakładów opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych wynika, że świadczenia takie udzielane są na wniosek, zatem za zgodą, świadczeniobiorcy (pacjenta). Nie jest ona jednak wymagana (podobnie jak skierowanie lekarza, zaświadczenie lekarskie i wywiad pielęgniarski) w przypadku, gdy sąd opiekuńczy wyda orzeczenie o umieszczeniu świadczeniobiorcy w zakładzie opiekuńczym. W takiej sytuacji orzeczenie sądu opiekuńczego stanowi podstawę umieszczenia świadczeniobiorcy w zakładzie opiekuńczym (§ 6 cytowanego rozporządzenia).