Interpelacja w sprawie projektu ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej

Szanowna Pani Minister,

jako posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej oraz reprezentanci obywateli zaniepokojonych przyszłością dostępu do świadczeń kardiologicznych w Polsce składamy interpelację w sprawie projektu ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej (KSK).

Kardiologia jest jedną z najważniejszych dziedzin medycyny mającą bezpośredni wpływ na zdrowie i życie milionów Polaków. Choroby układu sercowo-naczyniowego, w tym zawały serca, są jedną z głównych przyczyn zgonów w naszym kraju. Czas reakcji medycznej w przypadku zawału serca jest krytyczny – szybka i profesjonalna interwencja może uratować życie oraz zapobiec trwałemu uszczerbkowi na zdrowiu pacjenta. W obecnym systemie funkcjonuje mapa pracowni hemodynamicznych, co umożliwia pacjentom z zawałem dotarcie do najbliższej placówki w optymalnym czasie około jednej godziny. Ta struktura zapewnia sprawną i skuteczną pomoc będącą kluczową dla wielu pacjentów z ostrymi schorzeniami kardiologicznymi. Budowa systemu oddziałów kardiologii inwazyjnej jest rezultatem wieloletniej inwestycji w zakresie szkolenia specjalistycznego personelu oraz nakładów finansowych w infrastrukturę.

W związku z tym szczególnie istotne jest, aby wszelkie zmiany w systemie opieki kardiologicznej były dobrze przemyślane, aby nie ograniczać dostępu do leczenia i nie pogarszać obecnego standardu opieki. Projekt ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej, którego założeniem jest przyspieszenie dostępu do diagnostyki oraz leczenia kardiologicznego, a także wprowadzenie jednolitych standardów opieki w całym kraju, wydaje się krokiem w dobrą stronę. Niestety, szczegółowe przepisy projektu zawierają liczne nieścisłości oraz wymogi, które w praktyce mogą przynieść skutki odwrotne do zamierzonych. Przedstawię poniżej najważniejsze zastrzeżenia do zapisów projektu oraz ich potencjalny wpływ na pacjentów:

W świetle powyższych uwag uważamy, że wprowadzenie proponowanych zmian w takiej formie może wywrzeć negatywny wpływ na dostępność i jakość opieki kardiologicznej w Polsce. Istnieje realne ryzyko, że wiele ośrodków zostanie wykluczonych z sieci kardiologicznej, a pacjenci z mniejszych miejscowości, dotychczas mający dostęp do podstawowych i specjalistycznych świadczeń, będą zmuszeni do szukania pomocy w ośrodkach znacznie oddalonych od miejsca zamieszkania. Ponadto wprowadzenie obowiązku tworzenia dodatkowych izb przyjęć w placówkach kardiologicznych wydaje się nieuzasadnione, biorąc pod uwagę sposób, w jaki obecnie organizowane są działania ratunkowe w przypadku zawałów.

Zwracamy się zatem z apelem o ponowne przeanalizowanie zapisów projektu ustawy, tak aby proponowane zmiany faktycznie przyczyniły się do poprawy dostępności i jakości opieki kardiologicznej, a nie do jej ograniczenia, oraz zapytaniem:

Co było podstawą formułowania zapisów ustawy i czy zostały uwzględnione wnioski z trwającego ponad 3 lata pilotażu sieci kardiologicznej?