Interpelacja w sprawie możliwości kontynuowania szczepień na HPV dla dzieci, które przed ukończeniem 14 r.ż. zostały zaszczepione pierwszą dawką
Data wpływu: 2025-05-12
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka pyta o możliwość kontynuacji bezpłatnych szczepień HPV dla dzieci, które rozpoczęły szczepienia przed 14 rokiem życia, ale ukończyły go przed otrzymaniem drugiej dawki. Krytykuje obecne regulacje, które uniemożliwiają tym dzieciom dokończenie szczepienia bez ponoszenia kosztów.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie możliwości kontynuowania szczepień na HPV dla dzieci, które przed ukończeniem 14 r.ż. zostały zaszczepione pierwszą dawką Interpelacja nr 9815 do ministra zdrowia w sprawie możliwości kontynuowania szczepień na HPV dla dzieci, które przed ukończeniem 14 r.ż. zostały zaszczepione pierwszą dawką Zgłaszający: Wioleta Tomczak, Ewa Szymanowska, Ewa Schädler, Izabela Bodnar, Łukasz Osmalak, Bartosz Romowicz Data wpływu: 12-05-2025 Szanowna Pani Minister, szczepienia – w tym szczepienie przeciw ludzkiemu wirusowi brodawczaka (HPV) – to wielkie osiągnięcie w dziedzinie zdrowia publicznego.
Bezpłatne szczepienie dzieci na HPV to ważny i potrzebny program i należy dopilnować, aby był realizowany możliwie jak najlepiej i jak najszerzej. Program został wprowadzony na mocy obwieszczenia Ministra Zdrowia z dnia 25 lipca 2024 roku. Jest on skierowany do dziewcząt i chłopców po ukończeniu 9. roku i do ukończenia 14. roku życia, szczepionka podawana jest w schemacie dwudawkowym. W przestrzeni publicznej pojawiło się jednak wiele wątpliwości związanych z niemożliwością przyjęcia bezpłatnie drugiej dawki szczepienia po ukończeniu 14 lat.
Wobec zapytań w tej sprawie zarówno Departament Zdrowia Publicznego, jak i Główny Inspektorat Sanitarny potwierdził, że takie właśnie są przepisy. Wyjątek objął tylko dzieci z rocznika 2010: mogły one zaszczepić się również po ukończeniu 14. roku życia, o ile druga dawka mieściła się w zalecanym terminie 6-12 miesięcy. Tymczasem w podobnej sytuacji znalazły się dziś dzieci z rocznika 2011, które nie mają już możliwości bezpłatnego uzyskania drugiej dawki szczepienia. W związku z tą sytuacją zwracam się z prośbą o odpowiedzi na następujące pytania: 1.
Czy rodzice opiekunowie byli informowani o zastrzeżeniu wiekowym dotyczącym drugiej dawki szczepienia? 2. Czy ministerstwo planuje wydanie jakieś zmiany w tej sprawie? 3. Jeżeli tak, to czy aktualizacja obejmie tylko dzieci z rocznika 2011, czy rozważana jest zmiana regulacji tak, aby przyjęcie drugiej dawki było bezpłatne także po ukończeniu 14. roku życia? 4. Czy ministerstwo podejmie działania zaradcze, by żadne kolejne roczniki dzieci nie znalazły się w podobnej sytuacji? Obecna regulacja prowadzi do sytuacji, gdy wiele dzieci z rocznika 2011 nie ma szansy na bezpłatne uzyskanie pełnego szczepienia.
Liczę, że ministerstwo przyjrzy się z uwagą tej sprawie.
Posłanka pyta o obowiązek prowadzenia dokumentacji medycznej zwierząt w schroniskach oraz o plany wprowadzenia ogólnopolskiej bazy danych. Wyraża zaniepokojenie brakiem jednolitych standardów i proponuje wprowadzenie centralnej bazy danych i obligatoryjnego wzoru książeczki zdrowia.
Posłowie pytają o dopuszczalność zatrudniania w schroniskach dla zwierząt lekarzy weterynarii pracujących jednocześnie w Inspekcji Weterynaryjnej, wskazując na potencjalny konflikt interesów. Interpelacja kwestionuje obecne regulacje i domaga się wyjaśnień dotyczących nadzoru nad schroniskami w takich sytuacjach.
Posłowie pytają o możliwość wprowadzenia jednolitego i obligatoryjnego wzoru umowy wolontariackiej w schroniskach dla zwierząt, argumentując to potrzebą uporządkowania sytuacji prawnej wolontariuszy i zwiększenia przejrzystości działania organizacji. Podkreślają brak jednolitych standardów i nadmierną dowolność w zakresie umów wolontariackich, co negatywnie wpływa na ochronę praw wolontariuszy.
Posłanka pyta o jakość kształcenia lekarzy weterynarii w zakresie kastracji zwierząt oraz o potrzebę wprowadzenia jednolitych standardów i certyfikacji w celu poprawy bezpieczeństwa zabiegów i dobrostanu zwierząt. Wyraża wątpliwości, czy obecny system kształcenia jest wystarczający i proponuje rozważenie systemowych rozwiązań, w tym certyfikacji.
Posłanka pyta o regulacje prawne dotyczące funkcjonowania domów tymczasowych dla zwierząt ze schronisk i brak jednolitych przepisów w tym zakresie. Wzywa do wprowadzenia ogólnokrajowych zasad i rozważenia opracowania jednolitego wzoru umowy.
Dokument stanowi informację Rady Ministrów o realizacji w roku 2024 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej z dnia 9 czerwca 2011 r. Został przekazany Marszałkowi Sejmu przez Prezesa Rady Ministrów. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej został upoważniony do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w parlamencie. Dokument ten służy raportowaniu i ocenie efektywności istniejących przepisów dotyczących wsparcia rodziny i pieczy zastępczej. Celem jest monitorowanie i potencjalna modyfikacja polityki w tym obszarze.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Tekst stanowi informację dla Sejmu i Senatu RP o udziale Polski w pracach Unii Europejskiej w okresie przewodnictwa Polski w Radzie UE (styczeń-czerwiec 2025). Podkreśla się, że Polska prezydencja skupiła się na wzmocnieniu bezpieczeństwa i odporności Unii w jej kluczowych wymiarach: zewnętrznym, wewnętrznym, informacyjnym, ekonomicznym, energetycznym, żywnościowym i zdrowotnym. Sprawozdanie opisuje działania i inicjatywy podjęte w celu realizacji tych priorytetów, w tym reagowanie na agresję Rosji na Ukrainę, wzmacnianie europejskiej obronności, ochronę granic, zwalczanie dezinformacji i przestępczości zorganizowanej, poprawę konkurencyjności gospodarki oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i żywnościowego. Polska prezydencja dążyła również do uproszczeń regulacyjnych i wsparcia społeczeństwa obywatelskiego.