Rządowy projekt ustawy o szczególnych rozwiązaniach w zakresie rozpoznawania spraw dotyczących zawartych z konsumentami umów kredytu denominowanego lub indeksowanego do franka szwajcarskiego.
Co to jest druk sejmowy? To oficjalny numer projektu ustawy i dokumentów towarzyszących w procesie legislacyjnym.
Zobacz też: głosowania sejmowe, tematy i sekcję legislacji.
Projekt ustawy ma na celu usprawnienie i przyspieszenie postępowań sądowych dotyczących kredytów frankowych, których duża liczba znacząco obciąża sądy i wydłuża czas oczekiwania na rozpatrzenie spraw. Ustawa wprowadza szereg rozwiązań procesowych mających na celu odciążenie sądów i przyspieszenie rozpatrywania spraw frankowych, nie ingerując w sposób rozstrzygania tych spraw (nie zmieniając prawa materialnego). Wprowadza m.in. wstrzymanie obowiązku spłaty kredytu przez konsumenta w trakcie postępowania, możliwość rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym, oraz zmiany dotyczące powództw wzajemnych i zarzutów potrącenia. Dodatkowo ustawa przewiduje zwrot części opłat sądowych w przypadku szybkiego wycofania pozwu, apelacji lub skargi kasacyjnej.
Widoczny w HTML źródłowym bez JavaScript
SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Prezes Rady Ministrów RM-0610-174-25 Druk nr 1758 Warszawa, 2 października 2025 r. Pan Szymon Hołownia Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Szanowny Panie Marszałku, na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przedstawiam Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej projekt ustawy - o szczególnych rozwiązaniach w zakresie rozpoznawania spraw dotyczących zawartych Z konsumentami umów kredytu denominowanego lub indeksowanego do franka szwajcarskiego. Do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w toku prac parlamentarnych został upoważniony Minister Sprawiedliwości.
Z poważaniem Donald Tusk /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Projekt USTAWA z dnia o szczególnych rozwiązaniach w zakresie rozpoznawania spraw dotyczących zawartych z konsumentami umów kredytu denominowanego lub indeksowanego do franka szwajcarskiego¹) Art. 1. 1.
Przepisy niniejszej ustawy stosuje się do rozpoznawanych w sądowym postępowaniu cywilnym w trybie procesowym spraw o roszczenia związane z zawartą z konsumentem: 1) umową kredytu denominowanego lub indeksowanego do franka szwajcarskiego (CHF) lub 2) umową pożyczki hipotecznej denominowanej lub indeksowanej do franka szwajcarskiego (CHF) o ile konsument ten jest stroną postępowania. 2. Przepisy niniejszej ustawy stosuje się również do spraw z udziałem: 1) 2) spadkobiercy konsumenta, z którym została zawarta umowa, o której mowa w ust.
1, konsumenta, który przystąpił do długu wynikającego z tej umowy lub poręczył za ten dług, lub 3) osoby, która ponosi odpowiedzialność rzeczową za jego spłatę. 3. Ilekroć w przepisach niniejszej ustawy jest mowa o „umowie kredytu”, rozumie się przez to zawartą przez konsumenta umowę kredytu denominowanego lub indeksowanego do franka szwajcarskiego (CHF) lub umowę pożyczki hipotecznej denominowanej lub indeksowanej do franka szwajcarskiego (CHF). 4. Ilekroć w przepisach niniejszej ustawy jest mowa o konsumencie, rozumie się przez to konsumenta, o którym mowa w ust. 1, oraz osoby wymienione w ust. 2. Art. 2. 1.
W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 i1841 oraz z 2025 r. poz. 620, 1172 i 1302), zwanej dalej „Kodeksem postępowania cywilnego". 1) Niniejszą ustawą zmienia się ustawę z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw. -2- 2.
Ustawy nie stosuje się do spraw o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego stwierdzającego obowiązek spełnienia świadczeń z umowy kredytu oraz o uzgodnienie z rzeczywistym stanem prawnym treści księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości, na której zostały zabezpieczone wierzytelności o spełnienie świadczeń z takiej umowy. 3. Ustawy nie stosuje się do roszczeń dochodzonych w postępowaniu grupowym, upadłościowym oraz restrukturyzacyjnym. Art. 3. 1.
Z chwilą doręczenia pozwanemu pozwu wniesionego przez konsumenta albo z chwilą doręczenia powodowi pozwu wzajemnego wniesionego przez konsumenta obowiązek spełniania przez konsumenta świadczeń wynikających z umowy kredytu ulega wstrzymaniu z mocy prawa do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. 2. Wstrzymanie się przez konsumenta ze spełnianiem świadczeń, o których mowa w ust. 1, nie może być uznane za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy kredytu. 3. Z powodu niespełnienia przez konsumenta świadczeń, o których mowa w ust.
1, pozwany nie może podejmować czynności związanych z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem umowy, w szczególności rozwiązać umowy ani zgłosić lub udostępnić informacji o niespełnieniu tych świadczeń: 1) 2) 3) instytucjom, o których mowa w art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 1646, z późn. zm.2)); instytucjom finansowym będącym podmiotami zależnymi od banków; biurom informacji gospodarczej działającym na podstawie ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych (Dz. U. z 2025 r. poz.