Poselski projekt ustawy o bezpiecznym przerywaniu ciąży.
Co to jest druk sejmowy? To oficjalny numer projektu ustawy i dokumentów towarzyszących w procesie legislacyjnym.
Zobacz też: głosowania sejmowe, tematy i sekcję legislacji.
Projekt ustawy o bezpiecznym przerywaniu ciąży ma na celu zagwarantowanie osobom w Polsce prawa do samostanowienia w zakresie płodności i rozrodczości, w tym prawa do aborcji. Ustawa legalizuje przerywanie ciąży do 12 tygodnia, a także w określonych przypadkach po tym terminie (zagrożenie zdrowia lub życia, wady płodu, ciąża będąca wynikiem czynu zabronionego). Projekt dekryminalizuje aborcję za zgodą osoby w ciąży oraz pomoc w jej przerwaniu, a także wprowadza regulacje mające na celu ograniczenie nadużywania klauzuli sumienia przez lekarzy. Ustawa przewiduje finansowanie aborcji z NFZ i wprowadza zmiany w procedurze sprzeciwu pacjenckiego, aby była bardziej efektywna.
Widoczny w HTML źródłowym bez JavaScript
Druk nr 177 Warszawa, 13 listopada 2023 r. SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Pan Szymon Hołownia Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Na podsta wie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 32 ust. 2 regulaminu Sejmu niżej podpisani posłowie wnoszą projekt ustawy: - o bezpiecznym przerywaniu ciąży. Do reprezentowania wnioskodawców w pracach nad projektem ustawy upoważniamy Panią Posłankę Katarzynę Kotulę.
(-) Agnieszka Dziemianowicz-Bąk; (-) Daria Gosek -Popiołek; (-) Maciej Konieczny; (-) Katarzyna Kotula; (-) Anita Kucharska -Dziedzic; (-) Marcin Kulasek; (-) Łukasz Litewka; (-) Paulina Matysiak; (-) Wanda Nowicka; (-) Dorota Olko; (-) Joanna Scheurin g-Wielgus; (-) Arkadiusz Sikora; (-) Krzysztof Śmiszek; (-) Tadeusz Tomaszewski; (-) Katarzyna Ueberhan; (-) Joanna Wicha; (-) Dariusz Wieczorek; (-) Adrian Zandberg; (-) Marcelina Zawisza; (-) Anna Maria Żukowska. Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej projekt USTAWA z dnia ……… 2023 r. o bezpiecznym przerywaniu ciąży Art. 1. 1.
Każda osoba ma prawo do samostanowienia w sprawie swojej płodności, rozrodczości i rodzicielstwa. 2. Każda osoba ma prawo do informacji, edukacji, poradnictwa i środków umożliwiających pełną realizację prawa do świadomego rodzicielstwa. Art. 2. 1. Osoba w ciąży ma prawo do świadczenia opieki zdrowotnej w postaci przerwania ciąży do końca 12 tygodnia jej trwania. 2.
Osoba w ciąży ma prawo do świadczenia opieki zdrowotnej w postaci przerwania ciąży po upływie 12 tygodnia jej trwania, w przypadku gdy: 1) ciąża stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia, w tym w szczególności zdrowia fizycznego lub psychicznego, osoby w ciąży; 2) wyniki diagnostyki prenatalnej lub inne przesłanki medyczne wskazują na to, że występują nieprawidłowości rozwojowe lub genetyczne płodu; 3) istnieje uzasadnione podejrzenie, że ciąża jest następstwem czynu zabronionego. 3. Jeżeli do stwierdzenia nieprawidłowości rozwojowych lub genetycznych, o których mowa w ust.
2 pkt 2, wystarczające są wyniki badań obrazowych, przeprowadzanie dalszej diagnostyki nie jest wymagane. 4. Świadczenie opieki zdrowotnej w postaci przerwania ciąży udzielan e jest w możliwie najwcześniejszym stadium rozwoju ciąży, zgodnie z aktualnym stanem wiedzy medycznej, i polega na wywołaniu poronienia metodą farmakologiczną, zwanego dalej „aborcją farmakologiczną”, albo przeprowadzeniu zabiegu chirurgicznego. 5. Produkty lecznicze do aborcji farmakologicznej wydawane są w aptece na podstawie recepty.
Na wniosek osoby w ciąży świadczona jest opieka ambulatoryjna lub szpitalna w trakcie przyjmowania produktów leczniczych do aborcji farmakologicznej. W takim przypadku produkty te podaje lekarz, pielęgniarka bądź położna. 6. Zabieg chirurgiczny, o którym mowa w ust. 4, przeprowadza lekarz w warunkach ambulatoryjnych lub szpitalnych. 7. Świadczenia opieki zdrowotnej w postaci przerwania ciąży udziela się na wniosek osoby w ciąży. Wniosek może być złożony w dowolnej formie. 8. W razie zaistnienia okoliczności opisanych w ust.
2 pkt 1 lub 2, osoba stwierdzająca te okoliczności ma obowiązek poinformować o nich osobę w ciąży niezwłocznie po zdiagnozowaniu zagrożenia dla życia lub zdrowia osoby w ciąży lub nieprawidłowości rozwojowych lub genetycznych płodu. 9. W przypadkach określonych w ust. 2 pkt 2 i 3 udzielenie świadczenia opieki zdrowotnej w postaci przerwania ciąży jest dopuszczalne do końca 24 tygodnia ciąży. W przypadku, gd y stwierdzone u płodu nieprawidłowości uniemożliwiają późniejszą zdolność płodu do życia poza organizmem osoby w ciąży, udzielenie świadczenia, o którym mowa w zdaniu poprzedzającym, jest dopuszczalne również po 24 tygodniu ciąży.
10. Okoliczność, o której mowa w ust. 2 pkt 3, stwierdza prokurator na wniosek osoby w ciąży lub jej przedstawiciela ustawowego, w terminie 7 dni od złożenia wniosku. 11. Minister Sprawiedliwości określi w drodze rozporządzenia zasady oraz tryb postępowania, o którym mowa w ust. 10. 12. Świadczenia opieki zdrowotnej w postaci przerwania ciąży udziela się bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 72 godzin od złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 7. Art. 3. 1. Do przerwania ciąży wymagana jest zgoda osoby w ciąży. 2. Do przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego przerwania ciąży zgoda, o której mowa w ust. 1, musi być wyrażona na piśmie.