Wniosek Prezydenta RP o ponowne rozpatrzenie ustawy z dnia 26 września 2025 r. o zmianie ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz niektórych innych ustaw.
Co to jest druk sejmowy? To oficjalny numer projektu ustawy i dokumentów towarzyszących w procesie legislacyjnym.
Zobacz też: głosowania sejmowe, tematy i sekcję legislacji.
Prezydent RP odmawia podpisania ustawy zmieniającej przepisy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, argumentując to nadmierną regulacją i nieproporcjonalnym obciążeniem finansowym dla samorządów, przedsiębiorstw wodociągowych i odbiorców. Ustawa, mająca na celu wdrożenie dyrektywy UE w sprawie jakości wody pitnej, nakłada zbyt rygorystyczne wymagania, których realizacja, bez systemowego wsparcia państwa, doprowadzi do wzrostu cen wody i ścieków. Ponadto, Prezydent zwraca uwagę na brak konsultacji z samorządami i nieuwzględnienie ich możliwości finansowych i organizacyjnych oraz krótkie vacatio legis. Prezydent wnioskuje o ponowne rozpatrzenie ustawy przez Sejm, z uwzględnieniem potrzeby etapowego wdrażania, wsparcia finansowego i konsultacji z samorządem.
Widoczny w HTML źródłowym bez JavaScript
SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Druk nr 1961 Warszawa, 7 listopada 2025 r. Pan Szymon Hołownia Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Szanowny Panie Marszałku, Powiadamiam Pana Marszałka, że działając na podstawie art. 122 ust. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. odmawiam podpisania ustawy z dnia 26 września 2025 r. - zmianie ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz niektórych innych ustaw. W załączeniu przesyłam umotywowany wniosek o ponowne rozpatrzenie tej ustawy przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej.
Jednocześnie uprzejmie informuje, że do reprezentowania mojego stanowiska w tej sprawie upoważniam Szefa Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Pana Zbigniewa Boguckiego. Z poważaniem (-) Karol Nawrocki Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Karol Nawrocki Warszawa, dnia 7 listopada 2025 r. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Wniosek Na podstawie art. 122 ust. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. odmawiam podpisania ustawy z dnia 26 września 2025 r.
o zmianie ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz niektórych innych ustaw. Odmowę podpisania ustawy motywuję następującymi względami. W dniu 31 lipca 2025 r. do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej wpłynął rządowy projekt ustawy (druk sejmowy nr 1606), skierowany do Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej. Komisja, po posiedzeniu w dniu 10 września 2025 r., przedłożyła sprawozdanie (druk sejmowy nr 1666) rekomendując uchwalenie projektu. Sejm na 41. posiedzeniu w dniu 26 września 2025 r.
uchwalił ustawę w brzmieniu zaproponowanym przez Komisję, wraz z jedną poprawką zgłoszoną w drugim czytaniu (dotyczącą art. 6 nowelizacji). W trzecim czytaniu za przyjęciem projektu głosowało 228 posłów, 195 było przeciw, nikt nie wstrzymał się od głosu. Ustawa wpłynęła do Senatu w dniu 29 września 2025 r. (druk senacki nr 472). Senat na posiedzeniu w dniu 16 października 2025 r. przyjął ustawę bez poprawek. Celem i przedmiotem ustawy jest wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/2184 z dnia 16 grudnia 2020 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi.
Ustawa przewiduje m.in.: rozszerzenie katalogu parametrów jakości 1 wody i modyfikację zasad monitoringu oraz raportowania; wdrożenie podejścia opartego na ocenie i zarządzaniu ryzykiem na całym łańcuchu dostaw (obszar zasilania ujęcia, system zaopatrzenia, instalacje wewnętrzne); obowiązek okresowej (co 6 lat) weryfikacji ocen ryzyka i ich aktualizacji; ustanowienie wymagań higienicznych dla materiałów i chemikaliów mających kontakt z wodą (w tym zgodność z aktami wykonawczymi Komisji i europejską listą pozytywną); doprecyzowanie kompetencji Państwowej i Wojskowej Inspekcji Sanitarnej w zakresie nadzoru i stwierdzania przydatności wody do spożycia; szerokie obowiązki informacyjne wobec konsumentów (roczne dane o zużyciu, porównania, cena za litr w zestawieniu z wodą butelkowaną, publiczny dostęp online do wyników monitoringu, przekroczeń parametrów, twardości i mineralizacji).
Ustawa nakłada także obowiązek oceny ryzyka w wewnętrznych systemach wodociągowych na właścicieli i zarządców budynków (z wyłączeniem domów jednorodzinnych), wprowadza obowiązek oceny i ograniczania strat wody (w tym wskaźnika wody nieprzynoszącej dochodu – NRWB) wraz z raportowaniem i planami działań, oraz obejmuje wynikowe zmiany w Prawie budowlanym, Prawie ochrony środowiska i Prawie wodnym. Ustawa przewiduje vacatio legis 14 dni od dnia jej ogłoszenia. W tym miejscu należy odnieść się do aksjologii i sensu prawa Unii Europejskiej, które ustawa implementuje.
Dyrektywa (UE) 2020/2184 została przyjęta jako element szerokiej strategii Unii Europejskiej mającej na celu zapewnienie wszystkim obywatelom dostępu do bezpiecznej, czystej i przystępnej cenowo wody pitnej. Dyrektywa odpowiada na realne zagrożenia środowiskowe i zdrowotne w tym obecność mikroplastików, substancji endokrynnych, PFAS oraz produktów ubocznych dezynfekcji dotychczas w pełni nieuregulowane.
Nacisk położono na prewencję zagrożeń dla zdrowia publicznego poprzez ocenę ryzyka, ciągły monitoring jakości wody, modernizację systemów uzdatniania oraz zwiększenie transparentności wobec konsumentów, a także na wzrost efektywności gospodarki wodnej przez ograniczenie strat, lepszą kontrolę sieci przesyłowych i doposażenie laboratoriów. Nie sposób odmówić słuszności tym kierunkom w perspektywie długofalowej realizacja dyrektywy może przynieść poprawę jakości życia obywateli, podniesienie standardów zdrowotnych i środowiskowych oraz ograniczenie zużycia plastiku poprzez odbudowę zaufania do jakości wody kranowej.