Druk nr 2077

Fragment treści dokumentu

Widoczny w HTML źródłowym bez JavaScript

Druk nr 2077 Warszawa, 10 grudnia 2025 r. SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ X kadencja Prezes Rady Ministrów RM-0610-229-25 Pan Włodzimierz Czarzasty Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Szanowny Panie Marszałku, na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przedstawiam Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej projekt ustawy - o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Projekt ma charakter deregulacyjny. Do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w toku prac parlamentarnych został upoważniony Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

Z poważaniem Donald Tusk /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/ Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Projekt U S T AWA z dnia o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce Art. 1. W ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, z późn. zm.1)) po art. 209 dodaje się art. 209a w brzmieniu: „Art. 209a. 1. Doktorant, który znalazł się przejściowo w trudnej sytuacji życiowej, może otrzymać zapomogę. Przepis art. 92 ust. 2 stosuje się odpowiednio. 2.

Zapomogę przyznaje się na warunkach określonych w uzgodnieniu z samorządem doktorantów przez rektora uczelni, dyrektora instytutu PAN, dyrektora instytutu badawczego, dyrektora instytutu międzynarodowego albo CMKP.”. Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. 1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 1871 i 1897 oraz z 2025 r. poz. 619, 620, 621, 622 i 1162. UZASADNIENIE Projekt ustawy przewiduje zmianę w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, z późn.

zm.), zwanej dalej „PSWiN”, mającą na celu przyznanie podmiotom prowadzącym szkoły doktorskie możliwości wypłacania zapomóg doktorantom znajdującym się przejściowo w trudnej sytuacji życiowej. Świadczenie to byłoby finansowane ze środków własnych podmiotów prowadzących szkoły doktorskie i nie byłoby włączane do systemu pomocy materialnej. W wyniku reformy systemu szkolnictwa wyższego i nauki wprowadzono nowy model kształcenia doktorantów – szkoły doktorskie – który zastąpił wcześniejszą formę, tj. studia doktoranckie. Szkoły doktorskie funkcjonują w polskim systemie szkolnictwa wyższego i nauki od dnia 1 października 2019 r.

Szkoły doktorskie – interdyscyplinarne oraz posiadające swobodę w konstruowaniu programów kształcenia, regulaminów i zasad rekrutacji – są oceniane bardzo dobrze przez środowisko naukowe. Zmiana modelu kształcenia doktorantów oznaczała m.in. poprawę ich statusu materialnego. Każdy doktorant w szkole doktorskiej (nieposiadający stopnia doktora) otrzymuje stypendium doktoranckie w wysokości co najmniej 37 % min imalnego wynagrodzenia profesora określonego w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 137 ust. 2 PSWiN.

Natomiast w przypadku pozytywnego wyniku oceny śródokresowej minimalna wysokość stypendium wzrasta co najmniej do 57 % minimalnego wynagrodzenia profesora. Stypendia są objęte przepisami o systemie ubezpieczeń społecznych. Łączny okres wypłacania stypendium nie może przekroczyć 4 lat. Wprowadzenie powszechnego systemu stypendialnego dla doktorantów było powiązane z uproszczeniem przeznaczonego dla nich wsparcia finansowego, polegającym na likwidacji świadczeń z funduszy pomocy materialnej dla doktorantów (w tym zapomogi) oraz na zwiększeniu wysokości stypendium doktoranckiego.

Wyjątkiem było wprowadzenie dedykowanego dok torantom posiadającym orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zwiększenia stypendium doktoranckiego w wysokości 30 % kwoty stypendium przysługującego do miesiąca, w którym jest przeprowadzana ocena śródokresowa. Ponadto doktorant, którego kształcenie jest zawieszane na okres odpowiadający czasowi trwania urlopu macierzyńskiego, urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego oraz urlopu rodzicielskiego, otrzymuje w tym czasie stypendium doktoranckie.

Wysokość stypendium w okresie zawieszenia jest wyliczana przy odpowiednim zastosowaniu przepisów dotyczących ustalania zasiłku macierzyńskiego. Okres ten nie jest wliczany do 4 -letniego 2 okresu pobierania stypendium doktoranckiego. Zachowano również możliwość ubiegania się przez doktorantów o środk i z programów grantowych, a także z programów stypendialnych oferowanych przez jednostki samorządu terytorialnego oraz osoby fizyczne i prawne.