Interpelacja w sprawie bezpieczeństwa lekowego w Polsce
Data wpływu: 2025-07-02
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Norbert Pietrykowski wyraża zaniepokojenie niskim poziomem bezpieczeństwa lekowego Polski i jej zależnością od importu leków oraz substancji czynnych. Pyta ministra zdrowia o strategiczne cele i plany rządu w zakresie zwiększenia krajowej produkcji leków oraz o skoordynowaną strategię zwiększenia udziału substancji czynnych produkowanych w Polsce.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie bezpieczeństwa lekowego w Polsce Interpelacja nr 10685 do ministra zdrowia w sprawie bezpieczeństwa lekowego w Polsce Zgłaszający: Norbert Pietrykowski Data wpływu: 02-07-2025 Zwracam się z prośbą o przedstawienie szczegółowych informacji na temat stanu bezpieczeństwa lekowego w Polsce, obszaru, który zgodnie z zapowiedziami ministerstwa jest jednym z priorytetów w obliczu rosnących zagrożeń geopolitycznych i zdrowotnych.
Współczesne kryzysy, takie jak pandemie, klęski żywiołowe czy napięcia geopolityczne i konflikty zbrojne, które grożą przerwaniem łańcuchów dostaw, uwidaczniają w drastyczny sposób braki wielu państw w zakresie zabezpieczenia podstawowych potrzeb zdrowotnych swoich obywateli. Jednym z najbardziej newralgicznych obszarów jest niski poziom samowystarczalności lekowej, który w przypadku Polski pozostaje istotnie poniżej poziomu uznawanego za bezpieczny.
Eksperci wskazują, że Polska wciąż pozostaje w niebezpiecznie dużym stopniu zależna od importu substancji czynnych (API) i gotowych leków, co w sytuacjach kryzysowych może prowadzić do realnego zagrożenia dla ciągłości leczenia pacjentów. Szczególne obawy budzi fakt, że z listy 301 leków określonych jako krytyczne dla zdrowia publicznego jedynie niecała jedna czwarta produkowana jest w kraju, a zaledwie kilka powstaje z wykorzystaniem substancji czynnych wytwarzanych w Polsce.
W ocenie specjalistów realne uniezależnienie się od zagranicznych dostaw najważniejszych leków wymaga nie tylko działań Ministerstwa Zdrowia, ale szeroko zakrojonej współpracy międzyresortowej. Brak koordynacji i doraźność działań mogą skutkować dalszym pogłębianiem luki w krajowym bezpieczeństwie lekowym. Eksperci podkreślają również, że osiągnięcie długoterminowego bezpieczeństwa lekowego nie będzie możliwe bez całościowego podejścia do polityki lekowej traktowanej jako system obejmujący zarówno inwestycje w badania i rozwój, wdrażanie innowacyjnych technologii, jak i wspieranie rodzimego przemysłu farmaceutycznego.
W świetle powyższych wyzwań konieczne staje się podjęcie zdecydowanych, długofalowych działań, które zagwarantują, że w sytuacjach zagrożenia zdrowia publicznego polski system ochrony zdrowia nie zostanie sparaliżowany przez brak dostępu do podstawowych terapii. Podejmując temat bezpieczeństwa lekowego w podejściu interdyscyplinarnym, nie można pominąć aspektu gospodarczego związanego z rozwojem krajowego przemysłu farmaceutycznego.
Sektor ten generuje znaczną wartość dodaną dla polskiej gospodarki, szacowaną na ponad 20 miliardów złotych rocznie, co stanowi kwotę zbliżoną do całkowitego budżetu Narodowego Funduszu Zdrowia przeznaczonego na refundację leków i programy lekowe. Tak wysoka kontrybucja pokazuje, że przemysł farmaceutyczny nie jest jedynie wsparciem dla systemu ochrony zdrowia, ale również jednym z filarów nowoczesnej, innowacyjnej gospodarki.
Jak można więc wnioskować, inwestowanie w krajową produkcję leków i substancji czynnych to zatem nie tylko działanie na rzecz bezpieczeństwa zdrowotnego obywateli, ale przede wszystkim strategiczna decyzja rozwojowa o długofalowych konsekwencjach. Co więcej, rozwój krajowej produkcji sprzyja transferowi technologii, współpracy nauki z przemysłem i zwiększeniu innowacyjności całego sektora zdrowia.
W związku z powyższym zwracam się z uprzejmą prośbą o odpowiedź na następujące pytania: Jakie strategiczne i długofalowe cele wyznacza sobie ministerstwo i rząd w zakresie zwiększenia krajowej produkcji leków, ze szczególnym uwzględnieniem tych leków, które zostały sklasyfikowane jako krytyczne z punktu widzenia zdrowia publicznego oraz bezpieczeństwa lekowego państwa? Czy planowane są konkretne mierniki osiągnięć w zakresie zwiększenia krajowej produkcji leków jak np. docelowy poziom suwerenności lekowej? Czy ministerstwo zamierza opracować harmonogram realizacji tych wskaźników?
Poseł Pietrykowski pyta o status projektu nowelizacji Prawa farmaceutycznego przygotowanego przez GIF, wyrażając zaniepokojenie brakiem dostępu do niego dla parlamentarzystów i interesariuszy. Uważa, że udostępnienie projektu przyspieszy prace nad regulacjami dotyczącymi rynku aptecznego.
Poseł kwestionuje brak obowiązku rejestracji fundacji rodzinnych w CEIDG, mimo prowadzenia przez nie działalności gospodarczej i dysponowania znacznym majątkiem. Pyta, czy ministerstwo planuje zmiany legislacyjne zwiększające transparentność fundacji rodzinnych i zapewniające równy dostęp do informacji o uczestnikach obrotu gospodarczego.
Interpelacja dotyczy niewydolności systemu orzekania o świadczeniu wspierającym, gdzie postępowania trwają zbyt długo, a osoby ciężko chore umierają przed otrzymaniem decyzji. Posłanka pyta o efekty przeglądu przepisów, działania ministerstwa na rzecz usprawnienia systemu oraz możliwość wydawania decyzji wyłącznie na podstawie dokumentacji medycznej.
Poseł Norbert Pietrykowski wyraża zaniepokojenie procesami koncentracji na rynku aptecznym w Polsce, wskazując na przejęcie sieci Gemini przez zagraniczne fundusze mimo obowiązujących ograniczeń prawnych. Pyta Ministerstwo Zdrowia o planowane działania w celu zbadania tej transakcji, uszczelnienia prawa farmaceutycznego oraz rozważa wprowadzenie wymogu prowadzenia aptek wyłącznie w formie spółek osobowych/osób fizycznych.
Poseł pyta o planowane zmiany w rozporządzeniu dotyczącym procesu odzysku R10, argumentując, że obecne przepisy są niewystarczające i prowadzą do zagrożeń dla środowiska oraz braku uwzględnienia głosu społeczności lokalnych. Podnosi problem braku oceny oddziaływania na środowisko ex ante i pyta o działania ministerstwa w tej sprawie.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Tekst stanowi informację dla Sejmu i Senatu RP o udziale Polski w pracach Unii Europejskiej w okresie przewodnictwa Polski w Radzie UE (styczeń-czerwiec 2025). Podkreśla się, że Polska prezydencja skupiła się na wzmocnieniu bezpieczeństwa i odporności Unii w jej kluczowych wymiarach: zewnętrznym, wewnętrznym, informacyjnym, ekonomicznym, energetycznym, żywnościowym i zdrowotnym. Sprawozdanie opisuje działania i inicjatywy podjęte w celu realizacji tych priorytetów, w tym reagowanie na agresję Rosji na Ukrainę, wzmacnianie europejskiej obronności, ochronę granic, zwalczanie dezinformacji i przestępczości zorganizowanej, poprawę konkurencyjności gospodarki oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i żywnościowego. Polska prezydencja dążyła również do uproszczeń regulacyjnych i wsparcia społeczeństwa obywatelskiego.