Interpelacja w sprawie braku kompleksowego podejścia państwa do choroby Alzheimera i innych chorób otępiennych
Data wpływu: 2025-08-18
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Janusz Cieszyński krytykuje brak kompleksowego podejścia państwa do choroby Alzheimera i innych chorób otępiennych, pytając o postęp prac nad Krajowym Programem Działań wobec Chorób Otępiennych, ogólnopolski rejestr pacjentów i dostępność opieki wytchnieniowej. Podkreśla potrzebę systemowych rozwiązań, takich jak dzienne ośrodki opieki, i dostosowania przepisów o asystencji osobistej do potrzeb osób starszych.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie braku kompleksowego podejścia państwa do choroby Alzheimera i innych chorób otępiennych Interpelacja nr 11800 do ministra zdrowia w sprawie braku kompleksowego podejścia państwa do choroby Alzheimera i innych chorób otępiennych Zgłaszający: Janusz Cieszyński Data wpływu: 18-08-2025 Szanowna Pani Minister, zgodnie z raportem Najwyższej Izby Kontroli, na samą tylko chorobę Alzheimera choruje w Polsce około 470 tysięcy osób. Są to jednak wyłącznie przypadki zarejestrowane i ujawnione, a eksperci szacują, że rzeczywista liczba chorych może być nawet trzykrotnie wyższa.
W przypadku wszystkich chorób otępiennych mówimy już dziś o ponad 600 tysiącach osób w Polsce, a prognozy przewidują dalszy dynamiczny wzrost tych liczb. Polskie społeczeństwo starzeje się, więc niepokojące jest, że Polska, jako jeden z nielicznych krajów UE, nadal nie posiada krajowego planu alzheimerowskiego. Brakuje też jednolitego, ogólnopolskiego rejestru pacjentów z chorobami otępiennymi, który pozwoliłby na rzetelną diagnozę skali problemu i racjonalne planowanie polityki zdrowotnej. Dodatkowo, opieka nad osobami dotkniętymi tymi schorzeniami w zdecydowanej większości (ok.
95%) realizowana jest wyłącznie przez rodziny, bez realnego wsparcia ze strony państwa. Programy opieki wytchnieniowej funkcjonują na minimalną skalę, a wiele samorządów nie ma na nie środków finansowych. W tym kontekście zapisy w projekcie ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnością, które ograniczają prawo do asystenta do 65. roku życia, wydają się zupełnie nieadekwatne wobec potrzeb starszych osób z Alzheimerem i innymi chorobami otępiennymi. Niepokój budzi także brak działań w kierunku stworzenia systemowego rozwiązania, jakim mogłyby być dzienne ośrodki opieki nad osobami z chorobami otępiennymi (tzw.
alzheimerowskie POZ-y), które mogłyby odciążyć system opieki zdrowotnej i wspierać rodziny chorych. Dlatego zwracam się z uprzejmą prośbą o odpowiedź na poniższe pytania: Na jakim etapie znajduje się obecnie opracowywanie Krajowego Programu Działań wobec Chorób Otępiennych? Czy znana jest przewidywana data jego przyjęcia przez Radę Ministrów? Czy Ministerstwo Zdrowia planuje stworzenie ogólnopolskiego rejestru pacjentów z chorobami otępiennymi, w tym chorych na Alzheimera? Jeśli tak, w jakim horyzoncie czasowym?
Czy planowane są zmiany w zakresie opieki wytchnieniowej, które zapewnią jej realną dostępność w skali kraju i trwałe finansowanie z budżetu centralnego lub funduszy celowych? Czy resort zdrowia dostrzega potrzebę zmiany zapisów w ustawie o asystencji osobistej, tak aby nie wykluczały one osób po 65. roku życia, które często najbardziej potrzebują tej formy wsparcia? Czy Ministerstwo Zdrowia przewiduje wdrożenie nowego produktu rozliczeniowego w NFZ, jakim byłby dzienny ośrodek opieki dla osób z chorobami otępiennymi (tzw. alzheimerowski POZ)?
Jakie działania podejmuje ministerstwo w celu wprowadzenia w Polsce nowych metod diagnostyki i leczenia choroby Alzheimera, w tym preparatów dopuszczonych już w innych krajach UE? Z wyrazami szacunku Janusz Cieszyński
Poseł pyta Ministra Finansów o kryteria blokowania reform w ochronie zdrowia, argumentując to stabilizacją finansową NFZ. Kwestionuje brak analizy długoterminowych oszczędności wynikających z cyfryzacji i pyta o plan naprawczy NFZ.
Poseł Janusz Cieszyński pyta ministra spraw zagranicznych o możliwość umieszczenia w paszportach kodu QR z informacjami konsularnymi, podobnie jak w paszportach amerykańskich, w celu ułatwienia dostępu do pomocy konsularnej w sytuacjach zagrożenia za granicą. Poseł wyraża zaniepokojenie niską świadomością systemu Odyseusz i pyta o działania MSZ w tym zakresie.
Poseł pyta o efektywność i koszty stacjonarnego leczenia uzależnień od narkotyków finansowanego przez NFZ, zwracając uwagę na długi czas terapii i wysoki wskaźnik nawrotów w porównaniu z leczeniem uzależnień od alkoholu. Domaga się przedstawienia danych dotyczących liczby pacjentów, skuteczności leczenia, kosztów oraz analizy porównawczej z leczeniem uzależnień od alkoholu.
Poseł Janusz Cieszyński wyraża zaniepokojenie długim, 9-miesięcznym czasem oczekiwania na badanie EKG metodą Holtera w Szpitalu Wojewódzkim w Łomży, kwestionując dostępność świadczeń kardiologicznych. Pyta o średni czas oczekiwania, liczbę osób na liście oczekujących oraz liczbę aparatów i wykonanych badań w Łomży i województwie podlaskim.
Poseł Janusz Cieszyński pyta o możliwość jednoczesnej rejestracji do wielu specjalistów w NFZ, co prowadzi do marnowania terminów i utrudnia dostęp do lekarzy innym pacjentom. Pyta również o rozważane mechanizmy zapobiegające temu procederowi oraz o ewentualne kary za nieodwoływanie wizyt.
Przedstawiony dokument to roczne sprawozdanie z realizacji Narodowego Programu Chorób Układu Krążenia na lata 2022-2032 za rok 2024. Program ma na celu zmniejszenie zachorowalności i umieralności z powodu chorób układu krążenia, poprawę jakości życia pacjentów oraz wyrównanie dostępu do świadczeń zdrowotnych w różnych regionach Polski. Sprawozdanie szczegółowo opisuje działania i inwestycje w takie obszary jak rozwój kadr medycznych, edukacja i profilaktyka, badania przesiewowe pacjentów, nauka i innowacje oraz system opieki kardiologicznej. Program stanowi odpowiedź na wysoki wzrost zachorowań i umieralności z powodu ChUK w Polsce.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej ma na celu wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/505 dotyczącej uznawania kwalifikacji zawodowych pielęgniarek z Rumunii. Ustawa wprowadza zmiany umożliwiające uznawanie kwalifikacji rumuńskich pielęgniarek, które odbyły kształcenie przed 2007 rokiem i uzyskały specjalne programy podwyższania kwalifikacji, za równoważne z polskimi dyplomami. Ponadto, ustawa zachowuje ważność kwalifikacji rumuńskich pielęgniarek uznanych przed 3 marca 2024 r. Celem jest ułatwienie dostępu do zawodu pielęgniarki w Polsce osobom posiadającym odpowiednie kwalifikacje zdobyte w Rumunii.
Projekt uchwały Sejmu RP zakłada ustanowienie roku 2026 Rokiem Profilaktyki Zdrowotnej. Ma to na celu zwrócenie uwagi na konieczność wzmocnienia działań prewencyjnych, promocji zdrowego stylu życia oraz budowania kultury wczesnego reagowania i systematycznych badań profilaktycznych. Inicjatywa ma zachęcić obywateli, instytucje publiczne, organizacje pozarządowe i środowiska medyczne do aktywnego uczestnictwa w działaniach promujących profilaktykę i edukację prozdrowotną. Szczególny nacisk kładzie się na wyrównywanie szans zdrowotnych w mniejszych miejscowościach.
Projekt uchwały Sejmu zakłada ustanowienie roku 2026 Rokiem Profilaktyki Zdrowotnej. Celem jest wzmocnienie działań prewencyjnych, promocja zdrowego stylu życia i budowanie kultury wczesnego reagowania na potencjalne problemy zdrowotne. Inicjatywa ma zachęcić obywateli, instytucje publiczne i organizacje pozarządowe do aktywnego uczestnictwa w działaniach promujących profilaktykę i edukację prozdrowotną. Szczególny nacisk kładziony jest na wyrównywanie szans zdrowotnych mieszkańców mniejszych miejscowości i obszarów wykluczonych.
Prezydent odmawia podpisania ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, argumentując to niedotrzymaniem obietnic wyborczych, pogarszającą się sytuacją finansową państwa i nierównym traktowaniem obywateli Ukrainy i Polaków. Uważa, że ustawa w niedostatecznym stopniu uwzględnia obecne obciążenia budżetowe i utrzymuje uprzywilejowane traktowanie Ukraińców, np. w dostępie do opieki zdrowotnej i świadczeń socjalnych (800+). Prezydent proponuje własny projekt ustawy, który ma na celu likwidację nieuzasadnionych preferencji i wprowadzenie zasady równowagi, gdzie obywatele Ukrainy korzystający z publicznych usług powinni pracować i płacić podatki jak Polacy. Prezydent chce skupić się na selektywnej pomocy dla najbardziej potrzebujących uchodźców oraz upomina się o te zmiany, które przywracają nam równowagę relacji.