Interpelacja w sprawie cyfryzacji szkół
Data wpływu: 2026-01-02
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Marcin Józefaciuk pyta minister edukacji o konkretne aspekty cyfryzacji szkół, w tym zabezpieczenia cybernetyczne, oprogramowanie, infrastrukturę, szkolenia i koncepcję wykorzystania sprzętu. Krytykuje brak odpowiedzi na wcześniejsze pytania zadane podczas posiedzenia Komisji Edukacji i Nauki.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie cyfryzacji szkół Interpelacja nr 14459 do ministra edukacji w sprawie cyfryzacji szkół Zgłaszający: Marcin Józefaciuk Data wpływu: 02-01-2026 Szanowna Pani Minister, podczas posiedzenia Komisji Edukacji i Nauki w grudniu 2025 r. poświęconego zagadnieniom związanym z cyfryzacją szkół oraz realizacją programów sprzętowych i szkoleniowych zadałem szereg szczegółowych pytań odnoszących się do praktycznych skutków wdrażanych przez Ministerstwo Edukacji Narodowej rozwiązań.
W posiedzeniu komisji uczestniczyła wiceminister Katarzyna Lubnauer, jednak na zadane pytania nie udzielono odpowiedzi ani w trakcie obrad, ani po ich zakończeniu w formie pisemnej. W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z prośbą o udzielenie odrębnej, jednoznacznej odpowiedzi na każde z poniższych pytań: Jakie konkretne środki zostały zastosowane w celu zabezpieczenia szkół przed zagrożeniami cybernetycznymi w związku z przekazywaniem sprzętu komputerowego oraz postępującą cyfryzacją w latach 2024 i 2025 oraz jakie są planowane na lata 2026 i 2027?
Jakie oprogramowanie zostało zainstalowane na laptopach i tabletach przekazywanych szkołom? Na jaki okres zostały wykupione licencje na to oprogramowanie? Czy zabezpieczono środki finansowe na przedłużenie lub kontynuację licencji w kolejnych latach? Czy szkoły miały możliwość wyboru sprzętu komputerowego, w szczególności szkoły kształcące w zawodach technicznych i informatycznych, wymagające sprzętu o podwyższonych parametrach? Czy w ramach programów cyfryzacyjnych przewidziano środki na modernizację infrastruktury technicznej szkół, w tym instalacji elektrycznych oraz przestarzałego okablowania w pracowniach?
Czy zapewniono finansowanie urządzeń peryferyjnych niezbędnych do korzystania z laptopów i tabletów (np. myszek, klawiatur, monitorów, stacji dokujących)? Czy powstała rządowa aplikacja edukacyjna, której brak był jednym z zarzutów wobec wcześniejszych rozwiązań w zakresie cyfryzacji szkół? Jaka jest systemowa koncepcja wykorzystywania laptopów i tabletów w procesie dydaktycznym oraz jaki jest cel ich stosowania w nauczaniu przedmiotowym? W jaki sposób założenia cyfryzacji szkół pozostają spójne z powszechnym korzystaniem przez uczniów z telefonów komórkowych?
Czy środki przeznaczone na szkolenia obejmują nauczycieli kształcenia praktycznego, którzy nie są zatrudnieni na podstawie Karty Nauczyciela? Czy szkoleniami objęci są również nauczyciele szkół muzycznych i artystycznych prowadzących zajęcia popołudniowe? Czy opracowano wytyczne dla szkół dotyczące zasad i zakresu wykorzystywania laptopów oraz tabletów w pracy dydaktycznej? Jaki jest status szkolnego koordynatora cyfrowej edukacji – czy jest to odrębne stanowisko oraz czy wiąże się ono z dodatkowym wynagrodzeniem?
Z jakich przyczyn w programie „Cyfrowy uczeń” placówki miały jedynie jeden dzień na złożenie wniosków i czy w kolejnych edycjach planowane jest wydłużenie tego terminu? Z jakich powodów w programie „Bon dla nauczyciela” nauczyciele kształcenia praktycznego, przedszkoli oraz szkół muzycznych prowadzących zajęcia popołudniowe zostali wykluczeni z programu oraz czy jest planowany osobny program wyrównujący szanse tych grup? Pytania te zostały zadane publicznie w trakcie posiedzenia komisji i do chwili obecnej pozostają bez odpowiedzi.
Mając na uwadze obowiązek informacyjny wobec Sejmu RP, zwracam się o udzielenie odrębnej odpowiedzi na każde z powyższych pytań w trybie przewidzianym dla interpelacji poselskich. Z poważaniem Marcin Józefaciuk Poseł na Sejm RP
Poseł Marcin Józefaciuk wyraża wątpliwości co do efektywności, przejrzystości i wpływu programu "Kompas Młodego Obywatela" na system oświaty, kwestionując wybór podmiotów zewnętrznych jako głównych beneficjentów zamiast bezpośredniego wsparcia szkół. Pyta o wskaźniki efektywności, kryteria wyboru projektów oraz równość dostępu do programu dla różnych regionów Polski.
Interpelacja dotyczy zmian w dostępie do opieki zdrowotnej dla obywateli Ukrainy ze statusem UKR, które doprowadziły do utraty możliwości korzystania ze świadczeń finansowanych przez NFZ dla osób, które nie mogą podjąć pracy z powodu ciężkiej choroby. Poseł pyta o analizę sytuacji pacjentów z chorobami przewlekłymi i rozważane rozwiązania systemowe, które zapewnią im dostęp do opieki zdrowotnej.
Poseł wyraża zaniepokojenie planowanymi zmianami w organizacji przedmiotów rozszerzonych w szkołach ponadpodstawowych, szczególnie w kontekście techników i ich wpływu na przygotowanie uczniów do egzaminów zawodowych. Pyta, czy ministerstwo przeprowadziło analizę wpływu tych zmian na technika i uwzględniło ich specyfikę.
Poseł pyta o realną możliwość wdrożenia zmian w klasyfikacji zawodów szkolnictwa branżowego od września 2026 roku, wskazując na brak podstaw programowych i krótki czas na przygotowanie szkół. Sugeruje przesunięcie terminu wejścia w życie zmian, aby uniknąć chaosu i obniżenia jakości kształcenia.
Poseł Marcin Józefaciuk wyraża zaniepokojenie brakiem transparentności procedur kadrowych i standardów naukowych w Instytucie Badań Edukacyjnych (IBE), szczególnie w kontekście przygotowywanej reformy edukacji. Pyta minister edukacji o spełnienie wymogów formalnych przez wicedyrektora IBE oraz o procedury zapobiegania konfliktom interesów.
Przedstawiony fragment dotyczy sprawozdania Komisji Edukacji i Nauki oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o uchwale Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy Prawo oświatowe oraz niektórych innych ustaw. Komisje te rozpatrzyły uchwałę Senatu i wnoszą do Sejmu o przyjęcie poprawek Senatu. Dokument ten jest procesem legislacyjnym dotyczącym zmian w prawie oświatowym i regulacjach dotyczących samorządu terytorialnego w kontekście edukacji. Nie zawiera szczegółów co do treści poprawek, a jedynie informację o rekomendacji ich przyjęcia przez Sejm.
Projekt ustawy zakłada wprowadzenie dobrowolności stosowania Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) dla mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP). Nowelizacja ma na celu odciążenie tych podmiotów od kosztów związanych z wdrożeniem i funkcjonowaniem obowiązkowego KSeF, który według wnioskodawców stanowi dodatkowe obciążenie i ryzyko dla najmniejszych firm. Autorzy argumentują, że KSeF jest niedopracowany, zagraża stabilności gospodarki i narusza zasadę zaufania do przedsiębiorcy. Zmiana ta ma być trwała i niezależna od czasowych zwolnień, przywracając stan zgodny z prawem UE, które chroni dobrowolność wyboru formy faktury.
Projekt ustawy o zarządzaniu danymi został skierowany ponownie do Komisji Cyfryzacji, Innowacyjności i Nowoczesnych Technologii w celu rozpatrzenia poprawki zgłoszonej w drugim czytaniu. Komisja rozpatrzyła poprawkę i wnosi o skreślenie art. 37. Poprawkę popierają kluby poselskie Konfederacji i PiS. Celem proponowanej zmiany jest eliminacja konkretnego przepisu z pierwotnej wersji ustawy o zarządzaniu danymi.
Projekt ustawy ma na celu deregulację i modyfikację ustawy o systemie teleinformatycznym do obsługi niektórych umów (eUmowy). Zmiany koncentrują się na rozszerzeniu funkcjonalności Systemu eUmowy, umożliwiając obsługę umów związanych z zatrudnieniem i porozumień, a także udoskonaleniu procesów związanych z zawarciem, zmianą i rozwiązaniem umów. Dodatkowo, projekt wprowadza mechanizmy weryfikacji danych oraz przekazywania informacji między różnymi instytucjami, takimi jak ZUS, CEIDG i Krajowa Administracja Skarbowa, w celu usprawnienia obsługi umów. Celem jest digitalizacja i centralizacja procesów związanych z umowami, ułatwiając ich zarządzanie i kontrolę.
Projekt ustawy wprowadza Wojewódzkie Zespoły Koordynacji do spraw polityki umiejętności (WZK), które mają pełnić funkcje opiniodawczo-doradcze dla zarządów województw w zakresie rozwoju umiejętności mieszkańców i promocji uczenia się przez całe życie. WZK będą monitorować, koordynować i ewaluować działania związane z polityką umiejętności na poziomie regionalnym, a także wydawać rekomendacje dotyczące kształcenia zawodowego i potrzeb rynku pracy. Ustawa określa również skład, zadania, organizację i finansowanie WZK, a także wprowadza zmiany w ustawach o samorządzie województwa, prawie oświatowym, polityce rozwoju oraz rynku pracy.