Interpelacja w sprawie rozwiązań emerytalnych dla zawodowych tancerzy baletowych zatrudnionych w instytucjach artystycznych

Szanowna Pani Ministro,

zwracam się z interpelacją dotyczącą wciąż nierozwiązanego problemu sytuacji emerytalnej zawodowych tancerzy baletowych zatrudnionych w instytucjach artystycznych.

Obecnie tancerze baletowi – pomimo szczególnego charakteru swojej pracy – podlegają ogólnym zasadom nabywania uprawnień emerytalnych (kobiety – 60 lat, mężczyźni – 65 lat). Jednocześnie należy przypomnieć, że do 1999 r. tancerze baletowi mogli przechodzić na emeryturę po osiągnięciu 40. roku życia. W przypadku tej profesji rozwiązanie to odpowiadało realiom zawodu charakteryzującego się intensywnym obciążeniem organizmu, wysokim ryzykiem kontuzji oraz ograniczonym czasem pełnej sprawności psychofizycznej niezbędnej do wykonywania pracy scenicznej na odpowiednim poziomie.

Mając na uwadze wkład tancerzy w tworzenie i rozwój polskiej kultury, a także fakt, że jest to relatywnie niewielka grupa zawodowa, zasadne wydaje się przywrócenie lub stworzenie mechanizmów, które realnie uwzględnią specyfikę tej pracy. Trudno uznać, aby takie rozwiązania stanowiły wprowadzenie szczególnych, nieuzasadnionych przywilejów emerytalnych — chodzi raczej o obiektywnie uzasadnione narzędzia kompensacyjne wynikające z charakteru zawodu oraz konieczności zakończenia kariery scenicznej w wieku, w którym wykonywanie tej profesji staje się w praktyce niemożliwe.

Dodatkowo należy zwrócić uwagę, że część tancerzy w trakcie aktywności zawodowej została pozbawiona uprawnienia, które wcześniej funkcjonowało w systemie, co rodzi uzasadnione poczucie niesprawiedliwości i potrzebę rozważenia rozwiązań przejściowych lub kompensacyjnych.

W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:

Z wyrazami szacunku

Posłanka na Sejm Iwona Maria Kozłowska