Interpelacja w sprawie wniosku o objęcie Grupy Azoty Siarkopol wsparciem finansowym w ramach planowanego podwyższenia kapitału Grupy Azoty SA
Data wpływu: 2026-02-02
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłowie pytają o planowane podwyższenie kapitału Grupy Azoty SA i brak uwzględnienia w nim wsparcia dla Grupy Azoty Siarkopol, co zagraża dostępowi do taniej siarki krajowej. Wyrażają obawy o przyszłość Siarkopolu i apelują o uwzględnienie go w planach finansowych, aby zapewnić stabilność zatrudnienia i suwerenność surowcową.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie wniosku o objęcie Grupy Azoty Siarkopol wsparciem finansowym w ramach planowanego podwyższenia kapitału Grupy Azoty SA Interpelacja nr 15032 do ministra aktywów państwowych w sprawie wniosku o objęcie Grupy Azoty Siarkopol wsparciem finansowym w ramach planowanego podwyższenia kapitału Grupy Azoty SA Zgłaszający: Michał Cieślak, Krzysztof Lipiec, Andrzej Kryj Data wpływu: 02-02-2026 Szanowny Panie Ministrze, w nawiązaniu do publicznych informacji o planowanym przez Zarząd Grupy Azoty podwyższeniu poziomu kapitałów spółki oraz konieczności zapewnienia „elastycznych” źródeł finansowania rozwoju poprzez emisję akcji serii E o łącznej wartości około 600 mln zł skierowanej wyłącznie do Skarbu Państwa – zwracam się w trybie art.
19 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r. poz 907) o udzielnie odpowiedzi. W komunikacie z dnia 12 listopada 2025 roku Grupa Azoty poinformowała, że 13 lutego 2026 roku odbędzie walne zgromadzenie spółki, które zdecyduje o podwyższeniu kapitałowym spółki, jednocześnie wskazano potencjalne cele, którymi są nakłady inwestycyjne, oraz beneficjentów w spółkach Grupy Azoty: Grupa Azoty Zakłady Azotowe Puławy, Tarnów, Kędzierzyn, Police, Koltar, Zakłady Fosforowe Gdańsk. W skład Grupy Azoty wchodzą również zakłady Grupa Azoty Siarkopol zlokalizowane w województwie świętokrzyskim.
Pominięcie dofinansowania dla Grupy Azoty Siarkopol w strategii Grupy Azoty SA oraz brak środków na udostępnienie nowego złoża Rudniki doprowadzi do sytuacji, w której polski przemysł chemiczny zostanie całkowicie pozbawiony dostępu do taniej siarki rodzimej. Wyczerpanie obecnych złóż przy jednoczesnym braku inwestycji w nowe złoże zmusi Grupę Azoty do importu siarki z zagranicy. Szacuje się, że koszt siarki importowanej może być nawet trzykrotnie wyższy od kosztu wydobycia surowca we własnych kopalniach.
Tak drastyczny wzrost kosztów produkcji przełoży się na skokowy wzrost cen nawozów dla rolników, co w konsekwencji doprowadzi do dalszego spadku opłacalności produkcji rolnej w Polsce i wzrostu cen żywności. Suwerenność surowcowa Siarkopolu jest gwarantem stabilnych cen dla polskiego rolnictwa. Obecna sytuacja Siarkopolu – jedynej firmy w Polsce i jednej z niewielu na świecie zajmującej się kopalnianym wydobyciem siarki na skalę przemysłową – jest alarmująca. Zwolnienia grupowe oraz zwolnienia indywidualne, a także obawy załogi przed likwidacją Siarkopolu budzą ogromne napięcia społeczne w regionie.
Dokapitalizowanie samej "jednostki dominującej" w Tarnowie bez precyzyjnego wskazania środków na ratowanie kluczowych aktywów wydobywczych, takich jak Siarkopol, jest działaniem dalece niewystarczającym i ryzykownym dla bezpieczeństwa surowcowego państwa. Pominięcie Siarkopolu w kontekście planów rozwojowych oraz nowej strategii do 2030 roku budzi obecnie największe obawy związkowców, pracowników i mieszkańców. Nowa Strategia 2030 Grupy Azoty (ogłoszona w listopadzie 2025 r.) koncentruje się na tzw. biznesie nawozowym (segment Agro).
Dokument ten wymienia główne spółki nawozowe jako priorytety inwestycyjne, natomiast działalność wydobywcza Siarkopolu nie została w nim ujęta jako kluczowy cel rozwoju całej grupy. Najpoważniejszym problemem jest brak decyzji finansowej dotyczącej uruchomienia nowej kopalni na złożu Rudniki. Inwestycja ta jest szacowana na ok. 200–330 mln zł. Ponieważ obecne złoże w Osieku się wyczerpuje, brak wpisania Rudników do planu wydatków z planowanej puli 600 mln zł (lub innych środków MAP) jest interpretowany przez związki zawodowe jako ciche przyzwolenie na wygaszenie działalności Siarkopolu.
Choć rzecznik Grupy Azoty uspokaja, że inwestycje w Siarkopol są „uwzględniane”, w dokumentach finansowych dotyczących 600 mln zł z emisji akcji serii E spółka ta nie widnieje jako bezpośredni beneficjent. Związkowcy z NSZZ „Solidarność” otwarcie apelują do ministra aktywów państwowych o rozszerzenie katalogu spółek korzystających z pomocy o Siarkopol, ostrzegając, że bez pieniędzy na złoże Rudniki zakład czeka upadłość.
Warto zauważać, że siarka dostępna na rynkach światowych kosztuje przeszło 600 dolarów za tonę, gdy Grupa Azoty w rozliczeniu wewnętrznym nabywa każdą tonę od Siarkopolu z przeznaczeniem do produkcji nawozów za około 600-700 zł, tj. 3-4 razy taniej, co w istotny sposób wpływa na niższe ceny nawozów dla rolników. Z uwagi na udział Skarbu Państwa w strukturze własnościowej Grupy Azoty, a także jej znaczenie dla krajowego przemysłu chemicznego i nawozowego, zasadne jest przedstawienie celów i założeń tej operacji kapitałowej oraz jej skutków dla spółek zależnych.
Poseł Cieślak wyraża zaniepokojenie gwałtownym wzrostem wydatków Grupy Azoty na usługi doradcze i prawne, kwestionując zasadność tych wydatków w kontekście trudnej sytuacji finansowej spółki i ograniczania świadczeń pracowniczych. Pyta o nadzór właścicielski i potencjalne nieprawidłowości w zarządzaniu środkami publicznymi.
Poseł Michał Cieślak interweniuje w sprawie pominięcia siarki w krajowym wykazie surowców strategicznych, argumentując, że siarka spełnia kryteria surowca strategicznego i jej pominięcie uderza w polską gospodarkę. Pyta, czy rząd zamierza uznać siarkę za surowiec krytyczny i strategiczny w ramach wdrażania unijnego rozporządzenia CRMA.
Interpelacja dotyczy unieważnienia przez Agencję Uzbrojenia postępowania na zakup śmigłowców S-70i Black Hawk produkowanych w PZL Mielec. Posłowie pytają o analizę wpływu tej decyzji na PZL Mielec, gospodarkę i proces wymiany śmigłowców w Wojsku Polskim, kwestionując brak uzasadnienia i negocjacji.
Posłowie wyrażają zaniepokojenie otwarciem rynku usług pocztowych dla prywatnych operatorów, co według nich zagraża funkcjonowaniu Poczty Polskiej i może prowadzić do strat finansowych oraz zwolnień. Pytają o szacowane straty, konsekwencje społeczne i gospodarcze oraz czy rząd faworyzuje prywatnych operatorów kosztem narodowego operatora pocztowego.
Posłowie pytają o masową likwidację placówek Poczty Polskiej i jej wpływ na dostępność usług pocztowych, szczególnie na obszarach mniej zurbanizowanych. Wyrażają obawę, że likwidacja placówek jest częścią strategii liberalizacji rynku na korzyść zagranicznych operatorów.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie Komisji do Spraw Deregulacji dotyczące rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego (druk nr 2273). Komisja po pierwszym czytaniu i rozpatrzeniu projektu wnosi o jego uchwalenie przez Sejm bez poprawek. Oznacza to rekomendację przyjęcia proponowanych zmian w dotychczasowym brzmieniu ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego. Celem proponowanych zmian jest prawdopodobnie deregulacja w obszarze rolnictwa.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi dotyczące trzech poselskich projektów uchwał. Wszystkie projekty uchwał dotyczą zobowiązania lub wezwania Rady Ministrów do zaskarżenia umowy handlowej UE-Mercosur do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Projekty uchwał kwestionują legalność lub zasadność stosowania tej umowy. Komisja wnosi o podjęcie przez Sejm załączonego projektu uchwały (treść niezałączona w tym fragmencie).
Projekt uchwały Sejmu RP zobowiązuje Radę Ministrów do zaskarżenia do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej decyzji Rady Unii Europejskiej z dnia 9 stycznia 2026 r. w sprawie tymczasowego stosowania umowy Mercosur. Uzasadnieniem jest ochrona bezpieczeństwa żywnościowego i polskiego rolnictwa, które według wnioskodawców są zagrożone przez umowę Mercosur. Argumentują, że umowa ta faworyzuje interesy przemysłu największych krajów UE kosztem europejskiego, w tym polskiego rolnictwa. Uchwała podkreśla, że polskie państwo powinno stać na straży interesów polskiego rolnictwa, ochrony rodzinnych gospodarstw rolnych, oraz zdrowia konsumentów.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027, wprowadzając zmiany mające na celu dostosowanie przepisów do aktualnych potrzeb i rozporządzeń UE. Zmiany te obejmują m.in. rozszerzenie definicji trwałych użytków zielonych, dodanie nowych celów interwencji w zakresie ochrony torfowisk i kontynuacji zobowiązań rolno-środowiskowo-klimatycznych, oraz modyfikację zasad przyznawania płatności, w tym płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych oraz premii z tytułu zalesień. Ponadto wprowadza się zmiany dotyczące składania wniosków o przyznanie premii. Celem nowelizacji jest implementacja przepisów unijnych i wsparcie zrównoważonego rolnictwa.
Projekt ustawy dotyczy zmiany ustawy o wstrzymaniu sprzedaży nieruchomości Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw, mający na celu ochronę polskiego rolnictwa. Proponowane zmiany koncentrują się na nowym brzmieniu preambuły ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, podkreślając rolę gospodarstw rodzinnych, potrzebę zagospodarowania ziemi rolnej, bezpieczeństwo żywnościowe i zrównoważone rolnictwo. Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozpatrzyła poprawki zgłoszone w drugim czytaniu i wnosi o ich przyjęcie lub odrzucenie. Celem jest wzmocnienie ochrony i rozwój gospodarstw rodzinnych oraz wsparcie polskiego rolnictwa.