Interpelacja w sprawie sytuacji nisko funkcjonujących dorosłych osób z autyzmem
Data wpływu: 2026-04-13
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Magdalena Sroka pyta o trudną sytuację dorosłych osób z autyzmem o wysokim poziomie potrzeb wsparcia, w szczególności o dostępność opieki zdrowotnej, miejsc w ŚDS oraz finansowanie świadczeń. Wyraża zaniepokojenie brakiem kompleksowego wsparcia i niewystarczającą liczbą dedykowanych placówek.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie sytuacji nisko funkcjonujących dorosłych osób z autyzmem Interpelacja nr 16563 do ministra zdrowia w sprawie sytuacji nisko funkcjonujących dorosłych osób z autyzmem Zgłaszający: Magdalena Sroka Data wpływu: 13-04-2026 Szanowna Pani Minister, zwracam się z interpelacją dotyczącą niezwykle trudnej sytuacji dorosłych osób ze spektrum autyzmu o wysokim poziomie potrzeb wsparcia (tzw. osób nisko funkcjonujących). Osoby te bardzo często nie są zdolne do podjęcia pracy zarobkowej ani samodzielnego funkcjonowania w społeczeństwie.
Wymagają stałej, intensywnej opieki oraz specjalistycznego wsparcia zdrowotnego, terapeutycznego i środowiskowego. Po zakończeniu edukacji systemowej ich sytuacja ulega znacznemu pogorszeniu – dostęp do terapii i opieki zdrowotnej jest ograniczony, a ciężar opieki niemal w całości spoczywa na rodzinach, najczęściej starzejących się rodzicach. Szczególnie istotnym problemem jest niewystarczająca liczba miejsc w środowiskowych domach samopomocy (ŚDS), które w praktyce stanowią jedną z nielicznych form dziennego wsparcia dla dorosłych osób z autyzmem wymagających stałej opieki.
W wielu regionach kraju liczba dostępnych miejsc jest rażąco niewystarczająca, co skutkuje długimi kolejkami oczekujących lub całkowitym brakiem dostępu do tej formy wsparcia. Dla wielu rodzin oznacza to faktyczne pozostawienie bez jakiejkolwiek pomocy instytucjonalnej. Obecny system ochrony zdrowia nie zapewnia kompleksowej, długoterminowej opieki dla tej grupy pacjentów. Brakuje wyspecjalizowanych placówek dla dorosłych osób z autyzmem, odpowiedniego finansowania świadczeń oraz koordynacji pomiędzy opieką zdrowotną a systemem pomocy społecznej.
W związku z powyższym proszę o udzielnie odpowiedzi na następujące pytania: Jakie działania podejmuje Ministerstwo Zdrowia w celu zapewnienia kompleksowej opieki zdrowotnej dla dorosłych osób z autyzmem o wysokim poziomie potrzeb wsparcia? Ile obecnie funkcjonuje w Polsce wyspecjalizowanych placówek (oddziałów, poradni, ośrodków) dedykowanych dorosłym osobom ze spektrum autyzmu, w szczególności osobom nisko funkcjonującym? Czy Ministerstwo Zdrowia planuje utworzenie systemu specjalistycznych ośrodków całodobowej opieki dla dorosłych osób z autyzmem, które nie są w stanie funkcjonować samodzielnie?
Jak wygląda dostępność świadczeń psychiatrycznych dla dorosłych osób z autyzmem w ramach NFZ (średni czas oczekiwania, liczba świadczeń, liczba pacjentów)? Czy prowadzone są statystyki dotyczące liczby dorosłych osób z autyzmem wymagających całodobowej opieki oraz ich sytuacji zdrowotnej? Jeśli tak – proszę o ich przedstawienie. Jak Ministerstwo Zdrowia ocenia dostępność miejsc w środowiskowych domach samopomocy dla dorosłych osób z autyzmem oraz czy prowadzone są analizy dotyczące skali niedoboru tych miejsc?
Czy planowane jest zwiększenie liczby miejsc w ŚDS oraz rozwój tej formy wsparcia w kontekście rosnącej liczby dorosłych osób z autyzmem wymagających opieki dziennej? Czy Ministerstwo Zdrowia planuje zwiększenie finansowania świadczeń zdrowotnych i terapeutycznych dla tej grupy pacjentów? W jaki sposób zapewniana jest ciągłość terapii po ukończeniu przez osoby z autyzmem systemu edukacji? Czy rozważane jest wprowadzenie dedykowanych programów terapeutycznych dla dorosłych osób z autyzmem, finansowanych ze środków publicznych?
Czy Ministerstwo Zdrowia współpracuje z innymi resortami w celu stworzenia spójnego systemu wsparcia (zdrowie - pomoc społeczna - mieszkalnictwo)? Jeśli tak, jakie są efekty tej współpracy? Czy planowane są rozwiązania systemowe dotyczące opieki nad dorosłymi osobami z autyzmem po śmierci ich opiekunów? Z wyrazami szacunku Magdalena Sroka Poseł na Sejm RP
Posłanka Magdalena Sroka interpeluje w sprawie nieprawidłowości w systemie wsparcia osób z niepełnosprawnościami i ich opiekunów, wskazując na wnioski z raportu NIK dotyczące braku ciągłości usług, nieprawidłowości w finansowaniu i nierówności w dostępie do wsparcia. Pyta o działania naprawcze, plany wprowadzenia systemowych rozwiązań i zwiększenia nadzoru.
Posłanka Sroka wyraża zaniepokojenie ograniczeniami w dostępie do opieki paliatywnej i hospicyjnej, wynikającymi z wąskiego katalogu chorób, niedoboru kadry medycznej oraz nierówności regionalnych. Pyta Ministerstwo Zdrowia o plany rozszerzenia katalogu chorób, zwiększenia dostępności, opracowania strategii rozwoju opieki paliatywnej oraz rozwiązania problemu niedoboru kadry i nierówności regionalnych.
Posłanka Magdalena Sroka pyta o realizację programu "Rozwój małych gospodarstw w 2025 r.", jego skuteczność oraz plany na kolejne lata, mając na uwadze jego kluczową rolę w wsparciu małych gospodarstw. Interesuje ją liczba wniosków, kwota środków, efekty programu oraz plany kontynuacji i ewentualnych zmian w kryteriach.
Posłanka Magdalena Sroka wyraża zaniepokojenie przyszłością programu "Młody Rolnik", pytając o plany ministerstwa dotyczące kontynuacji wsparcia dla młodych rolników i oceny efektywności dotychczasowych edycji programu. Podkreśla strategiczne znaczenie wymiany pokoleniowej w rolnictwie i potrzebę stabilnego wsparcia.
Posłanka Magdalena Sroka zwraca uwagę na luki w systemie wsparcia dla dorosłych osób ze spektrum autyzmu i pyta ministerstwo o plany zwiększenia dostępności placówek wsparcia oraz stworzenia dedykowanego programu dla tej grupy osób i ich opiekunów. Interpelacja podkreśla potrzebę poprawy sytuacji osób z autyzmem i ich rodzin, wskazując na brak odpowiedniego wsparcia po osiągnięciu pełnoletności.
Projekt ustawy ma na celu zmianę w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, aby umożliwić uczelniom finansowanie wsparcia dla osób niepełnosprawnych uczestniczących w studiach podyplomowych z dotacji budżetowej przeznaczonej na ten cel. Obecnie dotacja ta obejmuje tylko studentów i doktorantów, a proponowane zmiany mają na celu rozszerzenie wsparcia na uczestników studiów podyplomowych. Zmiana ta ma zapewnić równy dostęp do kształcenia podyplomowego dla wszystkich zainteresowanych, niezależnie od niepełnosprawności. Ustawa ma charakter deregulacyjny i nie wiąże się ze zwiększeniem środków na dotacje, lecz umożliwia uczelniom elastyczne gospodarowanie środkami.
Projekt ustawy nowelizuje przepisy dotyczące rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych oraz ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Wprowadza możliwość finansowania programów rehabilitacji społecznej i zawodowej osób niepełnosprawnych ze środków UE przez Fundusz, także na podstawie umów dłuższych niż rok. Zmienia również zapisy dotyczące minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych stosowanych w publicznych służbach zatrudnienia, w tym standaryzację bezpieczeństwa, wydajności i komunikacji systemów.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, a także w niektórych innych ustawach. Głównym celem jest poprawa sytuacji finansowej i warunków pracy pracowników warsztatów terapii zajęciowej (WTZ). Proponuje się zwiększenie finansowania WTZ, zagwarantowanie dodatkowego urlopu dla pracowników oraz uznanie ich pracy za wykonywaną w szczególnych warunkach, co uprawniałoby do wcześniejszej emerytury. Dodatkowo, projekt ma na celu dopisanie WTZ do ustawy o pomocy społecznej, aby zapewnić im równe traktowanie z innymi placówkami reintegracyjnymi.
Sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny dotyczy uchwały Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Komisja rekomenduje Sejmowi przyjęcie poprawek Senatu zawartych w punktach 1, 2 i 3. Poprawka nr 1 ma być głosowana łącznie z poprawkami nr 2 i 3. Celem ustawy jest prawdopodobnie usprawnienie systemu rehabilitacji i zatrudniania osób niepełnosprawnych.
Przedstawiony dokument to roczne sprawozdanie z realizacji Narodowego Programu Chorób Układu Krążenia na lata 2022-2032 za rok 2024. Program ma na celu zmniejszenie zachorowalności i umieralności z powodu chorób układu krążenia, poprawę jakości życia pacjentów oraz wyrównanie dostępu do świadczeń zdrowotnych w różnych regionach Polski. Sprawozdanie szczegółowo opisuje działania i inwestycje w takie obszary jak rozwój kadr medycznych, edukacja i profilaktyka, badania przesiewowe pacjentów, nauka i innowacje oraz system opieki kardiologicznej. Program stanowi odpowiedź na wysoki wzrost zachorowań i umieralności z powodu ChUK w Polsce.