Interpelacja w sprawie planowanej modernizacji Zalewu Zemborzyckiego w Lublinie

Szanowny Panie Ministrze,

na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, kieruję do Pana Ministra trzecią z kolei interpelację poselską w sprawie planowanej modernizacji Zalewu Zemborzyckiego w Lublinie.

Niniejsze ponowne wystąpienie wynika z faktu, że odpowiedź wiceministra Przemysława Koperskiego z dnia 30 lipca 2025 r., udzielona w imieniu Pana Ministra na interpelację nr 9513, nie tylko nie odpowiedziała na zadane pytania w sposób merytoryczny, lecz przede wszystkim potwierdziła to, czego mieszkańcy Lublina obawiali się od miesięcy: „ze względu na ograniczenia środowiskowe oraz brak spełnienia warunków naboru i wytycznych w poszczególnych programach, nie było możliwości uzyskania wsparcia UE dla rewitalizacji zbiornika”. Innymi słowy, Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie po blisko siedmiu latach od przejęcia zarządzania zalewem (1 stycznia 2018 r.) i po blisko sześciu latach od rozpoczęcia prac przygotowawczych (kwiecień 2019 r.) nie pozyskało żadnych środków unijnych na inwestycję, której koszt szacowany jest na ok. 500 mln zł.

Od dnia udzielenia odpowiedzi z 30 lipca 2025 r. minęło dziewięć miesięcy. W tym okresie nie tylko nie nastąpił żaden istotny postęp w realizacji inwestycji, lecz wręcz przeciwnie – ujawniły się nowe okoliczności, które wymagają pilnej, ponownej interwencji parlamentarnej. W szczególności wskazuję na następujące fakty:

Mając powyższe na uwadze, w obliczu jednogłośnego stanowiska Rady Miasta Lublin, realnego ryzyka wygaśnięcia pozwolenia na budowę Centrum Edukacyjno-Operacyjnego oraz braku zarezerwowania w budżecie państwa na 2026 r. środków na rozpoczęcie deklarowanych prac budowlanych, uprzejmie wnoszę o udzielenie precyzyjnych, merytorycznych i terminowych odpowiedzi na poniższe pytania:

Czy Wody Polskie planują w 2026 r. działania doraźne (m.in. kontrolowane redukcje sinic, zarybianie, monitoring jakości wody, działania na poziomie zlewni Bystrzycy)?

Oczekuję wyczerpujących, merytorycznych i terminowych odpowiedzi na powyższe pytania. Pragnę podkreślić, że jest to już trzecie wystąpienie parlamentarne w tej samej sprawie, a poprzednie odpowiedzi resortu (z 28 października 2024 r. oraz z 30 lipca 2025 r.) nie tylko nie udzieliły konkretnych informacji, lecz przede wszystkim potwierdziły rosnące ryzyko fiaska całej inwestycji. Każdy kolejny miesiąc bez decyzji finansowej oznacza dalszą degradację infrastruktury hydrotechnicznej i pogorszenie stanu ekologicznego zbiornika, którego rewitalizacja od 2018 r. – czyli przez ponad osiem lat – jest kolejno zapowiadana i odkładana.

Sprawa ta dotyczy bowiem nie tylko bezpieczeństwa przeciwpowodziowego 300-tysięcznego miasta wojewódzkiego, lecz także: ekologicznego ratunku jednego z największych zbiorników retencyjnych Polski Wschodniej; potencjału turystycznego i rekreacyjnego, z którego korzysta cała Lubelszczyzna; oraz – co najważniejsze – wiarygodności rządu wobec wyborców, którym obiecywano rozpoczęcie konkretnych prac w terminach, które systematycznie nie były dotrzymywane.

Z wyrazami szacunku Michał Moskal Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej