Interpelacja w sprawie przewlekłości postępowania nad przejęciem majątku Grupy Azoty Polyolefins SA przez Orlen SA

Szanowny Panie Ministrze,

jesteśmy zmuszeni podjąć zdecydowaną interwencję wobec działań Prokuratury Regionalnej i Prokuratury Okręgowej w Szczecinie. Organy te – pomimo wyczerpującego materiału dowodowego i wyraźnego wskazania potencjalnych naruszeń przepisów (w tym Kodeksu karnego, Kodeksu spółek handlowych oraz rozporządzenia MAR) – najprawdopodobniej wciąż nie zabezpieczyły dowodów rzeczowych w sprawie przejęcia spółki Grupa Azoty Polyolefins SA przez Orlen SA. Nasze zawiadomienie z dnia 23 marca 2026 r. oraz pisma uzupełniające opierają się na oficjalnych raportach giełdowych ESPI oraz uchwałach zarządów, które jednoznacznie dokumentują drastyczne i niegospodarne kroki, takie jak bezwarunkowe zrzeczenie się wielomiliardowych roszczeń (blisko 3 mld EUR) wobec generalnego wykonawcy przy jednoczesnym faworyzowaniu jednego z wierzycieli.

Od ponad sześciu tygodni szczecińska prokuratura odmawia wydania postanowienia o wszczęciu śledztwa, uzasadniając zwłokę rzekomą „koniecznością przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie i przesłuchania w charakterze świadka”. Stanowi to, w naszej ocenie, rażącą nadinterpretację prawa procesowego. Zgodnie z art. 303 K.p.k. postanowienie o wszczęciu śledztwa wydaje się, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa. Ustawa nie warunkuje wydania takiej decyzji koniecznością wcześniejszego osobistego i „ustnego zawiadomienia”, zwłaszcza w sprawach o charakterze ściśle gospodarczym, gdzie materialne dowody wraz z załącznikami zostały dostarczone prokuraturze na piśmie.

Co więcej, prokurator argumentuje, że przedłużenie tzw. czynności sprawdzających nastąpiło w związku z „obszernością zagadnień”. Należy przypomnieć, iż zgodnie z art. 307 § 1 K.p.k., decyzja o wszczęciu (lub odmowie) śledztwa musi zapaść w nieprzekraczalnym terminie 30 dni od dnia wpłynięcia zawiadomienia. Termin ten dawno minął. Instytucja przewidziana w art. 307 K.p.k. służy wyłącznie uzupełnieniu ewentualnych braków formalnych, a nie ocenie meritum oskarżeń pod kątem umorzenia. Paradoksalnie to właśnie powoływana przez prokuraturę „obszerność zagadnień” powinna stanowić bezpośrednią przesłankę do natychmiastowego powołania zespołu prokuratorskiego, wszczęcia śledztwa in rem i uruchomienia pełnych uprawnień śledczych do zabezpieczenia nośników.

Kolejnym argumentem stosowanym przez organy ścigania jest rzekoma konieczność „porównywania” niniejszej sprawy ze śledztwem, które uprzednio przekazano do Prokuratury Okręgowej w Tarnowie. W dniu 7 kwietnia 2026 r. złożyłem oficjalną skargę w trybie nadzoru służbowego na to pozbawione podstaw przekazanie.

Zwracamy uwagę na fakt bezprecedensowy: w dniu 22 kwietnia 2026 r. prokurator regionalny w Krakowie ostatecznie rozstrzygnął ten spór kompetencyjny, jednoznacznie wyznaczając Prokuraturę Okręgową w Szczecinie do rozpoznania zawiadomienia z dnia 23 marca 2026 r. Mimo to prokurator regionalny w Szczecinie w piśmie z dnia 29 kwietnia 2026 r. – czyli tydzień po prawomocnym rozstrzygnięciu sporu z Krakowem – jako usprawiedliwienie przedłużających się czynności sprawdzających wciąż podaje rzekomą konieczność „porównywania” postępowań szczecińskich ze sprawą w Tarnowie.

Z punktu widzenia dobra śledztwa najistotniejsze było załączone do zawiadomienia żądanie pilnego zabezpieczenia dowodów w trybie art. 308 § 1 K.p.k. W skardze z dnia 7 kwietnia zasygnalizowałem, że na terenie zakładu w Policach znajduje się prawdopodobnie niepełnowartościowy, zakupiony za pożyczkę od Orlen SA propan, którego spalanie mogło wywołać awarię technologiczną.

Biorąc pod uwagę wszystkie przytoczone wyżej okoliczności, domagamy się od Pana Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego niezwłocznych pisemnych odpowiedzi na następujące pytania: