Interpelacja w sprawie kuriozalnej, niespójnej i szkodliwej dla pacjentów Lubelszczyzny postawy administracji rządowej wobec Oddziału Kardiochirurgii działającego od grudnia 2024 r. w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego SPZOZ w Lublinie

Szanowna Pani Minister,

na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, zwracam się z interpelacją w sprawie kuriozalnej, niespójnej i szkodliwej dla pacjentów Lubelszczyzny postawy administracji rządowej wobec Oddziału Kardiochirurgii działającego od grudnia 2024 r. w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w Lublinie.

Sprawa, której dotyczy niniejsza interpelacja, ujawnia bezprecedensową sprzeczność wewnątrz aparatu państwa: ten sam oddział szpitalny, dla którego od dwudziestu miesięcy Narodowy Fundusz Zdrowia odmawia zawarcia kontraktu na świadczenia w wysokości 12 mln zł rocznie (przy bezspornie udokumentowanej potrzebie zdrowotnej), został właśnie wskazany przez polski rząd, za zgodą Komisji Europejskiej, jako cel inwestycji o wartości ponad 280 mln zł z Funduszy Europejskich dla Lubelskiego 2021-2027 – w ramach priorytetu „obronność i bezpieczeństwo”, z przeznaczeniem na rozbudowę i wyposażenie „na wypadek sytuacji kryzysowych i konfliktu zbrojnego”. Innymi słowy: ta sama administracja rządowa, która od dwóch lat twierdzi, że dla tego oddziału nie ma 12 mln zł rocznie na bieżące funkcjonowanie, jest jednocześnie gotowa wydać 280 mln zł na jego rozbudowę, lecz bez zapewnienia środków na późniejszą eksploatację rozbudowanej infrastruktury.

Dla pełnego zobrazowania sprawy przedstawiam udokumentowany stan faktyczny:

Powyższy stan faktyczny prowadzi do jednoznacznej konkluzji: administracja rządowa wykazuje się jaskrawą niespójnością decyzyjną. Z jednej strony Ministerstwo Zdrowia – za pośrednictwem Narodowego Funduszu Zdrowia – konsekwentnie odmawia zakontraktowania świadczeń, których realność, jakość i zasadność potwierdził konsultant wojewódzki w lipcu 2025 r. Z drugiej strony to samo Ministerstwo Zdrowia 22 kwietnia 2025 r. zaakceptowało zasadność inwestycji, a 25 lutego 2026 r. Komisja Europejska zaakceptowała przeznaczenie 280 mln zł na rozbudowę dokładnie tego samego oddziału. Pacjenci kardiochirurgiczni Lubelszczyzny są w tym układzie ofiarami biurokratycznego kuriozum – ich leczenie kosztuje NFZ ok. 35 mln zł rocznie poza województwem, podczas gdy lokalna infrastruktura, którą można byłoby wykorzystać za 12 mln zł, pozostaje niedofinansowana, a jednocześnie ma zostać rozbudowana za 280 mln zł.

W związku z powyższym uprzejmie wnoszę o udzielenie szczegółowych, merytorycznych i terminowych odpowiedzi na następujące pytania:

Pragnę podkreślić, że przedmiotem niniejszej interpelacji nie jest kwestionowanie potrzeby działania Kliniki Kardiochirurgii Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego nr 4 w Lublinie ani oddziału kardiochirurgicznego SPSW w Zamościu – obie placówki świadczą cenne usługi medyczne i ich istnienie nie podlega dyskusji. Przedmiotem interpelacji jest oczywista, udokumentowana nieracjonalność polityki zdrowotnej resortu w odniesieniu do trzeciego, działającego od grudnia 2024 r. oddziału, który: (1) został zbudowany i wyposażony, (2) ma kompletną kadrę i pacjentów, (3) został pozytywnie oceniony przez konsultanta wojewódzkiego, (4) jest wspierany przez ponadpolityczne porozumienie samorządu (PiS i Polska 2050), (5) został publicznie wsparty petycją blisko 9 tys. mieszkańców, (6) jest wskazany jako cel inwestycji UE o wartości 280 mln zł – ale którego bieżącej działalności rząd odmawia sfinansować kwotą 12 mln zł rocznie, mimo że jednocześnie wydaje ok. 35 mln zł na leczenie tych samych pacjentów poza województwem.

Sprawa ta jest – w mojej ocenie – modelowym przykładem dysfunkcji systemu ochrony zdrowia w Polsce: gdy kompetencja Komisji Europejskiej, samorządu wojewódzkiego, dyrekcji szpitala, konsultanta wojewódzkiego, pracowników medycznych i mieszkańców zostaje sparaliżowana przez biurokratyczną odmowę resortu. Pacjenci kardiochirurgiczni Lubelszczyzny – w tym osoby cierpiące na rozległe tętniaki aorty, dla których czas oczekiwania na zabieg ma znaczenie ratownicze – są bezpośrednimi ofiarami tej dysfunkcji. Oczekuję merytorycznej, wiążącej odpowiedzi w terminie 21 dni, zgodnie z art. 192 Regulaminu Sejmu RP.

Z wyrazami szacunku Michał Moskal Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej