Interpelacja w sprawie bezpieczeństwa lokalizacji i funkcjonowania biogazowni rolniczych

Szanowna Pani Minister, Szanowni Panowie Ministrowie,

do mojego biura poselskiego zwrócili się mieszkańcy miejscowości Muszkowo w gminie Krzeszyce w województwie lubuskim, którzy wyrazili zaniepokojenie planowaną lokalizacją biogazowni rolniczej o mocy ok. 3 MW w odległości ok. 400 metrów od zabudowań mieszkalnych. Miejscowość liczy ok. 250 mieszkańców i ma charakter rolniczy. W jej otoczeniu prowadzona jest m.in. hodowla drobiu, a na terenie gminy funkcjonują już instalacje przemysłowe i energetyczne.

Mieszkańcy nie sprzeciwiają się rozwojowi odnawialnych źródeł energii ani samej idei biogazowni rolniczych. Zwracają jednak uwagę, że obecne procedury opiniowania tego typu inwestycji mogą nie uwzględniać w wystarczającym stopniu ryzyk związanych z rodzajem stosowanych substratów, transportem materiałów pochodzenia zwierzęcego, bioasekuracją, uciążliwościami zapachowymi oraz oddziaływaniem na lokalne gospodarstwa rolne i mieszkańców.

Spore zastrzeżenia dotyczą przede wszystkim braku obligatoryjnego udziału Inspekcji Weterynaryjnej w opiniowaniu inwestycji, które mają lub mogą wykorzystywać m.in. obornik, gnojowicę, pomiot drobiowy, odpady rolno-spożywcze, produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub inne materiały mogące mieć znaczenie dla bezpieczeństwa epizootycznego. W Polsce od lat ponoszone są znaczne koszty zwalczania chorób zakaźnych zwierząt, takich jak grypa ptaków, ASF czy rzekomy pomór drobiu. Tym bardziej zasadne wydaje się włączenie organów weterynaryjnych w ocenę ryzyk związanych z dowozem i przetwarzaniem substratów w biogazowniach lokalizowanych w sąsiedztwie hodowli drobiu lub trzody chlewnej.

Mieszkańcy wskazują również na problem transportu substratów z odległych lokalizacji, w tym potencjalnie spoza granic Polski, oraz na ryzyko wykorzystywania biogazowni rolniczych do zagospodarowywania odpadów w sposób odbiegający od społecznego rozumienia lokalnej, rolniczej instalacji OZE. Powstaje pytanie, czy obecne przepisy wystarczająco precyzyjnie rozróżniają biogazownie rzeczywiście oparte na lokalnych produktach i pozostałościach rolnych od instalacji, które w praktyce mogą funkcjonować jako zakłady przetwarzania szerokiego katalogu odpadów i produktów ubocznych.

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 907), proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

Z wyrazami szacunku Paulina Matysiak Posłanka na Sejm RP