Interpelacja w sprawie finansowania Lotniczego Pogotowia Ratunkowego

Szanowna Pani Minister,

do mojego biura poselskiego zwrócili się przedstawiciele organizacji związkowych działających w Lotniczym Pogotowiu Ratunkowym, które wskazały na pogarszającą się sytuację finansową jednostki oraz związane z nią ryzyko ograniczenia działalności operacyjnej.

Z przekazanych mi informacji wynika, że poziom finansowania LPR w 2026 r. nie został dostosowany do wzrostu kosztów funkcjonowania jednostki. Dotyczy to zwłaszcza kosztów paliwa lotniczego, części i komponentów, usuwania usterek, obsługi technicznej statków powietrznych, utrzymania infrastruktury oraz kosztów zatrudnienia wysoko wykwalifikowanego personelu. W korespondencji pomiędzy LPR a Ministerstwem Zdrowia miała być wskazywana potrzeba zabezpieczenia dodatkowych 19 052 481 zł związanych ze wzrostem kosztów funkcjonowania w 2026 r. Według strony społecznej ostateczna wysokość dodatkowych środków pozostawała jednak niepewna.

Duże zaniepokojenie wywołuje informacja, zgodnie z którą podczas spotkania ze stroną społeczną 14 lipca 2026 r. dyrektor LPR miał wskazać, że brak odpowiedniego zwiększenia finansowania może doprowadzić do konieczności ograniczenia działalności jednostki jeszcze przed końcem bieżącego roku. Ewentualne ograniczenie liczby lub czasu funkcjonowania baz, dostępności statków powietrznych albo zasobów kadrowych oznaczałoby zmniejszenie zdolności systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego do szybkiego dotarcia do pacjentów.

Istotne znaczenie ma także sytuacja techniczna floty. Trzon floty LPR stanowią intensywnie eksploatowane śmigłowce EC135, a wraz z ich wiekiem i nalotem rosną koszty przeglądów, części, remontów i wymiany podzespołów. W działalności lotniczej wymaganych obsług technicznych nie można dowolnie odraczać, a ograniczenie rezerwy technicznej może skutkować zmniejszeniem dostępności statków powietrznych.

Osobnym problemem pozostaje brak stabilnego mechanizmu corocznego dostosowywania dotacji podmiotowej LPR do rzeczywistego wzrostu kosztów działalności. Taki sposób finansowania utrudnia wieloletnie planowanie obsług technicznych, zatrudnienia, szkoleń i inwestycji oraz powoduje konieczność corocznego zabiegania o dodatkowe środki.

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 907), proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

Z wyrazami szacunku Paulina Matysiak Posłanka na Sejm RP