Interpelacja w sprawie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych

Szanowny Panie Ministrze,

proszę o odpowiedź, gdzie mają szukać przedsiębiorcy pracowników spełniających warunki niepełnosprawności wynikające z ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Mimo ogłoszeń, zachęt w postaci dogodniejszych warunków pracy czy dostosowanej infrastruktury – tych ludzi po prostu brak. Brak jest odzewu na ogłoszenia i brak zgłoszeń od takich osób.

Najdobitniej pokazuje to odpowiedź na interpelację dotyczącą MSZ. Mimo ogłoszeń – chętnych brak. Ministerstwo, państwowa posadka, cieplarniane warunki, Warszawa (czyli największe skupisko ludzi) i zero odzewu. A co mają zrobić pracodawcy w mniejszych miejscowościach? Fizycznie nie mają takich możliwości mimo chęci, gotowych stanowisk czy przywilejów. Jednak na mocy ustawy muszą płacić kary/wpłaty, nie zaliczając tego nawet w koszty uzyskania przychodów. Czyż to nie absurd i bubel prawny?

Może miało to sens na początku naszej transformacji, ale teraz czasy się zmieniły. Osoby niepełnosprawne mają zapewnioną opiekę i wsparcie państwa na każdym etapie. Mają dodatki, przywileje, wsparcie finansowe na poziomie lokalnym i krajowym. Nawet jeżeli na danym terenie są takie osoby, to im się po prostu nie opłaca pracować.

Funkcjonowanie tego przepisu, jak i samego PFRON-u, straciło już sens. Nie trzeba daleko szukać – widać to po liczbie pracowników i ogłoszeniach o pracę dawanych chociażby przez wspomniane MSZ. Z poważaniem Poseł na Sejm RP Robert Dowhan