Interpelacja nr 20119

Interpelacja w sprawie braku jednolitego mechanizmu koordynacji działań instytucji państwa i samorządu w przypadkach długotrwałej przemocy wobec dziecka

Adresat: minister sprawiedliwości

Data wpływu: 2026-09-28

Treść interpelacji

Szanowny Panie Premierze,

w Polsce istnieją rozproszone mechanizmy koordynacji działań instytucji w przypadkach przemocy wobec dzieci, jednak brakuje jednolitego, skutecznego mechanizmu zapewniającego ciągłą koordynację i wymianę informacji pomiędzy wszystkimi zaangażowanymi instytucjami w przypadku długotrwałej przemocy wobec dziecka.

Dlatego też, zwracam się z interpelacją dotyczącą systemowej koordynacji działań instytucji odpowiedzialnych za bezpieczeństwo dzieci w przypadkach wieloletniej i eskalującej przemocy rówieśniczej.

Podstawą wystąpienia jest dokumentacja dotycząca małoletniego M. J.

Według informacji przedstawionych przez jego matkę problemy rozpoczęły się w 2022 r. Pierwsze zgłoszenia kierowane były do wychowawcy, a następnie przez kolejne lata rodzic prowadził korespondencję ze szkołą i zwracał się do dyrektora o interwencję.

Szkoła informowała, że każde zdarzenie było rozpatrywane, organizowano spotkania z uczniami i rodzicami, angażowano wychowawcę, psychologa i pedagoga oraz stosowano konsekwencje wobec uczniów.

Mimo tego, według dokumentacji rodzica, kolejne zdarzenia miały występować, aż do 10 kwietnia 2026 r.

Część spraw była zgłaszana Policji. W dniu 15 kwietnia 2026 r. rodzic zwrócił się również do Kuratorium Oświaty w Radomiu oraz rzecznika praw dziecka.

Według przekazanej dokumentacji kuratorium wskazało, że szkoła podjęła działania mające zapobiegać dalszej przemocy. Rzecznik praw dziecka poinformował natomiast, że monitoruje sprawę.

Rodzic wskazuje również na utratę zaufania do dotychczasowej pomocy psychologicznej oferowanej w szkole. Dziecko korzysta obecnie z terapii poza placówką.

W dniu 10 czerwca 2026 r. matka wystąpiła do dyrektora szkoły w związku z zamiarem przeniesienia dziecka do innej placówki na rok szkolny 2026/2027.

Nie przesądzając prawidłowości działania którejkolwiek z instytucji, sytuacja ta unaocznia istotny problem systemowy.

W sprawę dziecka mogą być kolejno zaangażowane: szkoła, organ prowadzący, kuratorium oświaty, Policja, organy ścigania, sąd rodzinny, rzecznik praw dziecka oraz podmioty świadczące pomoc psychologiczną.

Powstaje zatem podstawowe pytanie: kto odpowiada za całościową ocenę bezpieczeństwa dziecka, jeżeli każda z instytucji wykonuje jedynie własny fragment kompetencji, a mimo kolejnych interwencji problem trwa przez lata?

W związku z powyższym proszę o odpowiedź:

1. Która instytucja jest odpowiedzialna za całościową koordynację działań w przypadku długotrwałej i eskalującej przemocy wobec ucznia?

2. Czy obecnie istnieje mechanizm zobowiązujący szkołę, organ prowadzący, kuratorium, Policję i inne właściwe organy do wspólnej oceny ryzyka dotyczącego konkretnego dziecka?

3. Kto powinien ocenić skuteczność wcześniejszych działań, jeżeli każda instytucja stwierdza, że wykonała czynności pozostające w jej kompetencji, a mimo tego dochodzi do kolejnych zdarzeń?

4. Czy rząd dostrzega różnicę między formalnym wykonaniem procedury a rzeczywistym osiągnięciem jej celu, którym powinno być zatrzymanie przemocy i zapewnienie dziecku bezpieczeństwa?

5. Czy kilkuletnie powtarzanie się zgłoszeń dotyczących tego samego dziecka powinno automatycznie uruchamiać międzyinstytucjonalną ocenę zagrożenia?

6. Czy rząd planuje utworzenie jednolitego mechanizmu koordynacji działań w przypadkach długotrwałej przemocy rówieśniczej?

7. Czy planowane jest stworzenie systemu pozwalającego na okresową ocenę, czy działania szkoły, Policji, organu prowadzącego i innych instytucji rzeczywiście doprowadziły do ustania przemocy?

8. Jak powinien być oceniany przypadek, w którym mimo wieloletnich interwencji rodzic ostatecznie uznaje zmianę szkoły za konieczną dla bezpieczeństwa dziecka?

9. Czy rząd posiada dane dotyczące uczniów zmieniających szkołę w następstwie długotrwałej przemocy rówieśniczej?

10. Czy rząd planuje stworzenie jednolitych zasad dokumentowania eskalacji przemocy wobec konkretnego dziecka, tak aby kolejne instytucje dysponowały pełnym obrazem wcześniejszych zdarzeń?

11. Czy w ramach obowiązujących kompetencji możliwe jest przeprowadzenie międzyresortowej analizy przypadku M. J. w celu ustalenia, czy obowiązujące procedury zadziałały prawidłowo oraz gdzie występują ewentualne luki systemowe?

12. Czy prezes Rady Ministrów zamierza zwrócić się do właściwych resortów o analizę obowiązujących procedur współpracy między oświatą, Policją, organami ścigania i instytucjami ochrony praw dziecka?

13. Jakie działania rząd zamierza podjąć, aby ciężar zapewnienia bezpieczeństwa nie prowadził w praktyce do sytuacji, w której to dziecko doświadczające długotrwałej przemocy musi opuścić dotychczasową szkołę?

Proszę o przedstawienie szczegółowego stanowiska oraz informacji o obowiązujących i planowanych rozwiązaniach międzyresortowych.

Z poważaniem

Agnieszka Górska Poseł na Sejm RP

Inne interpelacje: Waldemar Andzel

Wszystkie interpelacje

Czym jest interpelacja? · Najnowsze interpelacje · Tematy interpelacji