Interpelacja nr 20913
Interpelacja w sprawie niedopełnienia obowiązku zawiadomienia organów ścigania przez byłego rektora Akademii Wojsk Lądowych im. gen. Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu, dotyczącego stosowania kar cielesnych wobec podchorążych, oraz jego decyzji podejmowanych w końcowym okresie kadencji
Adresat: minister obrony narodowej, minister sprawiedliwości
Data wpływu: 2026-11-05
Treść interpelacji
Szanowni Panowie Ministrowie,
od ponad dwóch lat trwa matactwo dotyczące stosowania kar cielesnych wobec podchorążych Akademii Wojsk Lądowych im. gen. Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu (dalej: AWL).
Minister obrony narodowej udzielił odpowiedzi wewnętrznie sprzecznych i opartych na błędnej wykładni prawa, a minister sprawiedliwości, po przekroczeniu konstytucyjnego terminu, nie udzielił odpowiedzi merytorycznej. Niniejsza interpelacja opiera się przede wszystkim na stanowisku przedstawionym przez oba resorty na piśmie oraz na przepisach prawa. W uczelni wojskowej, będącej jednostką wojskową, funkcję komendanta pełni rektor (art. 434 ust. 1 i art. 440 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, z późn. zm.; dalej: PSWiN).
Z odpowiedzi ministra obrony narodowej na interpelacje nr 15350 (pismo nr BMON-WP.053.206.2026/In-96-26/SW z dnia 9 marca 2026 r.) i nr 18258 (pismo nr BMON-WP.053.666.2026/In-289-26/SL z dnia 2 września 2026 r.) wynika następujący przebieg zdarzeń:
- 01 sierpnia 2024 r. rektor AWL wystąpił do MON z wnioskiem o wyznaczenie oficera na stanowisko starszego wykładowcy;
- rozkazem personalnym dyrektora Departamentu Kadr MON z dnia 23 września 2024 r. oficera wyznaczono na to stanowisko z dniem 14 października 2024 r., a decyzją ministra obrony narodowej mianowano go z tym dniem na stopień majora;
- 20 stycznia 2025 r. rektor AWL otrzymał, według MON, pierwszy meldunek podchorążego, a następnego dnia wyraził zgodę na wszczęcie postępowania wyjaśniającego;
- 03 lutego 2025 r. rzecznik dyscyplinarny AWL sporządził notatkę służbową zawierającą ocenę stanu faktycznego; w wyniku czynności wyjaśniających przyjęto, że czyn oficera może wyczerpywać znamiona przestępstwa z art. 217 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (dalej: KK), który to czyn „jest przestępstwem prywatnoskargowym”, i „o tym fakcie pouczono pokrzywdzonych”;
- Wydział Żandarmerii Wojskowej we Wrocławiu wszczął z urzędu postępowanie (sygn. WDO-36/25) o czyn z art. 351 KK w zbiegu z art. 350 § 1 KK, prowadzone pod nadzorem Działu do Spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia-Fabrycznej (sygn. 4359-13.Ds.92.2025);
- dopiero po otrzymaniu w dniu 24 listopada 2025 r. zawiadomienia prokuratury o wszczęciu postępowania karnego rektor AWL postanowieniem z dnia 27 listopada 2025 r. zawiesił oficera w czynnościach służbowych, a postępowanie dyscyplinarne wszczął „na żądanie Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia-Fabryczna”;
- z dniem 31 maja 2026 r. oficer został zwolniony z zawodowej służby wojskowej w następstwie złożonego przez siebie wypowiedzenia.
W odpowiedzi na interpelację nr 15350 stwierdzono ponadto, że „podjęte przez Rektora AWL działania nie wskazują na zaniechanie”. Stanowiska tego nie da się pogodzić ani z przepisami prawa, ani z pozostałymi twierdzeniami tej samej i kolejnej odpowiedzi. Są to stwierdzenia nieprawdziwe jakie przedstawia minister obrony narodowej.
Według informacji prasowych („Wprost”, 30 kwietnia 2026 r., za „Gazetą Wyborczą” i „Rzeczpospolitą”) oficerowi przedstawiono 22 zarzuty, z których każdy dotyczy innego podchorążego, a zarzucane czyny, polegające między innymi na uderzaniu podchorążych otwartą dłonią w kark, miały miejsce do października 2024 r., a więc do miesiąca, w którym oficer objął stanowisko starszego wykładowcy. Do mojego biura poselskiego wpłynęły ponadto informacje, że sygnały o naruszaniu nietykalności cielesnej podchorążych przekazywano osobom funkcyjnym AWL, w tym prorektorom, już w 2024 r., że podejmowano próby ustalenia tożsamości podchorążych przekazujących te informacje oraz że rektor AWL na jednym z meldunków umieścił dekretację wskazującą, iż sprawa była już wcześniej wyjaśniana. Według tych informacji dochodzenie Żandarmerii Wojskowej wszczęto 16 kwietnia 2025 r., a materiał dotyczący dekretacji rektora prokurator wyłączył z akt do odrębnego postępowania, które zakończono odmową wszczęcia śledztwa.
Uprzedzam, że z uwagi na publicznie dostępną treść odpowiedzi już udzielonych przez oba resorty, cytowanych poniżej dosłownie, odpowiedź na niniejszą interpelację ograniczająca się do powtórzenia wcześniej zajętego stanowiska, bez odniesienia się do wykazanych niżej sprzeczności prawnych i faktycznych, będzie oznaczać podtrzymanie wykładni prawa, która pozbawiła pokrzywdzonych podchorążych ochrony należnej im z mocy ustawy, a brak odpowiedzi na którekolwiek z pytań dotyczących obowiązku zawiadomienia organów ścigania będzie odczytany jako potwierdzenie, że obowiązek ten nie został dopełniony.
W związku z powyższym, działając w interesie publicznym oraz w ramach przysługujących mi uprawnień poselskich, zwracam się z prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
I. Pytania do ministra obrony narodowej dotyczące wiedzy kierownictwa AWL i awansu oficera
1. Kto (imię, nazwisko, stanowisko) podpisał wniosek z dnia 1 sierpnia 2024 r. o wyznaczenie oficera na stanowisko starszego wykładowcy oraz wniosek o mianowanie go na stopień majora i w jakim charakterze działał (jako Rektor, w zastępstwie Rektora czy jako osoba czasowo pełniąca obowiązki rektora)? Czy którykolwiek z tych wniosków podpisał ówczesny prorektor ds. wojskowych płk dypl. Adam Przygoda?
2. Jakie uzasadnienie zawierał wniosek z dnia 1 sierpnia 2024 r. i czy przeniesienie oficera z dniem 14 października 2024 r. z funkcji w pododdziale podchorążych na stanowisko starszego wykładowcy miało związek z jego zachowaniem wobec podchorążych?
3. Czy przed dniem 14 października 2024 r. do rektora, prorektorów lub innych osób funkcyjnych AWL wpływały, w jakiejkolwiek formie (ustnej, pisemnej lub elektronicznej), sygnały dotyczące naruszania nietykalności cielesnej, poniżania lub znieważania podchorążych przez tego oficera? Jeżeli tak, proszę o wskazanie dat, adresatów i sposobu załatwienia każdego z nich, a także informację, czy podejmowano czynności zmierzające do ustalenia tożsamości podchorążych, którzy je przekazali, kto je polecił i kto je prowadził.
4. Proszę o wskazanie daty i treści każdej dekretacji rektora AWL umieszczonej na meldunkach podchorążych dotyczących tej sprawy. Czy na którymkolwiek z tych meldunków rektor wskazał, że sprawa była już wcześniej wyjaśniana lub że jej ponowne wyjaśnianie jest niecelowe? Jeżeli tak, proszę o wskazanie, kiedy, przez kogo i z jakim wynikiem sprawa była wcześniej wyjaśniana.
UZASADNIENIE:
Odpowiedź na interpelację nr 18258 opiera obronę decyzji kadrowych na twierdzeniu, że zapadły one przed powzięciem przez rektora wiedzy o możliwym czynie zabronionym, a pierwszy meldunek wpłynął 20 stycznia 2025 r. W odpowiedzi na interpelację nr 15350 MON sam przyznał jednak, że nie można jednoznacznie ustalić, czy osoby funkcyjne AWL znały okoliczności sprawy przed wpłynięciem meldunku.
Zarzucane oficerowi czyny miały trwać do października 2024 r., a więc ustały w miesiącu, w którym oficer został przeniesiony z pododdziału podchorążych na stanowisko dydaktyczne i jednocześnie awansowany. Jeżeli dekretacja wskazująca, że sprawa była już wcześniej wyjaśniana, została umieszczona na meldunku, który MON uznaje za pierwszy, oznacza to, że sprawa była przedmiotem wcześniejszych czynności, a twierdzenie o powzięciu wiedzy dopiero 20 stycznia 2025 r. jest nieprawdziwe. Odpowiedzi na pytania 1-4 rozstrzygną, czy MON przekazał sejmowi informacje zgodne ze stanem faktycznym.
II. Pytania do ministra obrony narodowej dotyczące kwalifikacji czynu i obowiązku zawiadomienia organów ścigania
5. Kto personalnie (imię, nazwisko, stanowisko) ocenił czyn oficera jako przestępstwo z art. 217 KK, kto tę ocenę zatwierdził i kto podjął decyzję o pouczeniu pokrzywdzonych podchorążych o możliwości wniesienia prywatnego aktu oskarżenia?
6. Na jakiej podstawie prawnej pouczono pokrzywdzonych o możliwości wniesienia prywatnego aktu oskarżenia, skoro zgodnie z art. 646 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 490; dalej: KPK) w sprawach podlegających orzecznictwu sądów wojskowych nie stosuje się przepisów o postępowaniu prywatnoskargowym, a sprawa przestępstwa popełnionego przez żołnierza w czynnej służbie wojskowej przeciwko innemu żołnierzowi, w tym o przestępstwo określone w rozdziale XLI KK, podlega orzecznictwu sądów wojskowych (art. 647 § 1 pkt 1 lit. a i b KPK)?
7. Czy rektor AWL, który z mocy art. 440 PSWiN pełnił funkcję komendanta uczelni, złożył lub rozważał złożenie wniosku o ściganie na podstawie art. 350 § 2 KK? Jeżeli nie, z jakich przyczyn, skoro w odpowiedzi na interpelację nr 15350 MON sam wskazał, że meldunek dotyczył „przestępstwa wyczerpującego znamiona czynów ściganych na wniosek dowódcy jednostki wojskowej”?
8. Jakie fakty ustalono w notatce służbowej rzecznika dyscyplinarnego AWL z dnia 3 lutego 2025 r., w szczególności czy notatka opisywała uderzanie podchorążych lub inne naruszanie ich nietykalności cielesnej przez oficera będącego ich przełożonym?
9. Skoro, jak wskazano w odpowiedzi na interpelację nr 18258, kwalifikacji prawnej czynu „co do zasady” dokonują właściwe organy ścigania, na jakiej podstawie kierownictwo AWL samo dokonało kwalifikacji czynu i na tej podstawie przyjęło, że nie powstał obowiązek zawiadomienia organów ścigania, o którym mowa w art. 304 § 2 KPK?
UZASADNIENIE:
Stanowisko MON jest wewnętrznie sprzeczne w trzech punktach. Po pierwsze, w tej samej odpowiedzi na interpelację nr 15350 MON wskazał, że „czyn był ścigany na wniosek dowódcy jednostki wojskowej”, a jednocześnie, że jest to przestępstwo prywatnoskargowe z art. 217 KK. Po drugie, w odpowiedzi na interpelację nr 18258 MON stwierdził, że kwalifikacji prawnej czynu „co do zasady” dokonują organy ścigania, podczas gdy kierownictwo AWL nie przekazało sprawy tym organom, lecz samo dokonało kwalifikacji i na tej podstawie odstąpiło od zawiadomienia. Po trzecie, te same fakty Żandarmeria Wojskowa zakwalifikowała jako przestępstwo z art. 351 KK, ścigane z urzędu, w zbiegu z art. 350 § 1 KK.
Stanowisko to jest również sprzeczne z prawem. Zgodnie z art. 351 KK przestępstwo popełnia żołnierz, który uderza podwładnego lub w inny sposób narusza jego nietykalność cielesną; przepis ten nie przewiduje ani trybu prywatnoskargowego, ani wnioskowego. Poniżanie lub znieważanie podwładnego (art. 350 § 1 KK) jest ścigane na wniosek pokrzywdzonego lub dowódcy jednostki (art. 350 § 2 KK). Ponadto w sprawach podlegających orzecznictwu sądów wojskowych nie stosuje się przepisów o postępowaniu prywatnoskargowym (art. 646 KPK), a przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego staje się z chwilą złożenia skargi przez pokrzywdzonego przestępstwem ściganym z urzędu (art. 661 § 1 KPK). Pouczenie podchorążych o możliwości wniesienia prywatnego aktu oskarżenia wskazywało im zatem drogę, która w ich sprawie w ogóle nie istnieje, i mogło zniechęcić ich do dochodzenia swoich praw.
Zgodnie z art. 304 § 2 KPK instytucje państwowe, które w związku ze swą działalnością dowiedziały się o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu, są obowiązane niezwłocznie zawiadomić o tym prokuratora lub Policję. Obowiązek ten wynika z wiedzy o faktach, a nie z kwalifikacji prawnej przyjętej przez kierownika instytucji. Jeżeli kierownictwo AWL od 3 lutego 2025 r. wiedziało, że przełożony naruszał nietykalność cielesną podwładnych, wiedziało o przestępstwie z art. 351 KK, a błędna ocena prawna nie zwalniała go z obowiązku zawiadomienia. Niedopełnienie tego obowiązku przez funkcjonariusza publicznego może wyczerpywać znamiona przestępstwa z art. 231 § 1 KK.
III. Pytania do ministra obrony narodowej dotyczące reakcji na zdarzenia i nadzoru
10. Czy w okresie od 20 stycznia 2025 r. do 27 listopada 2025 r. oficer prowadził zajęcia z podchorążymi? Jeżeli tak, kto podjął decyzję o niezawieszeniu go w czynnościach służbowych i nieodsunięciu od zajęć oraz z jakich przyczyn, skoro od 20 stycznia 2025 r. rektor AWL dysponował meldunkiem podchorążego?
11. Czy minister obrony narodowej, jako minister nadzorujący AWL (art. 433 ust. 1 pkt 1 PSWiN), podjął wobec byłego rektora AWL dr. Marka TOMASZYCKIEGO jakiekolwiek czynności nadzorcze, wyjaśniające lub dyscyplinarne w związku z niezawiadomieniem organów ścigania i pouczeniem pokrzywdzonych o niedopuszczalnym trybie prywatnoskargowym? Jeżeli nie, na jakiej podstawie MON uznał, że działania rektora „nie wskazują na zaniechanie”?
UZASADNIENIE:
Od pierwszego meldunku, którego wpływ przyznaje MON, do zawieszenia oficera upłynęło ponad 10 miesięcy. Zawieszenie nastąpiło trzy dni po otrzymaniu zawiadomienia prokuratury, a postępowanie dyscyplinarne wszczęto na żądanie prokuratury. Żadna z tych czynności nie była więc wynikiem inicjatywy kierownictwa AWL, a ocena, że działania rektora „nie wskazują na zaniechanie”, pozostaje w sprzeczności z chronologią przedstawioną przez sam MON.
IV. Pytania do ministra sprawiedliwości
Interpelacja nr 17221 została przekazana ministrowi sprawiedliwości 21 maja 2026 r. Odpowiedź (pismo nr BK-VII.0520.282.2026) wpłynęła 12 października 2026 r., 144 dni po przekazaniu interpelacji, mimo 21-dniowego terminu wynikającego z art. 115 ust. 1 Konstytucji RP, i nie zawiera żadnej informacji o czynnościach prokuratury. Wskazano w niej jedynie, że interpelacja „stanowi polemikę ze stanowiskiem Ministra Obrony Narodowej”, a Prokuratura Krajowa „nie dysponuje treścią tej interpelacji, jak również treścią udzielonej na nią odpowiedzi”, choć obie są publicznie dostępne na stronie internetowej sejmu. W odpowiedzi na interpelację nr 19521 (pismo nr BK-VII.0520.470.2026 z dnia 16 października 2026 r.) wyrażono ubolewanie z powodu zwłoki i odesłano do poprzedniej odpowiedzi. Kwestie faktyczne dotyczące działań kierownictwa AWL kieruję do ministra obrony narodowej. Pytania do ministra sprawiedliwości ograniczam wyłącznie do czynności prokuratury, które pozostają w jego właściwości:
12. Czy w sprawie niedopełnienia przez rektora AWL obowiązku zawiadomienia o przestępstwie (art. 231 § 1 KK w związku z art. 304 § 2 KPK) prokuratura prowadziła postępowanie sprawdzające lub przygotowawcze? Jeżeli tak, proszę o wskazanie sygnatury, jednostki prokuratury, daty i rodzaju rozstrzygnięcia oraz jego zasadniczych motywów, w szczególności tego, jak prokurator ocenił dekretację rektora na meldunku podchorążego.
13. Czy materiał przekazany przez Żandarmerię Wojskową, dotyczący dekretacji rektora AWL na meldunku podchorążego, został wyłączony z akt postępowania o sygn. 4359-13.Ds.92.2025? Jeżeli tak, kto i kiedy podjął tę decyzję oraz z jakich przyczyn?
14. Czy rozstrzygnięcie, o którym mowa w pytaniu 12, doręczono pokrzywdzonym podchorążym i innym uprawnionym podmiotom, czy zostało zaskarżone oraz czy było przedmiotem kontroli prokuratora nadrzędnego w trybie nadzoru służbowego?
15. Na jakim etapie znajduje się postępowanie o sygn. 4359-13.Ds.92.2025, w szczególności czy i kiedy skierowano do sądu akt oskarżenia, wobec ilu pokrzywdzonych i o jakie czyny?
UZASADNIENIE:
Za kuriozalne należy uznać stwierdzenie, że dr Marek Tomaszycki działał w przekonaniu, że czyn oficera nie podlega ściganiu z urzędu. Generał broni z ponad trzydziestoletnim stażem w służbie (między innymi Dowódca brygady w Braniewie i Świętoszowie, Dowódca 12 Dywizji Zmechanizowanej w Szczecinie, Dowódca PKW w Iraku i Afganistanie, szef Zarządu Szkolenia P7 Sztabu Generalnego WP, szef Szkolenia Dowództwa Wojsk Lądowych), nauczyciel akademicki z kilkunastoletnim stażem, między innymi z przedmiotu międzynarodowe prawo humanitarne konfliktów zbrojnych, dysponujący zespołem kilku radców prawnych, nie wie tego, czego wymaga się od dowódcy plutonu w zakresie reagowania na przemoc wobec podwładnych?
V. Pytania do ministra obrony narodowej dotyczące końcowego okresu kadencji byłego rektora AWL
Dr Marek Tomaszycki zakończył pełnienie funkcji rektora AWL z dniem 30 września 2026 r. Do mojego biura poselskiego wpłynęły informacje, że w końcowym okresie kadencji dokonał zmian w obsadzie kluczowych stanowisk i funkcji kierowniczych oraz w wewnętrznych regulacjach uczelni, a w czasie kadencji pracownik AWL prowadził jego prywatny pojazd, w tym podczas wyjazdu na konferencję naukową w Nowym Sączu. Zgodnie z art. 125 ust. 4 PSWiN wykonywanie dodatkowego zajęcia zarobkowego przez rektora uczelni publicznej wymaga zgody rady uczelni, a w uczelni wojskowej, zgodnie z art. 436 PSWiN, zgody organu wykonującego zadania rady uczelni określonego w statucie. W razie wykonywania takiego zajęcia bez zgody wygaśnięcie mandatu rektora uczelni wojskowej stwierdza minister nadzorujący uczelnię (art. 125 ust. 6 w związku z art. 453 ust. 2 PSWiN).
Z uwagi na to, że kadencja dr. Marka Tomaszyckiego zakończyła się z dniem 30 września 2026 r. w sposób naturalny, zastosowanie trybu stwierdzenia wygaśnięcia mandatu z art. 125 ust. 6 w związku z art. 453 ust. 2 PSWiN nie jest już możliwe na przyszłość. Pytanie nr 20 dotyczy zatem wyłącznie oceny, czy w okresie pełnienia przez niego funkcji minister obrony narodowej prawidłowo wykonywał obowiązki nadzorcze wynikające z art. 433 ust. 1 pkt 1 PSWiN, co ma znaczenie zarówno dla oceny rzetelności nadzoru resortu nad uczelniami wojskowymi, jak i dla dalszego zatrudnienia dr. Marka Tomaszyckiego w AWL w charakterze nauczyciela akademickiego. Może to mieć także znaczenie w kontekście ewentualnej odpowiedzialności karnej.
16. Czy pracownik AWL prowadził prywatny pojazd dr. Marka Tomaszyckiego podczas jego wyjazdu na konferencję naukową w Nowym Sączu? Jeżeli tak, proszę o wskazanie:
a) daty wyjazdu i tego, czy był on podróżą służbową rektora; b) kto polecił pracownikowi wykonanie tych czynności i na jakiej podstawie; c) czy pracownikowi wystawiono polecenie wyjazdu służbowego i czy czas wyjazdu został ujęty w ewidencji jego czasu pracy; d) jakie należności (diety, noclegi, zwrot kosztów przejazdu i inne) wypłacono ze środków AWL pracownikowi, rektorowi i osobom im towarzyszącym.
17. Czy w okresie pełnienia funkcji rektora przez dr. Marka Tomaszyckiego pracownicy AWL prowadzili jego prywatny pojazd także przy innych okazjach? Jeżeli tak, proszę o wskazanie liczby i dat takich przypadków oraz ich podstawy.
18. Proszę o wskazanie wszystkich decyzji podpisanych przez dr. Marka Tomaszyckiego w okresie od 1 lipca 2026 r. do 30 września 2026 r., dotyczących:
a) powierzenia funkcji kierowniczych oraz wyznaczenia, zatrudnienia lub przeniesienia osób na stanowiska kierownicze, z podaniem stanowiska, daty i kryteriów wyboru; b) zmian regulaminów i innych wewnętrznych aktów normatywnych AWL, w tym regulaminu pracy, regulaminu wynagradzania i regulaminu organizacyjnego, z podaniem przedmiotu zmian oraz informacji, czy zmiany konsultowano z senatem uczelni i przedstawicielami pracowników; c) przydziału zajęć dydaktycznych na rok akademicki 2026/2027, w tym zajęć przydzielonych Jemu samemu, z informacją, czy w związku z tym zmniejszono wymiar zajęć innego nauczyciela akademickiego.
19. Niezależnie od pytania nr 13 interpelacji nr 19261, na które do dnia sporządzenia niniejszej interpelacji nie udzielono odpowiedzi: czy AWL w okresie pełnienia funkcji rektora przez dr. Marka Tomaszyckiego zawarła jakiekolwiek umowy ze spółką AutoComp Management sp. z o.o. z siedzibą w Szczecinie lub prowadziła postępowania o udzielenie zamówienia, w których spółka ta złożyła ofertę? Proszę o wskazanie przedmiotu, wartości i daty każdej umowy oraz każdego postępowania.
20. Czy minister obrony narodowej, jako minister nadzorujący uczelnię, ustalał, czy dr Marek Tomaszycki w czasie pełnienia funkcji rektora wykonywał dodatkowe zajęcie zarobkowe, w tym na rzecz AutoComp Management sp. z o.o., i czy uzyskał na to zgodę organu wykonującego w AWL zadania rady uczelni? Jeżeli takiej zgody nie było, proszę o wskazanie, dlaczego minister nie stwierdził w odpowiednim czasie wygaśnięcia mandatu rektora na podstawie art. 125 ust. 6 w związku z art. 453 ust. 2 PSWiN, oraz czy fakt ten będzie miał wpływ na warunki dalszego zatrudnienia dr. Marka Tomaszyckiego w AWL.
UZASADNIENIE:
Wykorzystywanie pracownika uczelni, opłacanego ze środków publicznych, do prowadzenia prywatnego pojazdu rektora wymaga wykazania podstawy służbowej, a w jej braku oznacza wykorzystanie zasobów uczelni do celów prywatnych.
[…] Pełna treść w dokumencie źródłowym.
Inne interpelacje: Waldemar Andzel
- Interpelacja w sprawie specjalnej operacji prowadzonej na terenie woj. warmińsko-mazurskiego
18.11.2026 · nr 21127 · minister - członek Rady Ministrów, koordynator służb specjalnych, minister obrony narodowej, minister spraw wewnętrznych i administracji
- Interpelacja w sprawie udaremnionego ataku cybernetycznego na system ePUAP
18.11.2026 · nr 21125 · minister cyfryzacji
- Interpelacja w sprawie drastycznych cięć w finansowaniu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) i Funduszu Solidarnościowego w…
16.11.2026 · nr 21080 · minister rodziny, pracy i polityki społecznej
- Interpelacja w sprawie dalszego odtwarzania i modernizacji posterunków i komisariatów Policji, stanu kadrowego, współpracy z samorządami oraz bezpieczeństwa…
16.11.2026 · nr 21079 · minister spraw wewnętrznych i administracji
- Interpelacja w sprawie zagrożonej ciągłości państwowych i samorządowych inwestycji drogowych w związku z drastycznym deficytem i wzrostem cen lepiszcza…
16.11.2026 · nr 21078 · minister infrastruktury
Czym jest interpelacja? · Najnowsze interpelacje · Tematy interpelacji