Interpelacja nr 2530

Fragment treści interpelacji

HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript

Interpelacja w sprawie wygaszania miejsc zakwaterowania obywateli Ukrainy, na przykładzie Ośrodka dla Uchodźców "Figa w Lesie" w Skorzęcinie, w pow. gnieźnieńskim Interpelacja nr 2530 do ministra spraw wewnętrznych i administracji w sprawie wygaszania miejsc zakwaterowania obywateli Ukrainy, na przykładzie Ośrodka dla Uchodźców "Figa w Lesie" w Skorzęcinie, w pow. gnieźnieńskim Zgłaszający: Tadeusz Tomaszewski Data wpływu: 10-04-2024 Gniezno, 10 kwietnia 2024 r.

Szanowny Panie Ministrze, otrzymałem korespondencję od osób prowadzących Ośrodek dla Uchodźców „Figa w Lesie” w Skorzęcinie (powiat gnieźnieński) z prośbą o pomoc w utrzymaniu działalności placówki, gdyż zostali poinformowani pismem z Wielkopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Poznaniu o zaprzestaniu finansowania zakwaterowania i wyżywienia dla obywateli Ukrainy przebywających w tym ośrodku - z końcem czerwca br.!

Czynniki, które potwierdzają zasadność istnienia w dalszym ciągu takich ośrodków, jak skorzęcińska „Figa w Lesie” zostały przedstawione w piśmie: ” Dnia 15 marca otrzymaliśmy pismo od WUW z informacją, iż z dniem 30 czerwca ośrodek zostanie zamknięty. Chcemy przedstawić argumenty dlaczego nasz ośrodek powinien dalej działać i każdy z tych argumentów jest równie ważny. Podstawowym argumentem jest to, iż osoby które w nim przebywają mieszkają u nas już ponad 2 lata to ich pierwszy ośrodek nie szukali innych miejsc, to tu postanowili przeczekać wojnę. Stworzyli swoją małą społeczność, która doskonale współżyje z mieszkańcami gminy Witkowo.

Nikt z nich nie nazywa tego miejsca „ośrodkiem” mówią o nim „nasz drugi dom”. W rozmowach z nimi często słyszy się, że są w domu z dużą rodziną „Figową rodziną". Każdy z osobna stworzył w domkach czy w pokojach namiastkę domu, swojego ukraińskiego domu. Każda z osób, które u nas zostały pochodzi z terytorium najbardziej zagrożonych, tj. Chersoń, Mikołajów, Zaporoże, Charków, Odessa, każda osoba przeżyła traumę wojny, nie mają też gdzie wrócić większość nie ma domów zostały zbombardowane lub są pod okupacją rosyjską. Tu chcą przeczekać, a potem wrócić do ojczyzny by odbudować dom.

My jako poczuwający się do odpowiedzialności za tych ludzi zorganizowaliśmy: • panią psycholog z językiem ukraińskim, która prowadzi tych ludzi od 2 lat zna ich problemy regularnie prowadzi terapię w naszym ośrodku, • od 1 marca prowadzone są w naszym ośrodku lekcje języka polskiego na podstawie podpisanej umowy z Caritas Gniezno, • panią tłumacz (od 2 lat), która została zatrudniona przez Burmistrza gminy Witkowo, ale również jest osobą bardzo związaną emocjonalnie z tymi ludźmi jest pomocna 24 godziny na dobę, • dostęp do przychodni - lekarzy rodzinnych w Witkowie którzy znają już swoich ukraińskich pacjentów, stomatologów, neurologów, okulistów, ortopedów, • na miejscu jest również nasza córka, która nauczyła się języka ukraińskiego i pomaga im we wszystkich problemach związanych z urzędami, szkołami, przedszkolem, lekarzami itd., • dla wielu osób sposobem na poradzenie sobie z traumą, depresją jest „praca w ogrodzie” spacery w cichym spokojnym miejscu.

Panie wiosną 2022 zasadziły na terenie ośrodka piękne kwiaty, trawy ozdobne, a teraz codzienne pielęgnują je i w ten sposób się „resetują”. Kolejnym argumentem jest: • szkoła podstawowa - dzieci są związane z miejscem z kolegami i koleżankami dla niektórych to już dwa lata z jednym nauczycielem. Niektóre dzieci bardzo długo się otwierały na nowe miejsce, a teraz kiedy czują się bezpiecznie ma im być to znowu zabrane, • przedszkole Kateryna - dziewczynka trafiła do nas w marcu 2022 r. z mamą i bratem w wieku niecałych 4 lat bardzo wycofana trzymająca się tylko mamy bojąca się wszystkiego, dużo płakała i nic nie mówiła.

Obecnie to bardzo uśmiechnięta samodzielna dziewczynka dużo mówi po polsku. We wrześniu ma iść do szkoły we Witkowie razem ze swoimi koleżankami z przedszkola mówi o tym głośno, że idzie do szkoły tam gdzie chodzi jej brat Vlasik 10 lat, • technikum to chyba najtrudniejszy czas na zmianę szkoły i miejsca zamieszkania. Sasza lat 16 został pod opieką cioci (opieka przyznana sądownie) mama wróciła na Ukrainę, bo nie mogła znaleźć pracy. Sasza to bardzo pracowity chłopak zna tu każdego choć ma ciocię to i tak z niektórymi problemami przychodzi do nas. Ma swój własny pokój stara się dobrze się uczyć i planuje przyszłość w Polsce.

Martwimy się o niego najbardziej co jeśli ciocia nie weźmie go ze sobą (ma dwoje małych dzieci), bo nie otrzyma pomocy, bo nie będzie tym „trudnym przypadkiem” z tabelki? U nas mogą czuć się bezpiecznie, • stabilność - starsze osoby po 70, będzie im trudno odnaleźć się w nowym miejscu to nie wpłynie dobrze na ich stan zdrowia przede wszystkim psychicznego i fizycznego, większość z nich to osoby schorowane, często w pieluchach potrzebują stałej opieki, specjalnych diet. Są również osoby, które czekają na operację w Gnieźnie mają już wyznaczone terminy. Wszyscy posiadają tu w Witkowi