Interpelacja w sprawie rozporządzenia Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 20 grudnia 2022 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis oraz pomocy publicznej w ramach programów finansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+) na lata 2021-2027
Data wpływu: 2024-08-01
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł Jerzy Meysztowicz krytykuje rozporządzenie Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej dotyczące udzielania pomocy w ramach EFS+, twierdząc, że zawęża ono definicję "personelu przedsiębiorstwa", dyskryminując osoby pracujące na umowach cywilnoprawnych i generując wątpliwości interpretacyjne. Pyta, czy ministerstwo jest świadome problemów i czy planuje zmianę rozporządzenia.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie rozporządenia Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 20 grudnia 2022 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis oraz pomocy publicznej w ramach programów finansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+) na lata 2021-2027 Interpelacja nr 4200 do ministra funduszy i polityki regionalnej w sprawie rozporządenia Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 20 grudnia 2022 r.
w sprawie udzielania pomocy de minimis oraz pomocy publicznej w ramach programów finansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+) na lata 2021-2027 Zgłaszający: Jerzy Meysztowicz Data wpływu: 01-08-2024 Szanowna Pani Minister, mając na uwadze wpływające do mnie zgłoszenia, pragnę przedłożyć poniższą interpelację. W ramach obecnie obowiązującej unijnej perspektywy finansowej na lata 2021–2027 polscy przedsiębiorcy oraz osoby przez polskie przedsiębiorstwa zatrudniane mogą korzystać m.in. ze środków wydatkowanych w ramach programów finansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+) na lata 2021–2027.
Kluczowe znaczenie dla przedsiębiorstw i ich pracowników w tym zakresie ma w obecnej perspektywie rozporządzenie Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 20 grudnia 2022 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis oraz pomocy publicznej w ramach programów finansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+) na lata 2021–2027, które w § 2 pkt 3 zawiera polskie doszczegółowienie określenia tego, kto stanowi, a kto nie stanowi „personelu przedsiębiorstwa”.
Punkt ten doszczegóławia na szczeblu krajowym, precyzuje definicję terminu „personel”, która pojawia się w artykule 5 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 traktatu. Wskazane zapisy są bardzo istotne, ponieważ to „personel przedsiębiorstwa” może wyłącznie korzystać ze wsparcia w EFS+ kierowanego do przedsiębiorstw.
Pomimo iż obowiązujące obecnie polskie rozporządzenie w zakresie tej definicji („personelu”) mocno koresponduje ze wskazanym wyżej rozporządzeniem unijnym, to jednak wprowadza pewne zawężenia i niejednoznaczności sprawiające, że można je uznać za dyskryminujące i generujące duże wątpliwości interpretacyjne. Szczególnie niepokojące staje się to w wyniku porównania jego treści z treścią rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 2 lipca 2015 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis oraz pomocy publicznej w ramach programów operacyjnych finansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego na lata 2014–2020.
Tym, co różni obie polskie definicje (tę obecną i tę mającą zastosowanie w poprzedniej unijnej perspektywie finansowej), jest pkt b, który pomimo braku jakiejkolwiek zmiany w tym zakresie w korespondującym zapisie rozporządzania unijnego („osoby pracujące dla przedsiębiorstwa, podlegające mu i uważane za pracowników na mocy prawa krajowego”) uległ następującej zmianie w polskich rozporządzeniach, z zapisu: „b) osobę świadczącą usługi na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 i 2320 oraz z 2021 r. poz.
1509 i 2459) stosuje się przepisy dotyczące zlecenia albo umowy o dzieło” na zapis: „b) osobę wykonującą pracę na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z ustawą z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1360, 2337 i 2339) stosuje się przepisy dotyczące zlecenia albo umowy o dzieło, jeżeli umowę taką zawarła ta osoba z pracodawcą, z którym pozostaje w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach takiej umowy wykonuje ona pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostaje w stosunku pracy”.
Trudno jest wskazać racjonalne uzasadnienie zmiany stanowiska polskiego rządu w tej przedmiotowej kwestii (mając właśnie na uwadze chociażby niezmienność w tym zakresie wskazywanego wyżej rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014). Zmiana ta wygenerowała dwa zasadnicze problemy: a) dyskryminacyjny, b) interpretacyjny.
Poseł Jerzy Meysztowicz interpeluje w sprawie nieprawidłowości w wypłacaniu środków przez PFR w ramach Tarczy Finansowej 1.0 i 2.0, wskazując na brak transparentności, nierówne traktowanie podmiotów i brak merytorycznej analizy wniosków. Pyta o mechanizmy nadzoru, analizę zgodności z unijną pomocą publiczną oraz możliwość odwołania się od decyzji odmownych.
Poseł pyta o przepis ustawy o komornikach sądowych dotyczący obowiązku uzupełnienia wykształcenia przez komorników i jego wpływ na osoby, które nie planowały uzupełnienia studiów przed podwyższeniem wieku emerytalnego. Sugeruje, że przepis ten może naruszać zasadę ochrony praw nabytych i pyta, czy ministerstwo rozważa jego nowelizację.
Poseł Jerzy Meysztowicz interpeluje w sprawie pogarszającego się dostępu do leków dla pacjentów, związanego z regulacjami "apteka dla aptekarza", pytając o działania zmierzające do usunięcia tych przepisów i o dane dotyczące dostępności aptek. Wyraża zaniepokojenie skutkami tych regulacji na dostępność leków i konkurencyjność rynku farmaceutycznego.
Poseł pyta o możliwość uzyskania środków z budżetu ministerstwa lub NFOŚiGW na opracowanie studium rewitalizacji terenów poeksploatacyjnych w dorzeczu Białej Przemszy oraz uproszczenie procedur wycinki drzew na terenach zalewowych. Podnosi problem braku środków finansowych dla samorządów i potrzebę zmian prawnych uwzględniających specyfikę sytuacji po likwidacji kopalń.
Projekt uchwały dotyczy ustanowienia dnia 19 września Dniem Służby Bezpieczeństwa i Higieny Pracy w Polsce. Ma to na celu podkreślenie wkładu tej służby w zapewnianie bezpiecznych warunków pracy oraz jej fundamentalnego znaczenia dla ochrony zdrowia i życia pracowników. Uchwała nawiązuje do historycznych początków służby BHP w Polsce, sięgających lat 20. XX wieku i oficjalnego powołania służby 19 września 1953 roku. Ustanowienie tego dnia ma na celu uhonorowanie roli pracowników BHP w tworzeniu bezpiecznego środowiska pracy w Polsce.
Projekt ustawy nowelizuje ustawę o Funduszu Ochrony Rolnictwa, dostosowując przepisy dotyczące rekompensat dla producentów rolnych i grup producentów do aktualnych regulacji UE w zakresie pomocy de minimis. Wprowadza rozróżnienie w traktowaniu rekompensat jako pomocy de minimis w rolnictwie (dla producentów) i pomocy de minimis (dla grup). Ponadto, ustawa reguluje procedury w sprawach postępowań dotyczących rekompensat wszczętych przed wejściem w życie nowelizacji oraz konsekwencje niezłożenia wymaganych dokumentów przez grupy producentów. Celem jest zapewnienie zgodności z prawem unijnym i poprawa efektywności zarządzania funduszem.
Projekt ustawy ma na celu zmianę przepisów dotyczących Państwowej Inspekcji Pracy (PIP) oraz innych ustaw związanych z prawem pracy. Najważniejsze zmiany obejmują wprowadzenie administracyjnych kar pieniężnych dla pracodawców naruszających przepisy dotyczące umów o pracę, doprecyzowanie uprawnień PIP w zakresie kontroli i stwierdzania istnienia stosunku pracy, oraz modyfikacje procedur odwoławczych od decyzji PIP. Celem jest zwiększenie skuteczności PIP w walce z nieprawidłowościami w zatrudnieniu oraz ochrona praw pracowniczych, w szczególności w obszarze umów cywilnoprawnych. Ustawa wprowadza kary finansowe zależne od obrotu firmy, co ma stanowić realną sankcję za łamanie prawa pracy.
Projekt ustawy ma na celu rozszerzenie katalogu mniejszości narodowych w Polsce o mniejszość grecką, co umożliwi jej korzystanie z pełni praw i instrumentów wsparcia przewidzianych w ustawie o mniejszościach narodowych i etnicznych. Zmiana ta zapewni społeczności greckiej ochronę i rozwój tożsamości narodowej, języka, kultury i tradycji. Uznanie mniejszości greckiej jest uzasadnione długotrwałą obecnością Greków na ziemiach polskich oraz ich wkładem w życie społeczne i kulturalne kraju. Nowelizacja zakłada także uzupełnienie składu Komisji Wspólnej Rządu i Mniejszości Narodowych i Etnicznych o przedstawiciela mniejszości greckiej.
Projekt ustawy ma na celu doprecyzowanie i wzmocnienie ochrony praw pracowniczych w zakresie przeciwdziałania dyskryminacji, mobbingowi oraz naruszaniu godności w miejscu pracy. Wprowadza definicje "dyskryminacji przez założenie" i "dyskryminacji przez skojarzenie", konkretyzuje pojęcie molestowania, zwiększa minimalne kwoty zadośćuczynień i odszkodowań za naruszenia zasady równego traktowania i mobbing, a także nakłada na pracodawców obowiązek aktywnego i stałego przeciwdziałania tym zjawiskom poprzez wdrożenie odpowiednich procedur i reguł. Zmiany mają na celu dostosowanie przepisów do rozwoju technologii i elastycznych form zatrudnienia, a także uwzględnienie dorobku judykatury i nauk o zarządzaniu. Celem jest poprawa informacyjnej funkcji przepisów i rozwianie wątpliwości dotyczących zjawisk przemocy w miejscu pracy.