Interpelacja w sprawie minimalnych stawek godzinowych za pracę fizjoterapeutów i innych zawodów medycznych
Data wpływu: 2024-08-02
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Marcelina Zawisza zwraca uwagę na problem omijania przepisów o minimalnym wynagrodzeniu w ochronie zdrowia poprzez zatrudnianie fizjoterapeutów na umowy cywilnoprawne. Pyta minister zdrowia o rozważenie nowelizacji ustawy, która obejmowałaby minimalne stawki godzinowe również dla umów cywilnoprawnych, w celu poprawy sytuacji finansowej fizjoterapeutów.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie minimalnych stawek godzinowych za pracę fizjoterapeutów i innych zawodów medycznych Interpelacja nr 4245 do ministra zdrowia w sprawie minimalnych stawek godzinowych za pracę fizjoterapeutów i innych zawodów medycznych Zgłaszający: Marcelina Zawisza Data wpływu: 02-08-2024 Szanowna Pani Minister! Uchwalenie i stosowanie ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych było krokiem w kierunku uporządkowania sytuacji i warunków pracy pracownic i pracowników ochrony zdrowia.
Jednak ustawa reguluje przede wszystkim zatrudnienie na umowę o pracę, pozostawiając bez regulacji pracę świadczoną w ramach umów cywilnoprawnych z osobami fizycznymi oraz umów z działalnościami gospodarczymi pracowników medycznych w trybie B2B. Ten problem jest szczególnie nasilony w przypadku fizjoterapeutów. Do mojego biura poselskiego wpłynęły informacje od przedstawicieli tego zawodu. Wskazują, że zatrudnienie na umowę o pracę w przychodniach jest rzadkością, a taka sytuacja dotyczy nie tylko drobnych gabinetów, ale również sieci przychodni prowadzonych przez wielkie korporacje.
Normą w takim wypadku jest płatność „od pacjenta” lub umowy obejmujące procent z zysku dotyczącego procedury. Skutkiem takiego stanu rzeczy jest wysoka niestabilność dochodów tak zatrudnianych fizjoterapeutów. Ponoszą oni bowiem wszelkie konsekwencje np. niestawienia się z przyczyn losowych pacjenta w przychodni. Mamy zatem sytuację, w której jest możliwe wygodne omijanie przepisów ustawy o minimalnych wynagrodzeniach oraz przerzucanie kosztów wynikających ze zmienności koniunktury na pracowników. W takim wypadku pracownicy mimo, że poświęcają czas i są w gotowości do pracy - nie otrzymują wynagrodzenia za nią.
Ustawa o minimalnych wynagrodzeniach w ochronie zdrowia precyzuje, że magister fizjoterapii zatrudniony na umowę o pracę musi zarobić minimalnie 7298,59 zł brutto. Niestety, jak donoszą przedstawiciele tego zawodu - nadużywana jest w nim praca na umowy-zlecenia, nieobjęte ustawą. W ten sposób główny cel przepisów dotyczących minimalnych wynagrodzeń personelu ochrony zdrowia nie może być zrealizowany.
Rozwiązaniem tej sytuacji byłoby, wzorem przepisów ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę ustalanie nie tylko minimalnej stawki wynagrodzenia dla umów o pracę, ale również minimalnych stawek godzinowych dla personelu zatrudnionego na podstawie umów cywilnoprawnych. W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:p Ilu jest fizjoterapeutów w placówkach ochrony zdrowia?
Ilu spośród nich świadczy pracę lub usługi w ramach umów o pracę, a ilu w ramach umów cywilnoprawnych i działalności gospodarczych?p Czy rozważy Pani wypracowanie nowelizacji ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych obejmującej ustalenie minimalnych stawek godzinowych dla poszczególnych zawodów medycznych, w tym zwłaszcza fizjoterapeutów?
Posłanka Marcelina Zawisza wyraża zaniepokojenie planowaną likwidacją stażu lekarskiego i przeniesieniem przygotowania praktycznego na uczelnie, kwestionując gotowość uczelni do zapewnienia odpowiednich zasobów kadrowych i małych grup klinicznych. Pyta o aktualną sytuację na uczelniach i plany ministerstwa w zakresie wprowadzenia obowiązkowych, małych grup klinicznych na ostatnim roku studiów lekarskich.
Posłanka Zawisza interweniuje w sprawie wieloletnich naruszeń prawa w Warszawie dotyczących specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi, niepełnosprawnością intelektualną i autyzmem, krytykując brak reakcji ministerstwa i zaniechania wojewody mazowieckiego. Pyta, jakie działania ministerstwo podejmuje, aby zapewnić dostęp do tych usług i wyegzekwować przestrzeganie praw osób niepełnosprawnych.
Posłanka pyta ministra o powody odmowy zwiększenia subwencji dla UAM na remont akademika "Jowita" w 2025 roku, mimo wcześniejszych obietnic finansowania. Interpelacja kwestionuje plany ministerstwa odnośnie do jednorazowego zwiększenia subwencji w 2026 roku na ten cel.
Posłanka Zawisza wyraża zaniepokojenie likwidacją oddziałów ginekologiczno-położniczych i wzrostem liczby porodów poza szpitalami, pytając o plany Ministerstwa Zdrowia dotyczące zapewnienia bezpieczeństwa rodzącym i finansowania opieki położniczej w szpitalach bez oddziałów ginekologicznych. Krytykuje przedstawianie tego zjawiska jako planowe działanie rządu.
Posłanka Marcelina Zawisza interweniuje w sprawie braku remontu drogi krajowej nr 43 na odcinku Rudniki-granica woj. opolskiego, wskazując na zagrożenie bezpieczeństwa pieszych, zwłaszcza dzieci. Pyta o postęp prac nad remontem, termin realizacji oraz możliwość skierowania środków na ten cel w roku 2026.
Projekt wzmacnia ochronę pracownic w ciąży w obszarze wynagrodzenia i zasiłku chorobowego. Modyfikuje Kodeks pracy oraz ustawę zasiłkową tak, by zlikwidować część dotychczasowych ograniczeń i zapewnić 100% podstawy wymiaru w określonych sytuacjach. To zmiana o wyraźnym charakterze socjalnym i pracowniczym.
Projekt uchwały dotyczy ustanowienia dnia 19 września Dniem Służby Bezpieczeństwa i Higieny Pracy w Polsce. Ma to na celu podkreślenie wkładu tej służby w zapewnianie bezpiecznych warunków pracy oraz jej fundamentalnego znaczenia dla ochrony zdrowia i życia pracowników. Uchwała nawiązuje do historycznych początków służby BHP w Polsce, sięgających lat 20. XX wieku i oficjalnego powołania służby 19 września 1953 roku. Ustanowienie tego dnia ma na celu uhonorowanie roli pracowników BHP w tworzeniu bezpiecznego środowiska pracy w Polsce.
Projekt ustawy ma na celu zmianę przepisów dotyczących Państwowej Inspekcji Pracy (PIP) oraz innych ustaw związanych z prawem pracy. Najważniejsze zmiany obejmują wprowadzenie administracyjnych kar pieniężnych dla pracodawców naruszających przepisy dotyczące umów o pracę, doprecyzowanie uprawnień PIP w zakresie kontroli i stwierdzania istnienia stosunku pracy, oraz modyfikacje procedur odwoławczych od decyzji PIP. Celem jest zwiększenie skuteczności PIP w walce z nieprawidłowościami w zatrudnieniu oraz ochrona praw pracowniczych, w szczególności w obszarze umów cywilnoprawnych. Ustawa wprowadza kary finansowe zależne od obrotu firmy, co ma stanowić realną sankcję za łamanie prawa pracy.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o Państwowej Inspekcji Pracy oraz w niektórych innych ustawach, mające na celu wzmocnienie pozycji Państwowej Inspekcji Pracy (PIP) w zakresie ustalania istnienia stosunku pracy, zwalczania nadużywania umów cywilnoprawnych oraz poprawy efektywności kontroli. PIP zyskuje nowe uprawnienia, w tym możliwość wytaczania powództw w sprawach o ustalenie istnienia stosunku pracy, a także wydawania decyzji o stwierdzeniu istnienia stosunku pracy. Ustawa wprowadza także nowe procedury dotyczące kontroli, interpretacji indywidualnych oraz wymiany informacji z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), dążąc do uszczelnienia systemu i zapewnienia lepszej ochrony praw pracowniczych.
Projekt uchwały Komisji Polityki Społecznej i Rodziny proponuje ustanowienie dnia 19 września Dniem Służby Bezpieczeństwa i Higieny Pracy. Celem jest podkreślenie znaczenia i roli służb BHP w zapewnieniu bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. Poseł Bożena Borys-Szopa została upoważniona do reprezentowania Komisji w pracach nad projektem.