Interpelacja w sprawie połączeń kolejowych na trasie Lublin-Radom-Łódź-Poznań
Data wpływu: 2024-09-17
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka wyraża zaniepokojenie potencjalną likwidacją połączeń kolejowych na trasie Lublin-Radom-Łódź-Poznań pomimo przeprowadzonych modernizacji i wzrostu popularności połączeń regionalnych. Pyta o plany PKP Intercity, frekwencję, możliwość wydłużenia relacji do Szczecina oraz brak uwzględnienia tej linii w Horyzontalnym Rozkładzie Jazdy 2035.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie połączeń kolejowych na trasie Lublin-Radom-Łódź-Poznań Interpelacja nr 4900 do ministra infrastruktury w sprawie połączeń kolejowych na trasie Lublin-Radom-Łódź-Poznań Zgłaszający: Paulina Matysiak Data wpływu: 17-09-2024 Szanowny Panie Ministrze, we wrześniu ubiegłego roku, po kilkunastu latach przerwy, przywrócono bezpośrednie połączenie kolejowe w relacji Lublin-Radom-Łódź-Poznań (IC Koziołek). O przywrócenie tego połączenia latami zabiegali pasażerowie, społecznicy, samorządowcy i parlamentarzyści regionów, przez które przebiega to połączenie, składając w tym temacie liczne interpelacje i petycje.
Przywrócenie połączenia było możliwe również dzięki przeprowadzonym w ostatnich latach pracom modernizacyjnym na linii nr 22 Tomaszów Mazowiecki-Radom, dzięki którym przywrócono parametry techniczne jednego toru, umożliwiając ruch pociągów pasażerskich z prędkością do 120 km/h. Dalsze prace modernizacyjne na drugim torze, w tym modernizacja przystanków kolejowych, rozjazdów i mostów, zaplanowane są na przyszły rok. Nie przewidziano jednak w najbliższym czasie dobudowy drugiego toru na odcinku Tomaszów-Radzice, gdzie funkcjonuje obecnie tylko jeden tor, a prędkość pociągów jest ograniczona do maksymalnie 100 km/h.
Zarówno połączenie dalekobieżne Lublin-Radom-Łódź, jak i realizowane na linii Radom-Tomaszów Mazowiecki-Łódź połączenia regionalne obsługiwane przez spółki samorządowe Łódzka Kolej Aglomeracyjna oraz Koleje Mazowieckie cieszą się dużą i rosnącą popularnością. Martwi jedynie brak koordynacji rozkładów pomiędzy wspomnianymi spółkami samorządowymi, konieczność przesiadki pomiędzy pociągami obu przewoźników dla pasażerów podróżujących między województwami, a także brak skomunikowania pociągów.
Działania na rzecz modernizacji tej trasy oraz poprawy obsługi należy ocenić pozytywnie, jako wpisujące się w realizację słusznych założeń poprawy dostępności komunikacyjnej różnych regionów kraju i promocji najbardziej ekologicznego środka transportu, jakim jest kolej. Niepokoją jednak wypowiedzi oraz działania ze strony różnych podmiotów związanych z koleją w ostatnim czasie. Obsługa trasy dalekobieżnej w postaci jednego pociągu na dobę jest jednak, jak wiadomo, dalece niewystarczająca.
Jako minimalną skalę obsługi przyjąć należy 2–3 pociągi dziennie, które są odpowiednio rozplanowane czasowo, dzięki czemu zapewniają możliwość dojazdu i powrotu, zwłaszcza pomiędzy sąsiednimi ośrodkami. Najlepiej również dobrze skomunikowanymi na stacjach węzłowych z innymi środkami transportu: regionalnego i autobusowego. Tego w przypadku wspomnianej relacji Lublin-Radom-Łódź jednak brakuje. Od początku uruchomiono tylko jedno połączenie dziennie. W projekcie nowego rocznego rozkładu jazdy brakuje niestety dodatkowych połączeń w tej relacji.
Co więcej, ustami rzecznika prasowego spółka PKP Intercity nie wykluczyła wręcz docelowo likwidacji połączeń dalekobieżnych na linii Lublin-Radom-Łódź z powodu rzekomej niesatysfakcjonującej frekwencji. Jest to wypowiedź dalece niepokojąca i niezrozumiała, biorąc pod uwagę fakt, że połączenie to funkcjonuje raptem od roku (po kilkunastu latach przerwy, co spowodowało zapewne trwałe odejście części pasażerów od wykorzystania kolei w tych podróżach). Do tego jest to tylko jedno połączenie dziennie, co pogarsza jego atrakcyjność dla kogoś, kto chciałby pojechać i wrócić tego samego dnia tym pociągiem.
Przeczą temu wreszcie również obserwowane i dokumentowane przez pasażerów dane na temat frekwencji w tym pociągu. Ponadto w opublikowanym do konsultacji społecznych przez spółkę CPK projekcie Horyzontalnego Rozkładu Jazdy pociągów (2035) linia Radom-Łódź w ogóle nie przewiduje obsługi pociągami dalekobieżnymi, co należy zapewne traktować jako błąd. Są to wszystko sygnały i działania niezrozumiałe i niepokojące, biorąc pod uwagę zarówno wspomniane prace modernizacyjne prowadzone na tej linii, obowiązujące dokumenty strategiczne (np.
Polityka Zrównoważonego Rozwoju Państwa), dotychczasowe zapowiedzi przedstawicieli Ministerstwa Infrastruktury i spółek kolejowych (odpowiedzi na wcześniejsze interpelacje w sprawie linii kolejowej Lublin-Radom-Łódź-Poznań przewidujące w przyszłości obsługę tej relacji minimum 3–4 razy dziennie w wydłużonej relacji do Szczecina), ale też zdrowy rozsądek. Ciąg linii kolejowych nr 7, 26 i 22 tworzy horyzontalny korytarz transportowy łączący 3 największe ośrodki miejskie centralnej Polski obok Warszawy, tj. Łódź, Lublin i Radom.
Posłanka pyta ministrów o praktykę finansowania przez ministerstwa transmisji wydarzeń państwowych w TVP SA w likwidacji w latach 2024-2025 oraz o plany na rok 2026. Kwestionuje zasadność dodatkowego finansowania TVP, sugerując, że powinno to być realizowane w ramach jej misji publicznej.
Przedłożony dokument to sprawozdanie Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych dotyczące uchwały Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw. Komisja po rozpatrzeniu uchwały Senatu wnosi o przyjęcie poprawek w niej zawartych. Poprawki te mają na celu modyfikację istniejących przepisów dotyczących ruchu drogowego. Celem proponowanych zmian jest prawdopodobnie poprawa bezpieczeństwa i efektywności w ruchu drogowym.
Przedstawiony dokument to sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach dotyczące uchwały Senatu w sprawie ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego. Komisja rekomenduje Sejmowi przyjęcie wszystkich poprawek Senatu zawartych w uchwale. Celem ustawy jest poprawa bezpieczeństwa ruchu drogowego poprzez wprowadzenie zmian w obowiązujących przepisach.
Sprawozdanie komisji sejmowych (Komisji do Spraw Deregulacji oraz Komisji Infrastruktury) dotyczy uchwały Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw. Komisje po rozpatrzeniu uchwały Senatu wnoszą o przyjęcie poprawek zawartych w punktach 1 i 2. Celem nowelizacji jest prawdopodobnie deregulacja przepisów budowlanych i uproszczenie procedur związanych z budownictwem. Szczegóły dotyczące konkretnych zmian wymagają analizy pełnego tekstu ustawy i poprawek.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o Funduszu Medycznym wprowadza zmiany dotyczące finansowania ochrony zdrowia w Polsce. Ustanawia subfundusz infrastruktury na potrzeby obronne państwa oraz subfundusz chorób rzadkich u dzieci. Ustawa reguluje także finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej, w tym leczenia chorób rzadkich u dzieci terapiami zaawansowanymi, oraz wspiera rozwój teleinformatycznej obsługi pacjentów. Dodatkowo, ustawa określa kwoty finansowania Funduszu Medycznego w latach 2026-2029 i wprowadza zmiany w procedurach związanych z dotacjami dla NFZ.
Sprawozdanie dotyczy rozpatrzenia przez Komisję do Spraw Deregulacji oraz Komisję Infrastruktury uchwały Senatu w sprawie ustawy o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym. Komisje proponują Sejmowi przyjęcie poprawek zawartych w uchwale Senatu. Sprawozdanie nie precyzuje szczegółowo charakteru poprawek, jedynie wskazuje na ich akceptację przez komisje. Celem jest prawdopodobnie deregulacja i usprawnienie przepisów związanych z ruchem drogowym.