Interpelacja w sprawie zmian systemowych dotyczących monitorowania czasu pracy lekarzy rezydentów
Data wpływu: 2024-09-19
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Elżbieta Gelert wyraża zaniepokojenie sytuacją lekarzy rezydentów, którzy ze względu na umowy cywilnoprawne pracują ponad dopuszczalne normy, co prowadzi do zmęczenia, wypalenia zawodowego i obniżenia jakości opieki. Pyta, czy Ministerstwo Zdrowia planuje kontrolę czasu pracy rezydentów i wprowadzenie zmian legislacyjnych ograniczających dodatkowe zatrudnienie poza miejscem szkolenia.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie zmian systemowych dotyczących monitorowania czasu pracy lekarzy rezydentów Interpelacja nr 4947 do ministra zdrowia w sprawie zmian systemowych dotyczących monitorowania czasu pracy lekarzy rezydentów Zgłaszający: Elżbieta Gelert Data wpływu: 19-09-2024 Szanowna Pani Minister, w oparciu o przedstawiony informację z przeprowadzonej kontroli NIK w podmiotach leczniczych w województwie podkarpackim (5 placówek), a dotyczącej zjawiska pozornego outsourcingu, którego głównym celem jest umożliwienie realizacji świadczeń przez pracowników medycznych z pominięciem norm regulujących ich czas pracy.
Należy wskazać, że publicznych placówkach medycznych stanowi ono jedno z często wybieranych panaceum na łatanie obsady personelu medycznego, ale nie tylko to zjawisko budzi uzasadnione obawy w kwestii zachowania ciągłości udzielanych świadczeń zdrowotnych w kontekście bezpieczeństwa nie tylko pacjentów, ale i samego personelu medycznego. Normy czasu pracy pracowników medycznych przestrzegane są jedynie w ramach etatu, natomiast po doliczeniu wykonywania takich samych świadczeń w ramach umów cywilnoprawnych dochodzi do przekroczeń dopuszczalnego czasu pracy oraz zaniechania wymaganych przerw i czasu na odpoczynek.
Tym samym sytuacja związana z przekroczeniem dopuszczalnego wymiaru czasu pracy personelu medycznego może mieć negatywne konsekwencje dla zdrowia i życia samych pracowników oraz pacjentów, a także dla zapewnienia właściwego poziomu świadczeń zdrowotnych. Obowiązujące przepisy prawa, w tym w szczególności ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, a także ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, dopuszczają zatrudnianie w podmiocie leczniczym lekarzy oraz innych osób wykonujących zawody medyczne, zarówno na podstawie umów o pracę, jak i umów cywilnoprawnych.
Decyzja i wybór nie tylko w zakresie miejsca pracy, ale również podstawy zatrudnienia, została pozostawiona woli stron danego stosunku prawnego. Nie oznacza to oczywiście, że obecne przepisy prawa umożliwiają zupełną dowolność w kształtowaniu stosunków prawnych łączących osoby wykonujące zawód medyczny (np. lekarzy, pielęgniarki) z podmiotami leczniczymi. Należy podkreślić, że zawód lekarza należy do grupy zawodów zaufania publicznego, co powoduje, iż osoby go wykonujące są zobowiązane do szczególnej dbałości o prawidłowe wykonywanie czynności zawodowych.
Lekarz – niezależnie od podstawy świadczenia pracy – zawierając umowę z podmiotem leczniczym powinien mieć przede wszystkim na względzie późniejszą możliwość faktycznej realizacji postanowień umowy, na której zawarcie wyraża zgodę, zgodnie z przewidzianymi prawem zasadami wykonywania zawodu oraz deontologii zawodowej. Kodeks Etyki Lekarskiej, do którego przestrzegania jest zobowiązany każdy lekarz, wskazuje – jako nadrzędną zasadę wykonywania zawodu – dobro chorego. Określa przy tym, że z przestrzegania tej zasady nie zwalniają lekarza wymagania administracyjne, naciski społeczne czy też mechanizmy rynkowe.
Również kierownik podmiotu leczniczego, który decyduje się na zawarcie z lekarzem, ale także inną osobą wykonującą zawód medyczny, umowy, na podstawie której będzie wykonywana praca, powinien w taki sposób kształtować postanowienia tej umowy, aby z jednej strony zapewnić prawidłowe funkcjonowanie podmiotu leczniczego (np. ciągłość dostępu do świadczeń), z drugiej zaś – umożliwić osobie wykonującej zawód medyczny takie wykonywanie pracy, aby było zapewnione bezpieczeństwo pacjentów, jak i osób świadczących pracę.
Kierownik podmiotu leczniczego (szpitala) jest bowiem, zgodnie z ustawą o działalności leczniczej, odpowiedzialny za właściwe całościowe zarządzanie podległym mu podmiotem, w tym za takie kształtowanie stosunków prawnych łączących szpital z lekarzami, pielęgniarkami oraz pozostałym personelem medycznym, które pozwoli zabezpieczyć przede wszystkim dobro pacjenta (przepracowany lekarz bez wątpienia nie daje rękojmi zapewnienia należytej opieki nad pacjentami).
W tym stanie rzeczy należy zwrócić szczególną uwagę na lekarzy rezydentów, którzy mają zawartą umowę o szkolenie specjalizacyjne z podmiotem akredytowanym do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego. Poza tym, że lekarze rezydenci w ramach umowy o szkolenie specjalizacyjne udzielają świadczeń zdrowotnych w podmiotach leczniczych, w których odbywają szkolenie specjalizacyjne, to również są stronami w umowach cywilnoprawnych z innymi podmiotami leczniczymi.
Posłanka pyta o postęp w udostępnianiu nowoczesnych terapii dla dorosłych pacjentów z hemofilią oraz o działania na rzecz równego dostępu do leczenia, w tym terapii podskórnej, dla wszystkich pacjentów z hemofilią A bez inhibitora. Podkreśla nierówny dostęp do nowoczesnych terapii w zależności od wieku pacjenta.
Posłanka Elżbieta Gelert zwraca uwagę na niskie zarobki pielęgniarek w domach pomocy społecznej (DPS) w porównaniu do pielęgniarek w podmiotach leczniczych i pyta, czy ministerstwo planuje włączyć pielęgniarki z DPS do systemu minimalnych wynagrodzeń oraz rozważa mechanizmy finansowania ich wynagrodzeń. Pyta również o plany resortu w celu zapewnienia stabilności zatrudnienia, rozwoju zawodowego i właściwych warunków pracy pielęgniarek w DPS.
Posłanka Elżbieta Gelert pyta o planowane działania legislacyjne i praktyczne w celu ujednolicenia praktyki ZUS w zakresie wydawania decyzji administracyjnych przy odmowie rozłożenia na raty, umorzenia lub odroczenia płatności składek, zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego. Podkreśla problem dla przedsiębiorców, którym brak decyzji uniemożliwia odwołanie się do sądu.
Posłowie pytają o planowane reformy systemu wsparcia dla pracodawców zatrudniających osoby niepełnosprawne, aby zwiększyć równość szans i ograniczyć nadużycia. Wyrażają zaniepokojenie, że obecny system nie zapewnia równych szans osobom o różnych stopniach niepełnosprawności.
Posłanka Elżbieta Gelert wyraża zaniepokojenie upartyjnieniem i brakiem transparentności w spółkach SIM KZN, wskazując na nadmierną kontrolę KZN nad tymi spółkami. Pyta, czy KZN planuje działania w celu demokratyzacji, uspołecznienia i zwiększenia transparentności tych spółek.
Projekt uchwały dotyczy ustanowienia dnia 19 września Dniem Służby Bezpieczeństwa i Higieny Pracy w Polsce. Ma to na celu podkreślenie wkładu tej służby w zapewnianie bezpiecznych warunków pracy oraz jej fundamentalnego znaczenia dla ochrony zdrowia i życia pracowników. Uchwała nawiązuje do historycznych początków służby BHP w Polsce, sięgających lat 20. XX wieku i oficjalnego powołania służby 19 września 1953 roku. Ustanowienie tego dnia ma na celu uhonorowanie roli pracowników BHP w tworzeniu bezpiecznego środowiska pracy w Polsce.
Projekt ustawy ma na celu zmianę przepisów dotyczących Państwowej Inspekcji Pracy (PIP) oraz innych ustaw związanych z prawem pracy. Najważniejsze zmiany obejmują wprowadzenie administracyjnych kar pieniężnych dla pracodawców naruszających przepisy dotyczące umów o pracę, doprecyzowanie uprawnień PIP w zakresie kontroli i stwierdzania istnienia stosunku pracy, oraz modyfikacje procedur odwoławczych od decyzji PIP. Celem jest zwiększenie skuteczności PIP w walce z nieprawidłowościami w zatrudnieniu oraz ochrona praw pracowniczych, w szczególności w obszarze umów cywilnoprawnych. Ustawa wprowadza kary finansowe zależne od obrotu firmy, co ma stanowić realną sankcję za łamanie prawa pracy.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o Państwowej Inspekcji Pracy oraz w niektórych innych ustawach, mające na celu wzmocnienie pozycji Państwowej Inspekcji Pracy (PIP) w zakresie ustalania istnienia stosunku pracy, zwalczania nadużywania umów cywilnoprawnych oraz poprawy efektywności kontroli. PIP zyskuje nowe uprawnienia, w tym możliwość wytaczania powództw w sprawach o ustalenie istnienia stosunku pracy, a także wydawania decyzji o stwierdzeniu istnienia stosunku pracy. Ustawa wprowadza także nowe procedury dotyczące kontroli, interpretacji indywidualnych oraz wymiany informacji z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), dążąc do uszczelnienia systemu i zapewnienia lepszej ochrony praw pracowniczych.
Projekt uchwały Komisji Polityki Społecznej i Rodziny proponuje ustanowienie dnia 19 września Dniem Służby Bezpieczeństwa i Higieny Pracy. Celem jest podkreślenie znaczenia i roli służb BHP w zapewnieniu bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. Poseł Bożena Borys-Szopa została upoważniona do reprezentowania Komisji w pracach nad projektem.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.