Interpelacja w sprawie wprowadzenia ograniczenia rehabilitacji domowej
Data wpływu: 2024-11-15
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Posłanka Lidia Czechak interweniuje w sprawie ograniczenia rehabilitacji domowej przez zarządzenie Prezesa NFZ, które według środowiska fizjoterapeutów negatywnie wpłynie na pacjentów i dostępność do świadczeń. Pyta, czy rząd podejmie dialog z protestującymi fizjoterapeutami i jakie jest uzasadnienie dla zarządzenia, biorąc pod uwagę jego negatywne konsekwencje.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie wprowadzenia ograniczenia rehabilitacji domowej Interpelacja nr 6253 do ministra zdrowia w sprawie wprowadzenia ograniczenia rehabilitacji domowej Zgłaszający: Lidia Czechak Data wpływu: 15-11-2024 Szanowna Pani Minister, z prośbą o interwencję zwrócił się do mnie prezes Ogólnopolskiego Porozumienia Pracodawców Rehabilitacji Pan Grzegorz Wietek.
Środowisko poważnie zaniepokojone jest zarządzeniem Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia nr 94/2024/DSOZ, które poważnie godzi w prawa pacjentów oraz w dotychczasową działalność ponad 2300 podmiotów medycznych udzielających świadczeń z zakresu fizjoterapii domowej w ramach posiadanych umów z zakresu fizjoterapii ambulatoryjnej. 6 listopada 2024 roku odbył się przed Sejmem RP protest fizjoterapeutów, którzy nie zgadzają się na ograniczenie rehabilitacji domowej. Protestujący uważają, że wielu z nich straci pracę, a pacjenci niezbędną pomoc.
Ich zdaniem zarządzenie w sposób istotny łamie prawa pacjentów ze znacznym stopniem niepełnosprawności, którym w ramach kilku aktów prawnych oraz strategii na rzecz osób z niepełnosprawnościami na lata 2010-2030 gwarantuje się szeroko rozumianą dostępność, przede wszystkim do świadczeń gwarantowanych - w tym do świadczeń z zakresu rehabilitacji leczniczej. Przedstawione przez nich konsekwencje wejścia w życie zarządzenia to: 1. Pogorszenie stanu zdrowia i sprawności fizycznej Brak regularnej rehabilitacji może prowadzić do dalszej utraty sprawności, nasilenia problemów zdrowotnych oraz postępu niepełnosprawności.
Osoby niesamodzielne, które nie mają możliwości dotarcia na rehabilitację, będą doświadczać pogorszenia m.in. stanu układu oddechowego, krwionośnego, mięśniowego, stawów oraz ogólnego stanu zdrowia. 2. Zwiększone ryzyko powikłań zdrowotnych Osoby niesamodzielne, które są unieruchomione lub mają ograniczoną mobilność, bez rehabilitacji są narażone na powikłania zdrowotne, takie jak odleżyny, problemy z krążeniem, oddechem czy przewlekły ból. Regularna rehabilitacja domowa pomaga zapobiegać takim problemom i łagodzić ich skutki. 3.
Zwiększona zależność od opieki osób trzecich Brak rehabilitacji domowej zwiększa zależność osób niesamodzielnych od rodzin, opiekunów lub instytucji opieki długoterminowej. Bez wsparcia w zakresie rehabilitacji, osoby te będą wymagać więcej pomocy w codziennych czynnościach, takich jak jedzenie, higiena czy poruszanie się w obrębie własnego domu. 4. Izolacja społeczna i pogorszenie stanu psychicznego Osoby niesamodzielne, które nie są w stanie samodzielnie opuścić domu, mogą odczuwać silniejszą izolację społeczną. Rehabilitacja domowa często zapewnia kontakt z terapeutami i innymi osobami, co stanowi pewną formę integracji społecznej.
Jej brak może prowadzić do pogorszenia stanu psychicznego, w tym zwiększonego ryzyka depresji, lęku i poczucia osamotnienia. 5. Wydłużony proces leczenia i rehabilitacji Bez regularnych ćwiczeń i zabiegów terapeutycznych w domu, proces leczenia i powrotu do zdrowia będzie znacznie wolniejszy, a w niektórych przypadkach może zostać zahamowany. Dla osób niesamodzielnych, które potrzebują intensywnego wsparcia rehabilitacyjnego, ograniczenie dostępu do tych usług może oznaczać brak jakiejkolwiek poprawy oraz dalsze pogorszenie stanu zdrowia. 6.
Zwiększone koszty opieki zdrowotnej i społecznej W dłuższej perspektywie, brak odpowiedniej rehabilitacji domowej prowadzi do zwiększenia liczby hospitalizacji, konieczności intensywniejszej opieki długoterminowej czy przeniesienia osób niesamodzielnych do placówek opiekuńczych. Te działania generują znacznie wyższe koszty dla systemu opieki zdrowotnej i społecznej w porównaniu z rehabilitacją domową. 7. Zagrożenie dla autonomii pacjentów Rehabilitacja domowa wspiera osoby niesamodzielne w utrzymaniu resztek niezależności i samodzielności w codziennych czynnościach.
Ograniczenie dostępu do tych świadczeń sprawi, że osoby te staną się całkowicie zależne od pomocy innych, co doprowadzi do utraty poczucia kontroli nad własnym życiem i obniżenia jakości życia. W związku ze sprzeciwem środowiska fizjoterapeutów proszę o odpowiedź na poniższe pytania: 1. Czy rząd zamierza podjąć dialog ze środowiskiem fizjoterapeutów, którzy na dzień 5.12.2024 r. zapowiedzieli kolejny protest przed budynkiem Sejmu RP? 2. Czym spowodowane jest zarządzenie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia nr 94/2024/DSOZ i jak rząd tłumaczy negatywne konsekwencje, które niesie za sobą wprowadzenie tego zarządzenia?
Projekt ustawy ma na celu zmianę w Prawie o szkolnictwie wyższym i nauce, aby umożliwić uczelniom finansowanie wsparcia dla osób niepełnosprawnych uczestniczących w studiach podyplomowych z dotacji budżetowej przeznaczonej na ten cel. Obecnie dotacja ta obejmuje tylko studentów i doktorantów, a proponowane zmiany mają na celu rozszerzenie wsparcia na uczestników studiów podyplomowych. Zmiana ta ma zapewnić równy dostęp do kształcenia podyplomowego dla wszystkich zainteresowanych, niezależnie od niepełnosprawności. Ustawa ma charakter deregulacyjny i nie wiąże się ze zwiększeniem środków na dotacje, lecz umożliwia uczelniom elastyczne gospodarowanie środkami.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Projekt ustawy o zmianie ustawy o Funduszu Medycznym wprowadza zmiany dotyczące finansowania ochrony zdrowia w Polsce. Ustanawia subfundusz infrastruktury na potrzeby obronne państwa oraz subfundusz chorób rzadkich u dzieci. Ustawa reguluje także finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej, w tym leczenia chorób rzadkich u dzieci terapiami zaawansowanymi, oraz wspiera rozwój teleinformatycznej obsługi pacjentów. Dodatkowo, ustawa określa kwoty finansowania Funduszu Medycznego w latach 2026-2029 i wprowadza zmiany w procedurach związanych z dotacjami dla NFZ.
Projekt ustawy nowelizuje przepisy dotyczące rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych oraz ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Wprowadza możliwość finansowania programów rehabilitacji społecznej i zawodowej osób niepełnosprawnych ze środków UE przez Fundusz, także na podstawie umów dłuższych niż rok. Zmienia również zapisy dotyczące minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych stosowanych w publicznych służbach zatrudnienia, w tym standaryzację bezpieczeństwa, wydajności i komunikacji systemów.
Projekt ustawy wprowadza zmiany w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, a także w niektórych innych ustawach. Głównym celem jest poprawa sytuacji finansowej i warunków pracy pracowników warsztatów terapii zajęciowej (WTZ). Proponuje się zwiększenie finansowania WTZ, zagwarantowanie dodatkowego urlopu dla pracowników oraz uznanie ich pracy za wykonywaną w szczególnych warunkach, co uprawniałoby do wcześniejszej emerytury. Dodatkowo, projekt ma na celu dopisanie WTZ do ustawy o pomocy społecznej, aby zapewnić im równe traktowanie z innymi placówkami reintegracyjnymi.