Interpelacja w sprawie nierównego traktowania Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Sokółce

W ostatnim czasie z pisemną prośbą o interwencję zwrócił się do mnie starosta sokólski. Sprawa dotyczy aktualnej, trudnej sytuacji finansowej Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Sokółce.

Powiat sokólski jest jednym z największych powiatów w województwie podlaskim, w skład którego wchodzi 10 gmin zamieszkiwanych łącznie przez ponad 60 tysięcy polskich obywateli. Lokalizacja placówki w rejonie przygranicznym z Białorusią wiąże się z dodatkowymi wyzwaniami organizacyjnymi i operacyjnymi, a także ze zwiększoną liczbą pacjentów oraz sytuacjami nagłymi, trudnymi do przewidzenia.

Z informacji, jakie pojawiły się w piśmie władz powiatu sokólskiego, wynika, że obecna, trudna sytuacja finansowa szpitala w Sokółce wynika przede wszystkim z:

1. niedoszacowania kosztów procedur medycznych przez NFZ. Środki przyznawane w ramach kontraktów z NFZ są niewystarczające w stosunku do rzeczywistych potrzeb szpitala oraz liczby pacjentów, co szczególnie widać w przypadku zabiegów rehabilitacyjnych,

2. braku zapłaty lub kolejnych opóźnień w zapłacie za nadwykonania w zakresach limitowanych oraz nielimitowanych świadczeń opieki zdrowotnej,

3. niefunkcjonalnego systemu finansowania podwyżek oraz stale rosnących kosztów wynagrodzeń personelu medycznego, który szpital musi zatrudniać i zapewnić jego dostępność 24h/dobę przez 365 dni w roku.

Władze powiatu sokólskiego przypominają także, że szpital w pewnym sensie, a przynajmniej finansowo, został ukarany za zaangażowanie się w walkę z pandemią Covid-19.

Pan starosta przytacza dane dotyczące wysokości ryczałtów przyznanych SPZOZ w Sokółce w porównaniu z innymi placówkami o podobnym potencjale (np. Grajewo, Wysokie Mazowieckie, Bielsk Podlaski). Z tych danych wynika, że w przypadku SPZOZ w Grajewie nastąpił wzrost z około 21 mln zł w 2022 roku do ponad 42 mln zł w 2023 roku (dynamika wzrostu 97,83%); w przypadku SPZOZ w Łapach – wzrost z około 10 mln zł w 2022 roku do ponad 23 mln zł w 2023 roku (dynamika wzrostu 116,71%); w przypadku SPZOZ w Bielsku Podlaskim – wzrost z około 32 mln zł w 2022 roku do ponad 46 mln zł w 2023 roku (dynamika wzrostu 42,61%) i w przypadku SPZOZ w Wysokiem Mazowieckiem – wzrost z około 32 mln zł w 2022 roku do ponad 48 mln zł w 2023 roku (dynamika wzrostu 46,66%). Natomiast SPZOZ w Sokółce w tym samym okresie miał jedynie wzrost z około 23 mln zł w 2022 roku do ok. 30 mln zł w 2023 roku (dynamika wzrostu 30,83%). Podobnie rzecz się ma jeśli chodzi o zabiegi kontraktowane oddzielnie, gdzie SPZOZ w Sokółce otrzymuje znacznie mniejsze środki niż inne szpitale powiatowe w województwie, mimo tego że musi obsłużyć znacznie większą liczbę pacjentów. Również w zakresie wyceny punktu rozliczeniowego za badania tomografii komputerowej SPZOZ w Sokółce jest traktowany nierówno. Wycena punktu jest znacznie niższa w porównaniu do wyceny obowiązującej w innych szpitalach w województwie podlaskim.

SPZOZ w Sokółce stara się zapewnić pacjentom konieczne zabiegi, bez wielomiesięcznych czy wręcz wieloletnich opóźnień, co powoduje, że wykonywana jest znacznie większa liczba procedur niż przewiduje to ryczałt i kontrakt. Brak zapłaty za nadwykonania powoduje, że lawinowo rośnie zadłużenie szpitala. Tylko w roku 2024 w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w Sokółce nadwykonania ryczałtowe wynoszą już prawie 3,4 min zł, co stanowi ponad 110% przyznanego ryczałtu!

Władze powiatu sokólskiego wskazują także, że powiat dofinansowuje działalność SPZOZ w Sokółce z własnego budżetu (kilka milionów złotych w ostatnich latach), ale nie jest w stanie finansować tak ogromnych niedoborów w budżecie szpitala, wynikających z niedoszacowania kontraktu z NFZ i nieopłacania nadwykonań.

Utrzymywanie dotychczasowych trendów w finansowaniu szpitala w Sokółce doprowadzi do dalszego pogorszenia jego kondycji finansowej. W rezultacie może doprowadzić to do braku wystarczających środków na wypłatę wynagrodzeń oraz braku możliwości regulowania innych zobowiązań, co może zakończyć się upadłością szpitala. Ucierpieliby na tym przede wszystkim pacjenci nie tylko z terenu powiatu, ale także z całego województwa podlaskiego.

Swobodny dostęp do szpitali i specjalistów to warunek niezbędny dla budowy systemu opieki zdrowotnej, który chroni życie, zdrowie i godność każdego pacjenta.

Mając powyższe na uwadze, uprzejmie proszę o wyjaśnienie: