Interpelacja w sprawie refundacji sensorów CGM (ciągłego monitorowania glikemii) dla szerszej grupy pacjentów
Data wpływu: 2025-05-15
Co to jest interpelacja? To formalne pytanie posła do organu władzy (np. ministra) w konkretnej sprawie publicznej.
Przeglądaj też tematy interpelacji, profile posłów i druki sejmowe.
Poseł pyta Ministerstwo Zdrowia o plany rozszerzenia refundacji sensorów CGM dla szerszej grupy pacjentów z cukrzycą, w tym tych stosujących 1 lub 2 wstrzyknięcia insuliny dziennie oraz pacjentów z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności wzroku. Argumentuje, że obecne kryteria refundacji dyskryminują pacjentów stosujących prostsze schematy insulinoterapii, a rozszerzenie refundacji przyniesie korzyści kliniczne i ekonomiczne.
HTML źródłowy dostępny także bez JavaScript
Interpelacja w sprawie refundacji sensorów CGM (ciągłego monitorowania glikemii) dla szerszej grupy pacjentów Interpelacja nr 9864 do ministra zdrowia w sprawie refundacji sensorów CGM (ciągłego monitorowania glikemii) dla szerszej grupy pacjentów Zgłaszający: Norbert Pietrykowski Data wpływu: 15-05-2025 Szanowna Pani Minister, w ostatnim czasie wpływają liczne zapytania pacjentów o możliwość rozszerzenia refundacji sensorów CGM (ciągłego monitorowania glikemii) dla szerszej grupy pacjentów. Związane jest to z inicjatywą Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego oraz konsultanta krajowego ds.
diabetologii, którzy w marcu br. złożyli do Ministerstwa Zdrowia kartę świadczenia opieki zdrowotnej i zawnioskowali o poszerzenia grupy pacjentów objętych refundacją CGM o osoby z cukrzycą stosujące 1 lub 2 wstrzyknięcia insuliny na dobę oraz pacjentów z cukrzycą i orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności ze względu na stan narządu wzroku. Obecnie refundacja obejmuje wyłącznie pacjentów na intensywnej insulinoterapii (3 lub więcej wstrzyknięć insuliny dziennie), pacjentki w ciąży oraz osoby niewidome leczone insuliną.
Pomija to jednak dużą grupę pacjentów, którzy stosują prostszy schemat insulinoterapii (insulinę bazalną lub mieszanki insulinowe), mimo że również są narażeni na powikłania i wymagają codziennego monitorowania glikemii. Należy podkreślić fakt, że są to przede wszystkim pacjenci z cukrzycą typu 2 w wieku senioralnym. Taka sytuacja prowadzi do faktycznej dyskryminacji tej grupy pacjentów, którzy – pomimo że są objęci leczeniem insuliną – nie mogą korzystać z systemu ciągłego monitorowania glikemii.
Dla części osób starszych, z niepełnosprawnościami, chorobami współistniejącymi czy trudnościami poznawczymi, ciągłe monitorowanie glikemii to jedyny sposób na bezpieczne i skuteczne monitorowanie cukrzycy oraz umożliwienie zaangażowania rodziny i bliskich w to zadanie. Korzyści z rozszerzenia refundacji są bardzo dobrze udokumentowane w piśmiennictwie medycznym i stanowiskach środowiska naukowego.
Należą do nich m.in.: poprawa kontroli glikemii (redukcja HbA1c nawet o 0,4%), wydłużenie czasu w zakresie docelowym (TIR) i ograniczenie hipoglikemii, zmniejszenie ryzyka ostrych i przewlekłych powikłań, redukcja hospitalizacji i kosztów systemowych, wsparcie edukacji i zaangażowania pacjentów w terapię, możliwość szybszego reagowania lekarzy poprzez rozwiązania telemedyczne. Badania pokazują, że także pacjenci na prostszych schematach insulinoterapii odnoszą istotne korzyści kliniczne z zastosowania CGM.
Ponadto dane z krajów, które wprowadziły refundację CGM dla pacjentów leczonych wszystkimi schematami insulinoterapii, pokazują, że systemy CGM są skutecznym narzędziem kontroli cukrzycy w każdej fazie leczenia insuliną, niezależnie od intensywności. Co więcej, szczególnie ważne jest wsparcie pacjentów we wczesnych etapach insulinoterapii, kiedy ryzyko błędów i hipoglikemii jest największe, a poziom edukacji i adaptacji do choroby – jeszcze ograniczony.
Zastosowanie systemów już na etapie 1–2 iniekcji może nie tylko poprawić bezpieczeństwo pacjenta, ale także spowolnić konieczność intensyfikacji leczenia, a tym samym zmniejszyć koszty systemowe. Mając na uwadze powyższe zwracam się z pytaniem: Czy Ministerstwo Zdrowia planuje rozszerzenie refundacji systemu CGM o pozostałe osoby z cukrzycą leczone insuliną? Wprowadzenie refundacji dla tej grupy pacjentów byłoby ważnym krokiem w stronę równego i sprawiedliwego dostępu do nowoczesnych technologii medycznych oraz poprawy bezpieczeństwa i jakości życia osób żyjących z cukrzycą. Z wyrazami szacunku Norbert Pietrykowski
Poseł Pietrykowski pyta o status projektu nowelizacji Prawa farmaceutycznego przygotowanego przez GIF, wyrażając zaniepokojenie brakiem dostępu do niego dla parlamentarzystów i interesariuszy. Uważa, że udostępnienie projektu przyspieszy prace nad regulacjami dotyczącymi rynku aptecznego.
Poseł kwestionuje brak obowiązku rejestracji fundacji rodzinnych w CEIDG, mimo prowadzenia przez nie działalności gospodarczej i dysponowania znacznym majątkiem. Pyta, czy ministerstwo planuje zmiany legislacyjne zwiększające transparentność fundacji rodzinnych i zapewniające równy dostęp do informacji o uczestnikach obrotu gospodarczego.
Interpelacja dotyczy niewydolności systemu orzekania o świadczeniu wspierającym, gdzie postępowania trwają zbyt długo, a osoby ciężko chore umierają przed otrzymaniem decyzji. Posłanka pyta o efekty przeglądu przepisów, działania ministerstwa na rzecz usprawnienia systemu oraz możliwość wydawania decyzji wyłącznie na podstawie dokumentacji medycznej.
Poseł Norbert Pietrykowski wyraża zaniepokojenie procesami koncentracji na rynku aptecznym w Polsce, wskazując na przejęcie sieci Gemini przez zagraniczne fundusze mimo obowiązujących ograniczeń prawnych. Pyta Ministerstwo Zdrowia o planowane działania w celu zbadania tej transakcji, uszczelnienia prawa farmaceutycznego oraz rozważa wprowadzenie wymogu prowadzenia aptek wyłącznie w formie spółek osobowych/osób fizycznych.
Poseł pyta o planowane zmiany w rozporządzeniu dotyczącym procesu odzysku R10, argumentując, że obecne przepisy są niewystarczające i prowadzą do zagrożeń dla środowiska oraz braku uwzględnienia głosu społeczności lokalnych. Podnosi problem braku oceny oddziaływania na środowisko ex ante i pyta o działania ministerstwa w tej sprawie.
Projekt ustawy dotyczy zmian w składach osobowych komisji sejmowych. Na podstawie art. 20 ust. 1 i art. 137 ust. 4 Regulaminu Sejmu, Prezydium Sejmu wnioskuje o odwołanie i powołanie posłów do różnych komisji, takich jak Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych, Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, Komisja Finansów Publicznych, Komisja Zdrowia, Komisja Nadzwyczajna do spraw ochrony zwierząt, Komisja Nadzwyczajna do spraw zmian w kodyfikacjach oraz Komisja do Spraw Służb Specjalnych. Celem tych zmian jest dostosowanie składów komisji do bieżących potrzeb i zapewnienie efektywnej pracy parlamentarnej. Zmiany personalne mają umożliwić lepsze reprezentowanie różnych opcji politycznych w pracach legislacyjnych.
Projekt ustawy zakłada zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawie o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Głównym celem jest zapewnienie bezpłatnego dostępu do antykoncepcji dla kobiet w wieku od 18 do 25 lat. Dodatkowo, ustawa ma na celu poszerzenie katalogu refundowanych środków antykoncepcyjnych dla wszystkich kobiet. Wprowadzenie tych zmian ma poprawić dostępność antykoncepcji, zwiększyć poczucie bezpieczeństwa kobiet oraz umożliwić im podejmowanie świadomych decyzji dotyczących macierzyństwa.
Tekst stanowi informację dla Sejmu i Senatu RP o udziale Polski w pracach Unii Europejskiej w okresie przewodnictwa Polski w Radzie UE (styczeń-czerwiec 2025). Podkreśla się, że Polska prezydencja skupiła się na wzmocnieniu bezpieczeństwa i odporności Unii w jej kluczowych wymiarach: zewnętrznym, wewnętrznym, informacyjnym, ekonomicznym, energetycznym, żywnościowym i zdrowotnym. Sprawozdanie opisuje działania i inicjatywy podjęte w celu realizacji tych priorytetów, w tym reagowanie na agresję Rosji na Ukrainę, wzmacnianie europejskiej obronności, ochronę granic, zwalczanie dezinformacji i przestępczości zorganizowanej, poprawę konkurencyjności gospodarki oraz zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego i żywnościowego. Polska prezydencja dążyła również do uproszczeń regulacyjnych i wsparcia społeczeństwa obywatelskiego.