Interpelacja w sprawie dramatycznej sytuacji polskiego hutnictwa w kontekście niesprawiedliwej polityki klimatycznej Unii Europejskiej oraz braku skutecznych działań ochronnych ze strony obecnego rządu

Szanowna Pani Minister,

polski przemysł hutniczy, stanowiący przez dekady strategiczny filar bezpieczeństwa gospodarczego i przemysłowego Rzeczypospolitej, znajduje się dziś w stanie głębokiego kryzysu. Dane z 2023 roku wskazują, że wykorzystanie mocy produkcyjnych w hutach spadło do poziomu około 60%, co jest wynikiem nienotowanym od czasów powojennych.

Źródłem tego stanu rzeczy są m.in.: – skrajnie wysokie ceny energii elektrycznej i gazu, wynikające w znacznej mierze z unijnej polityki klimatycznej oraz braku odpowiedniego wsparcia dla polskich energochłonnych zakładów, – napływ taniej, często dotowanej stali z krajów trzecich, które nie ponoszą kosztów transformacji klimatycznej, – niedostosowana do polskich realiów polityka klimatyczno-energetyczna UE, która w obecnym kształcie faworyzuje największe gospodarki kosztem interesu państw takich jak Polska.

Polskie hutnictwo nie potrzebuje eksperymentów klimatycznych ani biernej akceptacji kolejnych unijnych regulacji – potrzebuje aktywnej polityki ochrony interesu narodowego. Niestety, obecny rząd – zamiast twardo negocjować i bronić naszych zakładów przemysłowych – koncentruje się na realizacji unijnej agendy bez oglądania się na koszty społeczne i gospodarcze.

W związku z powyższym wnoszę o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania:

Upadek hutnictwa to nie tylko kwestia miejsc pracy, ale także zagrożenie dla suwerenności gospodarczej Polski, bezpieczeństwa przemysłowego i zdolności do realizacji strategicznych projektów infrastrukturalnych. Oczekuję jasnego stanowiska rządu i podjęcia zdecydowanych działań.

Łączę wyrazy szacunku

Monika Pawłowska