Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Sport to nie tylko medale, wielkie wydarzenia, sukcesy naszych sportowców, to przede wszystkim codzienna praca zawodników, trenerów i codzienna ciężka praca klubów sportowych. Ale żeby sport mógł się rozwijać, potrzebuje odpowiednich warunków: infrastruktury, miejsca do treningów i miejsca do organizowania zawodów. I właśnie o tym jest dzisiejszy projekt ustawy.
W Polsce mamy obiekty sportów motorowych, przykładem jest tor wyścigowy w Poznaniu, które funkcjonują od wielu lat, niektóre od wielu pokoleń. Wokół nich czasem powstawały nowe osiedla, budynki, zabudowania, ale zawsze za wiedzą tych, którzy tam się budowali, wiedzieli oni o tym, w jakim miejscu stawiają swoje domy. Dzisiaj zdarza się, że działalność takich obiektów jest poważnie ograniczona ze względu na hałas. Oczywiście musimy pamiętać o mieszkańcach. Każdy ma prawo do spokoju i ochrony przed nadmiernym hałasem. Musimy jednak również znaleźć rozsądne rozwiązanie, które pozwoli pogodzić interesy mieszkańców z prawem do uprawiania sportu. Przedstawiony projekt wychodzi naprzeciw temu problemowi. Daje organom ochrony środowiska możliwość bardziej elastycznego określania warunków funkcjonowania wybranych obiektów sportowych przy uwzględnieniu charakteru ich działalności. Pozwala również ponownie ocenić ograniczenia wynikające z wcześniejszych decyzji.
Wysoka Izbo! Chciałbym jednak zwrócić tutaj uwagę na jedną bardzo ważną kwestię. Ten projekt daje organom ochrony środowiska możliwość bardziej elastycznego podejścia do działalności sportowej, ale nie daje żadnej gwarancji klubom i zawodnikom, że urzędnicy z tej możliwości skorzystają. Dlatego o skuteczności tego rozwiązania zadecyduje nie tylko treść ustawy, ale również sposób jej stosowania. Nawet najlepsze przepisy nie spełnią swojego zadania, jeżeli nie będą stosowane z uwzględnieniem rzeczywistych potrzeb sportu. Dlatego tak ważne jest, aby organy podejmujące decyzje nie ograniczały się wyłącznie do najbardziej restrykcyjnych interpretacji przepisów, lecz rzeczywiście szukały rozwiązania kompromisowego. Sport potrzebuje nie tylko możliwości zapisanych w ustawie, ale również przewidywalnych i sprawiedliwych decyzji naszych urzędników.
Uważam, że przyjęte rozwiązanie jest dobrym punktem wyjścia. Jego funkcjonowanie powinniśmy jednak uważnie obserwować. Jeżeli praktyka pokaże, że mimo nowych przepisów kluby nadal napotykają na nieuzasadnione bariery, naszym obowiązkiem będzie wrócić do tej sprawy i rozważyć dalsze zmiany. Nie chodzi przecież o zniesienie ochrony przed hałasem, chodzi o jasne zasady, konkretne warunki i odpowiedzialność za ich przestrzeganie. Nie możemy dopuścić do sytuacji, w której przez zbyt sztywne podejście będziemy stopniowo tracić miejsca, gdzie od dziesiątek lat szkolą się kolejne pokolenia polskich sportowców. Musimy bowiem przede wszystkim dać sportowcom możliwość trenowania. Nie wystarczy gratulować zawodnikom, kiedy zdobywają medale, trzeba również zadbać o warunki, w których na te sukcesy mogą zapracować.
Dobrym prawem jest takie, które potrafi pogodzić różne uzasadnione interesy. Klub Parlamentarny Polska 2050 oczywiście poprze ten projekt ustawy, ale będziemy bardzo uważnie się przyglądać i obserwować, jak będzie ona stosowana przez urzędników w praktyce. Dziękuję bardzo.