Szanowna Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Człowiek, który trafia do hospicjum, nie przestaje tęsknić za swoim domem, za bliskimi, za codziennymi zwyczajami, a czasem również za psem czy kotem, który przez lata był jego wiernym towarzyszem. Dzisiaj rozpatrujemy projekt, który odpowiada na tę bardzo ludzką potrzebę.
W imieniu Komisji Zdrowia przedstawiam sprawozdanie o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, zawartym w druku nr 2621. Sprawozdanie komisji znajduje się w druku nr 3326.
Chcę szczególnie podkreślić, że projekt uzyskał jednogłośne poparcie Komisji Zdrowia, wszyscy głosujący poparli tę zmianę. Dziękuję za tę współpracę ponad politycznymi podziałami. Łączy nas tutaj troska o godność i dobro chorego człowieka.
Projekt przyznaje pacjentom objętym stacjonarną i całodobową opieką paliatywną oraz hospicyjną prawo do kontaktu ze zwierzęciem domowym. Wiele placówek już wcześniej umożliwiało takie spotkania, dostrzegając ich znaczenie dla pacjentów. Mówiła o tym pani prof. Alicja Chybicka, która przez długie lata w swojej zawodowej pracy z pacjentami pediatrycznymi również takie możliwości stwarzała. Brakowało jednak wyraźnej gwarancji ustawowej i przepisów określających realizację tego prawa. Dziś uzupełniamy tę lukę, nadając dobrej praktyce oparcie w ustawie. Dla kogoś zdrowego takie spotkanie może wydawać się drobiazgiem. Dla osoby ciężko chorej może oznaczać chwilę spokoju, poczucie bezpieczeństwa i odzyskanie części codzienności. I o tym również podczas posiedzenia komisji mówili kierownicy klinik i przedstawiciele zawodów medycznych. W uzasadnieniu projektu wskazano, że kontakt ze zwierzęciem może łagodzić lęk i stres, poprawiać samopoczucie oraz zmniejszać osamotnienie. Zdarza się przecież, że zwierzę jest jedynym bliskim towarzyszem chorego. Powinniśmy umieć dostrzec zwyczajne więzi.
Komisja zadbała jednocześnie o zasady realizacji tego prawa. Określi je kierownik placówki albo upoważniona przez niego osoba, uwzględniając stan zdrowia chorego, bezpieczeństwo pacjentów i personelu oraz prawa innych pacjentów, jak również wymagania sanitarne i epidemiologiczne oraz warunki lokalowe i organizacyjne. Pozwala to odpowiedzieć na potrzeby chorego z zachowaniem odpowiedzialności za wszystkich przebywających na oddziale. Placówki będą miały 3 miesiące od ogłoszenia ustawy na przygotowanie się do tych nowych regulacji.
Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Opieka paliatywna wymaga wiedzy, doświadczenia, uważności na drugiego człowieka, a czasem wysłuchania prostej prośby pacjenta, które może przynieść ulgę. Jeszcze raz bardzo serdecznie dziękuję wszystkim członkom Komisji Zdrowia za jednomyślne poparcie projektu. Dziękuję pani poseł Katarzynie Piekarskiej, która ten projekt przygotowała, skonsultowała z różnymi środowiskami i możemy powiedzieć, że wypracowała kompromis, który jest tutaj niezwykle potrzebny.
W imieniu komisji wnoszę o uchwalenie ustawy w brzmieniu zawartym w sprawozdaniu. Na podsumowanie powiem tak: nie zawsze możemy dać choremu więcej czasu, możemy jednak zadbać o to, żeby w tym czasie było więcej bliskości, a mniej samotności. Bardzo serdecznie dziękuję. (Oklaski)