Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Poznański Czerwiec 1956 r. był jednym z najważniejszych momentów polskiej drogi do wolności w powojennej Polsce. Robotnicy wyszli na ulice nie z nienawiści, lecz z poczucia krzywdy i upokorzenia, z poczucia niesprawiedliwości. Domagali się godnej pracy, uczciwej płacy, szacunku i prawdy. Ich wołanie ˝chcemy chleba˝ szybko stało się wołaniem o wolność i podmiotowość człowieka, ale też miało wymiar polityczny, niepodległościowy. Komunistyczna władza odpowiedziała przemocą, padły strzały, byli zabici, w tym 13-letni Romek Strzałkowski, ranni, represjonowani. Ale tego głosu nie dało się już uciszyć. Poznański Czerwiec przypomina, że prawa pracownicze, godność, wolność obywatelska są wielką wartością (Dzwonek) i fundamentem demokratycznego państwa. Wymaga pamięci, odwagi i odpowiedzialności. Oddając hołd bohaterom tamtych wydarzeń, dziękujemy za ich odwagę i świadectwo. Dziękuję. (Oklaski)
(Przewodnictwo w obradach obejmuje wicemarszałek Sejmu Krzysztof Bosak)