Panie Marszałku! Państwo Ministrowie! Wysoka Izbo! Ustawa o zabezpieczeniu socjalnym osób wykonujących zawód artystyczny, widzę, budzi emocje, szczególnie prawej strony. Czyżby kultura była wam obca?
(Głos z sali: Jest obca.)
A teraz krótkie story. Wyobraźmy sobie dziewczynę, która skończyła liceum plastyczne, potem ASP, kocha sztukę, maluje, tworzy. Może to przyszła Boznańska, Frida Kahlo, może Łempicka albo van Gogh w spódnicy? Wkrótce wychodzi za mąż. Otrzymuje zlecenia, projekty, umowy o dzieło, ale nie ma etatu, za to dużo pracuje w swojej pracowni. I świetna wiadomość: rodzi dziecko. Niestety nasza bohaterka nie ma ubezpieczenia, nie przysługuje jej urlop macierzyński. Albo historia aktora. Grał w reklamach, trochę w teatrze, w filmie epizody, imał się różnych prac, czeka na rolę życia, tymczasem na koncie w ZUS-ie niewielka kwota (Dzwonek), a za pasem czterdziestka. To dla nich jest ta ustawa. (Oklaski)