Bardzo dziękuję.
Niestety, chyba pana... A nie, pan minister Gramatyka jest, bardzo się cieszę.
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pani minister, ja pani minister nie zauważyłem podczas mojej wypowiedzi. Zachęcam pana ministra Gramatykę, który teraz jest odwrócony do mnie plecami, żeby wsłuchał się w moją wypowiedź. Od razu, kiedy pani marszałek poinformowała, że pani minister jest, przeprosiłem i powiedziałem, że bardzo się cieszę, że pani minister jest. Ponieważ macie tak wielu wiceministrów, każdy może się pogubić. Dziękuję. (Oklaski)