Panie Marszałku! Panie Ministrze! Projekt ustawy o zmianie ustawy o znakach Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, jak tu już wspominano, odnosi się głównie do zmiany tradycji nadawania jednostkom sztandaru. Oczywiście każdą tradycję można zmienić. Znalazł się czas na zmiany w tak małym, wręcz symbolicznym obszarze działań Sił Zbrojnych, a nie znalazł się czas na rzeczy najistotniejsze. Jest czas na zmianę zapisów dotyczących prawa do posiadania sztandaru jednostki wojskowej i umożliwienia nadawania sztandaru także jednostkom będącym w trakcie formowania i nabywania zdolności bojowych, a na inne istotne ustawy, zmiany czasu zabrakło.
3 lata temu Ministerstwo Obrony Narodowej w odpowiedzi na moje interpelacje pisało m.in.: MON dokonuje szerokiej, gruntownej analizy działań różnych obszarów resortu obrony narodowej i Sił Zbrojnych, w tym m.in. dotychczasowych planów i strategii, związanych również z zagadnieniami poruszonymi w interpelacji. W efekcie przeprowadzonych prac zostanie powołany zespół, który przygotuje raport otwarcia.
Do dzisiaj tego raportu nie ma.
Na jego podstawie będą opracowane rekomendacje, w oparciu o które będą podejmowane dalsze decyzje, ukierunkowane na wprowadzenie niezbędnych zmian w Siłach Zbrojnych i funkcjonowaniu resortu obrony narodowej. Wstępne informacje i wnioski płynące z ww. przeglądu wskazują, że odpowiednie zmiany w różnych obszarach dla wzmocnienia Sił Zbrojnych i bezpieczeństwa są konieczne.
Minęły ponad 3 lata. Nie mamy strategii bezpieczeństwa narodowego, którą 2 czy 3 miesiące temu skierowano do prezydenta. 3 lata nad tym pracowano. Co za tym idzie - nie mamy strategii obronności. Reforma systemu dowodzenia trwa nieustannie od kilku lat. Wychodzi na to, że ten Sejm nie da rady tego uchwalić, zmienić. W sprawie biurokracji w wojsku, o której wielokrotnie mówiłem, nic nie zrobiono. Rażąco odmienne traktowanie żołnierzy OT i żołnierzy zawodowych, np. w zakresie zwolnienia z egzaminów na prywatne posiadanie broni. 3 lata temu była zapowiedź, nic nie zrobiono. Brak zmian wymogów dla strzelnic wojskowych. Dalej są absurdalne wymogi, przez które prawie dwie dekady temu zniszczono wiele strzelnic w Polsce. Funkcjonowanie wojskowych oddziałów gospodarczych, które były nieporozumieniem jeszcze za ministra Klicha, ich powołanie. Brak odpowiedniego szkolenia rezerw oficerskich i podoficerskich. Trwa samozadowolenie i ich przygotowanie dla armii tylko na kilkutygodniowe walki. Brak odpowiednich zasobów. Nadal po strzelaniu żołnierze zbierają łuski, z czego śmieją się sojusznicy i co jest kuriozum. Była zapowiedź, że coś się z tym zrobi. Ten kabaret trwa dalej. Nie poruszam kwestii modernizacji, bo to jest oddzielny, zbyt szeroki temat. Przede wszystkim brak zwolnienia z przetargu wielu przedsiębiorstw w trakcie wojny. O tym też pisałem, mówiłem. Nic nie zrobiono.
To jest blokada mentalna. Szanowni państwo, jeżeli wydajemy pieniądze na reformę Sił Zbrojnych, jeżeli modernizujemy Siły Zbrojne, a jednocześnie w obszarze zmian prawnych, zmian wielu uregulowań, który jest bardzo istotny, jest prosta zasada: Po co zmieniać, jak jest dobrze dla sztabów, a nie dla żołnierzy... Żołnierze się męczą. Jest wiele takich obszarów. Na koniec powiem o jeździe dostosowawczej, o której wielokrotnie mówiłem. Żołnierz, który wsiada do Stara czy Jelcza, musi jeździć 20 godzin, żeby dostosować się do drugiego żołnierza. To samo z quadem. To są miliony wyrzucone w błoto. Jak ktoś przychodzi do firmy i ma prawo jazdy (Dzwonek), to siada za kierownicę, a tutaj dalej jest blokada, nic się nie dzieje. Dziękuję bardzo.