Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoki Sejmie! Informacje, które słyszymy, nie napawają optymizmem. Deficyt budżetowy rośnie, mamy mniejszy niż planowano przychód, zatem jeszcze mniej niż planowano środków do wydania. Ich niedobór jest najbardziej widoczny w ochronie zdrowia. Mamy rosnące zobowiązania placówek ochrony zdrowia, wydłużające się kolejki oczekujących na diagnozy i porady. Rehabilitacja dzieci nie może czekać. Od 1,5 roku świadczeniodawcy alarmują o niedoszacowaniu kontraktów. Potrzeba realnych działań i obietnic. Wstrzymywane są inwestycje pod różnymi pozorami. Rządzenie nie jest łatwe. Z wielkim zaniepokojeniem patrzymy na finanse publiczne. Mamy powoli rosnące bezrobocie, zapowiedzi kolejnych zwolnień grupowych. Co w efekcie? Mniej osób zatrudnionych to mniejsza składka zdrowotna w budżecie, zatem jeszcze mniejsze środki na ochronę zdrowia. Potrzeba realnych działań, nie obietnic. Dziękuję. (Oklaski)
(Głos z sali: Brawo!)