Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Wszyscy zgadzamy się co do tego, że uregulowanie tych kwestii jest bardzo potrzebne, bo zarówno zawód psychologa, jak i zawód psychoterapeuty to zawody wymagające ogromnej odpowiedzialności, kwalifikacji i kompetencji. Celem przepisów, nad którymi pracujemy, musi być z jednej strony poprawa jakości świadczonych usług i zwiększenie bezpieczeństwa pacjentów, a z drugiej praca nad zwiększeniem dostępności.
Czy wnioskodawcy, przygotowując projekt ustawy o zawodzie psychoterapeuty, przeprowadzili analizę ryzyka, jakie może nieść szerokie otwarcie dostępu do zawodu dla osób z wykształceniem ogólnohumanistycznym, artystycznym czy teologicznym? Jakie konkretne mechanizmy jakościowe mają zagwarantować to, że do pracy z osobami w kryzysie psychicznym nie zostaną dopuszczone osoby, które nie posiadają odpowiednich kompetencji? W jaki sposób ministerstwo planuje odpowiedzieć na rosnące zapotrzebowanie na usługi psychoterapeutyczne, zwłaszcza wśród młodzieży (Dzwonek), mieszkańców mniejszych miejscowości czy grup szczególnie narażonych, takich jak rolnicy czy osoby starsze? (Oklaski)