Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rozpatrywany projekt ma uporządkować m.in. finansowanie świadczeń w programie leczenia HCV u pacjentów osadzonych oraz świadczeń związanych z leczeniem HIV u osób nieposiadających ubezpieczenia zdrowotnego. Przy okazji trzeba zadać pytanie szersze. Kiedy normalnego traktowania doczekają się pozostali pacjenci? Bo rząd mówi, że jest lepiej. Pani minister zdrowia przekonuje opinię publiczną, że sytuacja pacjentów się poprawia. Szkoda, że oni tego nie widzą. Widzą za to kolejki. Widzą odległe terminy, widzą limity, widzą konieczność chodzenia od placówki do placówki, żeby znaleźć miejsce na badanie. A dziś dochodzimy już do takiej sytuacji, w której pojawiają się nawet oferty kredytów na tomografię komputerową czy rezonans magnetyczny. Czyli pacjent, zamiast otrzymać diagnostykę w publicznym systemie, ma się zadłużać, żeby się dowiedzieć, czy jest poważnie chory.
Polacy nie oczekują przywilejów. Oczekują elementarnej uczciwości. Skoro płacą składkę zdrowotną, to mają prawo do diagnostyki i leczenia w rozsądnym terminie. (Dzwonek) Nie na kredyt, nie po znajomości i nie dla wybranych. Tylko normalnie, dla wszystkich. (Oklaski)