Pytania
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W 2026 r. przypada 80-lecie działalności ludowych zespołów sportowych, ruchu, który przez dekady był jednym z filarów aktywności społecznej, sportowej i wychowawczej na polskiej wsi i w małych miejscowościach. To właśnie LZS-y dawały dzieciom i młodzieży szansę na sport, rozwój, rywalizację, ale też na naukę współpracy, odpowiedzialności i działania dla lokalnej wspólnoty.
Ludowe zespoły sportowe to nie są tylko kluby sportowe. To część prawdziwej tkanki społecznej polskiej wsi. Tak jak ochotnicze straże pożarne, tak jak koła gospodyń wiejskich, tak jak lokalne stowarzyszenia - LZS-y budowały i nadal budują wspólnotę tam, gdzie państwo często bywa daleko, a ludzie muszą liczyć przede wszystkim na siebie nawzajem.
Dlatego dzisiaj, wyrażając uznanie dla działaczy, trenerów, zawodników i społeczników LZS, trzeba powiedzieć jasno: polska wieś nie jest dodatkiem do państwa. Polska wieś jest jego fundamentem. I dobrze byłoby, żeby obecny rząd o tym pamiętał. Nie tylko przy okazji jubileuszy i uroczystych uchwał, lecz także wtedy, gdy zapadają decyzje o finansowaniu sportu, infrastruktury, rolnictwa, transportu, szkół i lokalnych wspólnot.
Nie można traktować wsi po macoszemu, a później oczekiwać, że sama udźwignie wszystkie problemy. Jeśli naprawdę szanujemy LZS, KGW i OSP, to szanujmy także ludzi, którzy każdego dnia tworzą polską wieś i lokalną Polskę.