Temat reparacji wojennych od Niemiec za zbrodnie i straty poniesione przez Polskę podczas II wojny światowej pozostaje otwartą i niezwykle ważną kwestią. Nasz kraj doznał w tamtym czasie niewyobrażalnych zniszczeń - zarówno materialnych, jak i duchowych. Zginęło 6 mln obywateli, zniszczono stolicę, a przez dziesięciolecia Polska była pozbawiona szans rozwojowych i poddana zniewoleniu politycznemu.
Rząd niemiecki, mimo kolejnych prób dialogu, nie uznał potrzeby rozpoczęcia negocjacji w sprawie zadośćuczynienia. Temat ten nie może jednak zostać zamknięty wyłącznie jednostronną decyzją strony niemieckiej. Polska ma moralne i historyczne prawo dochodzić sprawiedliwości.
Posiadamy już raporty i analizy, które jasno dokumentują skalę strat i cierpień poniesionych przez nasz naród. Teraz konieczne są zdecydowane działania - na płaszczyznach dyplomatycznej i politycznej - które doprowadzą do realnych efektów i uznania naszych roszczeń.
Nie można zapominać, że obok odpowiedzialności historycznej istnieje również współczesny wymiar tej sprawy - związany z bezpieczeństwem Polski i całej wschodniej flanki NATO. Udział Niemiec w tych działaniach nie powinien być alternatywą dla reparacji, lecz ich uzupełnieniem.
Zwracam się do wszystkich sił politycznych w Polsce o wspólne i ponadpartyjne podejście do tej kwestii. Pamięć o tragedii naszego narodu wymaga jedności i determinacji w dochodzeniu sprawiedliwości.