Patrząc na to, co dziś dzieje się z projektem Polimery Police, nie mogę oprzeć się wrażeniu, że w Zachodniopomorskiem przeżywamy déj? vu.
Pan premier Donald Tusk i jego środowisko już raz pokazali, jak ˝dbają˝ o ten region. Mam na myśli stocznię w Szczecinie - zakład, który mógł dziś przynosić miliardowe zyski, dawać tysiące miejsc pracy i być jednym z filarów polskiego przemysłu. Został doprowadzony do ruiny. Dziś widzimy bardzo podobny scenariusz.
Za naszych czasów - mimo pandemii, wojny i kryzysu energetycznego - Polimery Police ruszyły i produkcja rosła. W 2024 r. przekroczono 200 tys. t wyprodukowanego polipropylenu. Instalacja działała. Projekt miał przyszłość.
A co robi obecny rząd? Przerywa produkcję, eskaluje konflikt z wykonawcą i doprowadza spółkę do upadłości. To nie jest naprawa błędów. To jest systemowe wygaszanie jednej z największych inwestycji przemysłowych w Europie.
I znów zadaję to samo pytanie, które padło po likwidacji stoczni: Kto na tym skorzysta? Bo dziś jedynymi, którzy mogą się cieszyć, są zagraniczne - w tym niemieckie - koncerny. A Polska i Pomorze Zachodnie znów mają zostać z niczym.
Z ostatniej chwili - właśnie dostałem informację że z polimerów wywożona jest platyna z urządzeń, które powinny być poddane renowacji.
Czy to nie jest powtórka z historii?