Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 17 kwietnia 1794 r. zapisał się w historii jako dzień odwagi i obywatelskiego zrywu mieszkańców Warszawy. Tego dnia rozpoczęła się insurekcja warszawska, jeden z najważniejszych i najbardziej udanych epizodów powstania zapoczątkowanego przez Tadeusza Kościuszkę 24 marca 1794 r. W ciągu dwóch dni, 17 i 18 kwietnia, mieszkańcy stolicy wspierani przez wojsko podjęli skuteczną walkę z garnizonem rosyjskim. Dzięki determinacji i odwadze wojska rosyjskie zostały zmuszone do opuszczenia miasta, a Warszawa odzyskała wolność.
Symbolem tego zrywu stał się Jan Kiliński, mistrz szewski, rajca miejski, który potrafił porwać mieszkańców Warszawy do walki. Jego postawa pokazuje, że historia Polski to także historia zwykłych obywateli (Dzwonek), którzy w chwilach próby biorą odpowiedzialność za los ojczyzny.
Dziś, w 232. rocznicę tych wydarzeń, oddaję hołd wszystkim uczestnikom insurekcji, żołnierzom i mieszkańcom Warszawy. Insurekcja warszawska była nie tylko sukcesem militarnym, ale przede wszystkim zwycięstwem ducha narodowego i wspólnoty. Niech pamięć o insurekcji warszawskiej będzie dla nas zobowiązaniem, abyśmy jako przedstawiciele narodu i jako obywatele nie tylko znali historię naszej ojczyzny i bohaterów, którzy walczyli o suwerenność Rzeczypospolitej, lecz także potrafili to dziedzictwo strzec, stawiając zawsze dobro Polski, jej niepodległość i suwerenność w podejmowaniu decyzji ponad doraźne interesy i jakiekolwiek zewnętrzne wpływy. Dziękuję. (Oklaski)