Pani Marszałek! Koledzy i Koleżanki! Naprawdę to był dla mnie bardzo wzruszający wieczór. W dniu urodzin usłyszeć... Dziękuję bardzo, pani marszałek, za tę muzykę, która tutaj, w Sejmie, wypełniła tę salę. Myślę, że wszyscy poczuliśmy wzruszenie. Właśnie takie uchwały powinny być częściej, też ustawy, które nas łączą, gdzie możemy znaleźć nić porozumienia, bo to jest bardzo ważne. Możemy kłócić się, ale ponad podziałami, przy kulturze takiej, którą reprezentował Marek Grechuta, widać, że potrafimy się połączyć. Niezależnie od poglądów, niezależnie od tego, czy kogoś lubimy, biliśmy sobie brawo. Wszyscy bili brawo każdemu z nas, a więc to było piękne. Cudownie było usłyszeć też te cytaty, które tutaj wybrzmiały. Każdy z nas praktycznie znał jakiś cytat, mówił o tym. Chcielibyśmy nawet zaśpiewać, ja nawet bym się może odważyła (Oklaski), ale nie chcę, żebyście tutaj tego słuchali. Myślę, że nie jeden z nas tu obecnych o tej porze już, prawie o północy, chciałby to zaśpiewać, bo śpiewamy, nucimy. (Oklaski) Tak że dziękuję wam za to, że byliście do tej pory.
Cieszę się, że padły te słowa, żeby przyjąć tę uchwałę przez aklamację, bo myślę, że będzie to najbardziej wartościowe, jeśli jeszcze to zrobimy przy pełnej sali. Powiemy wszystkim, których nie było, o tym, że taką ustawę przyjmiemy.
Cieszę się, że padły też propozycje dotyczące stypendium, ale też propozycje, żeby edukować młodych ludzi, mówić im, przekazywać. Myślę, że to też nasza rola jako parlamentarzystów. Upamiętniamy takich twórców. Upamiętniajmy takich właśnie twórców jak najwięcej, którzy łączą, którzy przekazują wartości, dzięki którym wspominamy swoją młodość, którzy nas tak naprawdę ukształtowali tym, co pisali, tym, o czym śpiewali, tym, jacy byli. Dziękuję bardzo wszystkim serdecznie. (Oklaski)