Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nasi weterani to nie tylko bohaterowie wojen i misji wojskowych. To również strażnicy wartości, jakimi są wolność, solidarność i odpowiedzialność międzynarodowa. Ich służba na misjach stabilizacyjnych, pokojowych i bojowych od Bałkanów przez Irak po Afganistan to nie tylko osobiste poświęcenie, ale także wkład w budowanie pozycji Polski na arenie międzynarodowej. Wiele osób wracało z tych misji z trwałym uszczerbkiem na zdrowiu, zarówno fizycznym, jak i psychicznym, który znacząco wpłynął na ich dalsze życie zawodowe, rodzinne i społeczne.
Procedowane rozwiązanie legislacyjne należy ocenić pozytywnie, jako krok w stronę wyrównania wieloletnich nierówności oraz uznania poświęcenia wszystkich żołnierzy i funkcjonariuszy pełniących służbę w warunkach zagrożenia życia i zdrowia. Niezbędne jest jednak, by mechanizm ten był realny w praktyce, przejrzysty oraz odporny na uznaniowość. W związku z powyższym pragnę zapytać (Dzwonek), jakie środki budżetowe zostaną zabezpieczone na wypłatę rekompensat w ciągu pierwszych 3 lat obowiązywania ustawy i czy przewiduje się mechanizm ich waloryzacji w przypadku opóźnień w procesie przyznawania świadczeń. Dziękuję. (Oklaski)