Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dziś, procedując nad niniejszą uchwałą, wspominamy Marka Grechutę, artystę, który potrafił jednym wersem zatrzymać czas i jednym zdaniem uleczyć człowieka. W 80. rocznicę jego urodzin składamy hołd twórcy, który mówił do nas prosto, a jednocześnie najpiękniej: ˝Nie dokazuj, miła nie dokazuj˝, bo w życiu naprawdę liczy się to, co ciche, prawdziwe i szczere. Uczył nas, że ˝ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy˝. Jego twórczość jest nie tylko wspomnieniem, lecz też drogowskazem. Pokazywał, jak żyć nadzieją, jak iść przed siebie, nie tracąc wrażliwości na drugiego człowieka. Grechuta zachęcał, by nie bać się marzyć, bo przecież ˝wiosna, ach to ty˝ może przyjść do człowieka w każdej chwili, odmieniając jego codzienność.
Przyjmując tę uchwałę, mówimy Grechucie: pamiętamy. Pamiętamy człowieka, który napisał ˝Trzeba marzyć˝ (Dzwonek) i śpiewał, a Polska rzeczywiście z nim marzyła.
Wysoka Izbo! Oddajmy hołd temu wybitnemu artyście, pamiętając słowa: ˝Świecie nasz - daj nam,/ Daj nam wreszcie zgodę,/ Spokój daj - zgubę weź,/ Zabierz ją, odprowadź˝. (Oklaski)
(Głos z sali: Brawo!)
Pani marszałek, może trzeba zaproponować przyjęcie uchwały przez aklamację? Dziękuję.