Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Projekt dotyczy niezwykle istotnej kwestii - stworzenia podstaw prawnych, które pozwolą uwzględniać szczególny charakter obiektów sportowych mających znaczenie dla szkolenia zawodników oraz organizacji krajowego i międzynarodowego współzawodnictwa sportowego przy określaniu dopuszczalnych poziomów hałasu i warunków ich funkcjonowania.
Nie ma co ukrywać, że dla wielu osób jest to przede wszystkim kwestia dotycząca Toru Poznań, jedynego certyfikowanego obiektu zawodów motorowych w Polsce. Rzeczywiście jego dalsze funkcjonowanie ma ogromne znaczenie dla polskiego sportu motorowego, ale chciałbym, abyśmy na ten problem, na tę nowelizację spojrzeli szerzej. Nie dotyczy ona wyłącznie Toru Poznań. Dotyczy też innych obiektów, których działalność może być zagrożona, nawet całkowicie uniemożliwiona ze względu na przekroczenie obowiązujących norm hałasu.
W trakcie posiedzeń obu komisji przedstawiciele Polskiego Związku Motorowego, samorządów, organizacji branżowych, jak również mieszkańców toczyli bardzo burzliwą dyskusję. To dobrze, że przy tak ważnych zmianach możemy wysłuchać różnych punktów widzenia, bo tylko w ten sposób jesteśmy w stanie wypracować rozwiązania, które będą uwzględniały zarówno potrzeby polskiego sportu, jak i prawo mieszkańców do komfortowego życia.
Cieszę się, że procedujemy nad przepisami, które mają szansę zapewnić dalsze funkcjonowanie wielu obiektów sportowych. Musimy jednak pamiętać o jednej podstawowej zasadzie: żaden obiekt sportowy nie funkcjonuje w próżni. Wokół niego żyją ludzie, powstają osiedla, rozwijają się miejscowości. Zmienia się również otoczenie, w którym obiekty te zostały pierwotnie zlokalizowane.
Dlatego chciałbym podkreślić, że rozwiązania prawne, nad którymi dzisiaj procedujemy, są początkiem dalszej, szerszej dyskusji i nie powinny oznaczać przyzwolenia na ignorowanie problemów mieszkańców. Powinniśmy szukać równowagi: z jednej strony chronić możliwość uprawiania sportu, prowadzić szkolenia, organizować zawody, a z drugiej zapewniać ludziom mieszkającym w sąsiedztwie tych obiektów prawo do odpoczynku i spokoju. Przede wszystkim musimy szukać kompromisu z lokalną społecznością, rozmawiać, analizować problemy, szukać rozwiązań technicznych i organizacyjnych. Dopiero wtedy, gdy wyczerpiemy możliwości porozumienia, powinniśmy sięgać po rozwiązania arbitralne.
Nie jest to zresztą problem abstrakcyjny. Wystarczy spojrzeć na mój ukochany Poznań. W ubiegłym roku na Strzeszynie, w poznańskiej dzielnicy, w wyniku przekroczenia norm hałasu prawomocnym wyrokiem sądu zostało zamknięte boisko sportowe.
Kolejny przykład, jeżeli chodzi o ten aspekt, to jest tor żużlowy na poznańskim Golęcinie, gdzie regularnie trenują zawodnicy Poznańskiego Stowarzyszenia Żużla. To miejsce ważne dla lokalnego sportu, szkolenia młodych zawodników i rozwoju żużla w naszym regionie. Jednocześnie jego funkcjonowanie musi uwzględniać możliwości, z jakimi mierzą się mieszkańcy okolicznych nieruchomości.
Chciałbym zatem zaapelować, abyśmy potraktowali tę nowelizację jako początek szerszej dyskusji o tym, aby pogodzić rozwój sportu z jakością życia mieszkańców. Jeżeli potrafimy budować ekrany akustyczne wzdłuż dróg i linii kolejowych, jeżeli inwestujemy w rozwiązania ograniczające hałas komunikacyjny, to dlaczego nie możemy podejmować działań tego typu, jeżeli chodzi o obiekty sportowe. Ekrany akustyczne, odpowiednie nasadzenia zieleni, nowoczesne rozwiązania techniczne, a także właściwa organizacja treningów i zawodów to konkretne działania, które mogą ograniczyć uciążliwości dla sąsiadów, mieszkańców tych obiektów.
Apeluję zatem do przedstawicieli samorządów wszystkich szczebli: marszałków, starostów, burmistrzów, wójtów i prezydentów miast, aby nie traktowali tej nowelizacji wyłącznie jako rozwiązania problemów formalnoprawnych. Niech będzie ona podstawą, impulsem do podejmowania inwestycji i działań, które poprawią komfort życia mieszkańcom. Zależy nam przede wszystkim na tym, żeby dzieci i młodzież mieli gdzie trenować, żeby sportowcy mogli rozwijać swoje umiejętności, żebyśmy mogli organizować zawody na najwyższym poziomie, ale równie mocno powinno nam zależeć na tym, aby mieszkańcy sąsiadujących z tymi obiektami osiedli nie musieli rezygnować ze swojego prawa do spokoju. Nie stawiajmy sportu przeciwko mieszkańcom. Szukajmy rozwiązań, dzięki którym jedni i drudzy będą mogli funkcjonować obok siebie. Tego właśnie oczekuję od nowelizacji tej ustawy i dalszych działań administracji rządowej oraz samorządowej. Bardzo dziękuję. (Oklaski)